تعیین درآمد فرضی به عنوان دارایی دوره انحلال - منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 10945 مورخ 5/3/80

مربوط به مالیات: دوره انحلال (اشخاص حقوقی)

سال عملکرد یا تعلق مالیات: دوره انحلال (سال 76)

شماره حوزه مالیاتی: 1521

شماره سرممیزی مالیاتی: 152

اداره: کل مالیات بر شرکت‌ها

تاریخ ابلاغ رأی: 16/7/80

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 6035/4/30 مورخ 22/7/80

خلاصه واخواهی: محترماً در اجرای مقررات ماده 251 قانون مالیات‌های مستقیم و به استناد عدم رعایت قوانین و مقررات و نقص رسیدگی اعتراض خود را به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر به شرح زیر اعلام می‌دارد: این شرکت در اواخر سال 73 تأسیس و به علت عدم توفیق در فعالیت و نداشتن سرمایه و بودجه لازم در اوایل سال 76 مجبور به انحلال گردیده است.
حوزه مالیاتی خلاف مقررات قانونی ارقامی را تحت عنوان دارایی زمان انحلال منظور نموده که واقعیت نداشته و منطبق مقررات قانونی نیز نمی‌باشد و هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی به خصوص هیأت تجدیدنظر هیچ‌گونه رسیدگی به عمل نیاورده که نقص رسیدگی در آن کاملاً مشخص می‌باشد:
1- در خصوص محاسبه درآمد برای سال 76 و منظور نمودن آن به عنوان دارایی زمان انحلال گرچه اصولاً این عمل قانونی نبوده و سود محاسبه شده به عنوان دارایی زمان انحلال وجود خارجی ندارد، مع‌هذا حوزه مالیاتی فعالیت برای سال 76 اعلام نموده که بدون هیچ‌گونه سند و مدرک و صرفاً بر اساس سوابق بوده که کاملاً خلاف قانون و مقررات می‌باشد.
2- اثاثیه و ابزاری که به عنوان دارایی شرکت منظور شده مربوط به اشخاص ثالث است که این امر را نیز گواهی نموده‌اند و شرکت هیچ‌گونه دارایی در زمان انحلال نداشته لیکن هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر بدون رسیدگی و اظهارنظر مستند و قانونی و صرفاً با اشاره به رأی هیأت بدوی و گزارش اجرای قرار که تماماً مورد اعتراض شرکت منحله بوده انشای رأی نموده‌اند.
با توجه به مراتب فوق تقاضای نقض رأی مذکور و ارجاع پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی جهت رسیدگی مجدد و رفع تعرض را دارد.

هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی با توجه به موارد اعتراضیه شرکت مؤدی مبادرت به صدور قرار تحقیق و رسیدگی نموده و بر اساس گزارش کارشناس مجری قرار ضمن تعدیل دارایی دوره انحلال شرکت اصدار رأی نموده و مدیر تصفیه شرکت مذکور طی لایحه دفاعیه تسلیمی به هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر نسبت به گزارش کارشناس مجری قرار و رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی اعتراض کرده است.
علاوه بر آنکه اصولاً عمل حوزه مالیاتی ذی‌ربط در تعیین مبلغی به عنوان درآمد فرضی حاصل از فعالیت اقتصادی شرکت در دوره انحلال و اضافه نمودن آن به اقلام دارایی شرکت فاقد توجیه قانونی می‌باشد، چون هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر بدون اظهارنظر مستدل و موجه نسبت به یک‌یک موارد مطروحه در لایحه اعتراضیه شرکت صرفاً به اتکای گزارش کارشناس مجری قرار و رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی و مغایر مفاد ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم مبادرت به صدور رأی نموده علی‌هذا به رأی مورد واخواهی ایراد عدم کفایت رسیدگی و نقض قوانین و مقررات قانونی وارد می‌باشد و این شعبه ضمن نقض رأی مزبور پرونده امر را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مذکور احاله می‌نماید تا از حیث موارد مطروحه مجدداً مورد رسیدگی قرار گیرد.