تعلق حق واگذاری محل مغازه مستأجرین - منبع مالیاتی: ارث

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 131 مورخ 28/10/79

مربوط به مالیات: ارث

سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1375

شماره حوزه مالیاتی: 1643

شماره سرممیزی مالیاتی:164

اداره: امور اقتصادی و دارایی شهرستان بهشهر

تاریخ ابلاغ رأی: 16/12/79

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 106/4/30 مورخ 19/1/80

خلاصه واخواهی: مؤدیان ضمن اعتراض به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر به دلایل زیر خواستار نقض رأی و تجدید رسیدگی شده‌اند.

1- ارزیابی و احتساب حق کسب و پیشه (سرقفلی) چند باب مغازه که سال‌هاست در اختیار مستأجرین می‌باشد.

2- ارزیابی و احتساب حق کسب و پیشه (سرقفلی) گاراژ که بیش از 30 سال است در اختیار مستأجرین می‌باشد و ربطی به متوفی نداشته است.

3- به علت تصرف عدوانی پلاک ثبتی 76 کلیه ارزش عرصه و اعیان محاسبه شده تا تعیین تکلیف قانونی توسط دادگاه ذی‌صلاح به حالت تعلیق درآید.

4- در مورد اراضی کلچالسر که حدود 10 هکتار آن قبل از فوت متوفی توسط غیر تصاحب گردیده ارزش‌گذاری آن باید تغییر کند در ضمن ارزش محصولات نیز دور از واقعیت ارزیابی گردیده است.

5- سرقفلی جایگاه مواد سوختی (پمپ بنزین) بیش از ارزش واقعی آن ارزیابی شده است.

6- خانه واقع در تهران سه طبقه بوده که فقط یک طبقه آن مربوط به متوفی بوده و اشتباهاً هر سه طبقه قیمت‌گذاری شده ضمناً این آپارتمان بدهی مالیات مستغلات نیز داشته که باید در نظر گرفته شود.

7- سرقفلی یک باب مغازه واقع در خیابان امام خمینی به علت اینکه 80% آن در طرح تعریض خیابان قرار گرفته بسیار زیاد ارزیابی شده است.

8- یک دستگاه موتور آب که تعلق آن به متوفی ثابت نشده به نام ایشان ارزیابی گردیده که کلاً باید مورد توجه هیأت حل اختلاف مالیاتی قرار می‌گرفته.

نظر به اینکه هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی با صدور قرار کارشناسی به اظهارات مؤدیان رسیدگی و با توجه به گزارش کارشناسی مجری قرار که به طور کامل نسبت به کلیه موارد اعتراض مؤدیان بررسی و تحقیق و پاسخگویی نموده اقدام به تعدیل درآمد مشمول مالیات و صدور رأی نموده و مؤدیان اعتراض خود را در هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر شامل ده بند مجدداً به هیأت ارائه نموده‌اند که هیأت مزبور کلاً و بدون پرداختن به اعتراضات جدید ورثه و اعتراضاتی که نتیجه رسیدگی هیأت بدوی در مورد آن‌ها غیر موجه بوده رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی را تأیید نموده است، در صورتی که اعتراض موضوع بند 2 لایحه اعتراضیه تسلیمی مؤدی به هیأت تجدیدنظر، مؤدی بوده که قبلاً در هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی مطرح نشده بود و احتیاج به بررسی مجدد داشته و همچنین اعتراض موضوع بند 1 لایحه اعتراضیه تسلیمی به هیأت تجدیدنظر نیز با توجه به اینکه اظهارنظر کارشناس مجری قرار و هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی در مورد آن موجه نبوده و برخلاف ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم صورت گرفته نیاز به رسیدگی مجدد توسط هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر داشته است زیرا در حالی که مغازه‌های مورد نظر در اجاره مستأجرین هستند سرقفلی آن‌ها را متعلق به مالک دانستن عرفاً و قانوناً موجه به نظر نمی‌رسد و از این حیث به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدیدنظر ایراد وارد است.
علی‌هذا رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر به سبب نقص رسیدگی نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به موارد یاد شده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌نماید.
سایر موارد شکایت با توجه به اینکه قبلاً توسط هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی رسیدگی و در هیأت تجدیدنظر نیز همان موارد عیناً تکرار و ایرادی به رسیدگی مذکور عنوان نشده و بدین لحاظ هیأت تجدیدنظر با تأیید رأی هیأت بدوی مبادرت به صدور رأی نموده وارد نمی‌باشد و مردود اعلام می‌گردد.