برگشت هزینه‌های غیر قابل قبول و ضایعات غیر متعارف - منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1254 مورخ 11/7/80

مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی

سال عملکرد یا تعلق مالیات: 76

شماره حوزه مالیاتی: 351

شماره سرممیزی مالیاتی: 350

اداره: سازمان امور اقتصادی و دارایی استان گیلان (اداره امور مالیاتی رشت)

تاریخ ابلاغ رأی: 26/8/80

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7815/4/30 مورخ 26/9/80

خلاصه واخواهی: خلاصه اعتراضات شرکت مؤدی به شرح زیر می‌باشد:
1- برگشت دو رقم هزینه بدون مشخص نمودن اینکه این ارقام از چه نوع هزینه و مربوط به کدام سر فصل حسابداری است و طبق اعلام کارشناس مجری قرار ارقام مزبور فاقد شماره سند حسابداری بوده و پیگیری ممکن نمی‌باشد لیکن تکلیف مشخص نشده است و به سبب نقص از این حیث مورد اعتراض شرکت واقع شد لیکن بدون توجه و اظهارنظر نسبت به آن رأی صادر شده و مجری قرار هیأت تجدیدنظر نیز ضمن تأیید فاقد شماره سند بودن ارقام یاد شده اتخاذ تصمیم را به هیأت واگذار نموده که هیأت مزبور نیز بدون رسیدگی و اظهارنظر موجه رأی صادر نموده است.
2- حوزه مالیاتی بدون اقامه دلیل مبلغی از ضایعات صنایع نساجی را (که بین 12 تا 16 درصد می‌باشد) غیر متعارف قلمداد نموده و کارشناسان مجری قرار نیز بدون احراز و اثبات ناصحیح بودن اعمال درصد مذکور که توسط انجمن صنایع تأیید گردیده نظر حوزه مالیاتی را تأیید نموده‌اند و هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی نیز بدون اظهارنظر موجه و مدلل صرفاً بر اساس گزارش کارشناسان مجری قرار رأی صادر نموده‌اند.
3- حوزه مالیاتی بر مبنای برگ‌های بدون مهر و امضای شرکت، بهای تمام شده کالای صادراتی را تعیین و به ناحق زیان کالای صادراتی را به مراتب بیش از زیان واقعی قلمداد و به درآمد مشمول مالیات اضافه نمود که با توجه به آنکه دفاتر و صورت‌های مالی شرکت توسط سازمان حسابرسی رسیدگی و تأیید و مالیات نیز از طریق قبول دفاتر محاسبه و تعیین شده، غیر منطقی می‌باشد که متأسفانه کارشناسان مجری قرار عمل حوزه را تأیید نموده و هیأت‌های حل اختلاف نیز به اعتراض شرکت توجهی ننموده‌اند.
4- هزینه 2 در هزار وزارت صنایع که جزء هزینه قابل قبول و محقق شرکت‌ها می‌باشد به لحاظ آنکه پرداخت آن بعد از سال مالی صورت گرفته برگشت داده شده است که مورد تأیید کارشناسان مجری قرار واقع و رأی صادر شده است.
5- طبق تبصره 4 ماده 132 قانون 20% درآمد مشمول مالیات ابرازی از مالیات معاف می‌باشد و مشمول حکم تبصره 1 ماده 138 قانون به 20% کل سود فعالیت صنعتی که بدون هرگونه قید و شرط از مالیات معاف است خلاف منطق می‌باشد.
بنا به مراتب فوق تقاضا دارد با نقض رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر احقاق حق فرمایید.

هر چند هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدیدنظر هر یک به طور جداگانه مبادرت به صدور قرار تحقیق و کارشناسی پیرامون لوایح اعتراضیه تسلیمی شرکت مؤدی نموده‌اند لیکن نظر به اینکه شرکت مؤدی در آخرین لایحه دفاعیه خود در مورد گزارش مجری قرار هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر ایراداتی را متذکر شده (که به خصوص بعضی از آن‌ها از قبیل برگشت دو قلم هزینه که وجود آن‌ها احراز نشده و به ادعای مؤدی ارقامی واهی می‌باشد، غیر متعارف قلمداد نمودن ضایعات صنایع نساجی، نحوه تعیین زیان صادراتی شرکت که برخلاف روال معمول هر ساله صورت گرفته و عدم قبول هزینه 2 در هزار وزارت صنایع قابل تأمل می‌باشد) در حالی که هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر صرفاً بر اساس گزارش کارشناس مجری قرار بدون استدلال موجه و مدلل پیرامون موارد یاد شده و بدون رعایت مفاد قسمت اخیر ماده 229 قانون مالیات‌های مستقیم اصدار رأی نموده علی‌هذا به رأی مورد واخواهی ایراد نقض مقررات قانونی و عدم کفایت رسیدگی مترتب می‌باشد و این شعبه رأی صادره را نقض و پرونده امر را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مزبور احاله می‌نماید تا از لحاظ موارد مذکور مجدداً مورد رسیدگی قرار گیرد.