مورخ: 1381/11/20
شماره: 201/9674
آرا شعبه شورای عالی مالیاتی
عدم اجرای ماده 237 قانون مالیات‌های مستقیم - منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 133 مورخ 18/12/80
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78
شماره حوزه مالیاتی: 442
شماره سرممیزی مالیاتی: 440
اداره: امور مالیاتی شهرستان بروجرد
تاریخ ابلاغ رأی: 21/1/81
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 1300/4/30 مورخ 25/2/81
خلاصه واخواهی: شرکت از سال 70 تا 77 همه ساله اظهارنامه مالیاتی و دفاتر قانونی خود را به طور مرتب تسلیم نموده و تشخیص مالیات آن بر اساس اظهارنامه تسلیمی بوده و شرکت هم به وظیفه قانونی خود در پرداخت به موقع مالیات اقدام نموده است.
به علت مشکلات مالی و هزینه‌های سنگین کارخانه با کاهش فعالیت‌های عمرانی و عدم انجام کارهای آسفالتی از طرف نهادهای دولتی در سال 78، این شرکت در این سال فقط توانست 103 روز فعالیت داشته که اظهارنامه مالیاتی سال 78 هم به موقع تسلیم حوزه مالیاتی گردیده است و بیشترین فروش کارخانه به واسطه قرارداد با ادارات و نهادهای دولتی بوده است و این شرکت همپای نهادهای دولتی و با قیمت‌های مصوب با دولت همگام بوده است ولی متأسفانه حوزه مالیاتی بدون رعایت ماده 237 و بدون تحقیقات کافی و بدون درخواست اسناد و مدارک از ادارات مربوط برای کارخانه مبلغ 1.200.000.000 ریال فروش در نظر گرفته که مالیات آن 74.957.000 ریال محاسبه شده است در صورتی که سال قبل آن یعنی سال 77 که به تأیید ممیز مربوط شرکت از فعالیت خوبی برخوردار بوده، مالیات آن سال مبلغ 42.381.000 ریال محاسبه شده است.
با وجودی که از هیأت تجدیدنظر درخواست رسیدگی داشتم ولی هیأت بدون اجرای دستور و قرار رسیدگی و بدون توجه به اظهارات اینجانب درآمد مشمول مالیات شرکت را تقلیل داده است؛ لذا تقاضا داریم به علت عدم رعایت مقررات ماده 237 و اجرای عدالت مالیاتی به این پرونده رسیدگی نمایید.

رأی: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از اخذ و بررسی پرونده مالیاتی مربوط، به شرح زیر مبادرت به انشای رأی می‌نماید:
محتویات پرونده مالیاتی از جمله گزارش رسیدگی عملکرد 78 واحد تولید موصوف (برگ‌های 8 تا 11 پرونده) حاکی از صدور برگ تشخیص مالیات بر اساس مأخذ صحیح و متکی به دلایل و اطلاعات کافی نبوده و درآمد مشمول مالیات سال مذکور بدون تصریح نوع و میزان فعالیت مؤدی و عوامل مؤثر در تولید کالای مورد بحث، در گزارش یاد شده صرفاً بر مبنای فروش برآوردی سالانه تعیین گردیده است، نظر به اینکه هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدیدنظر بدون اظهارنظر موجه و مدلل نسبت به صحت و سقم ادعاهای مؤدی در مورد کاهش درآمد سال 78 نسبت به سنوات قبل به دلیل تقلیل مدت فعالیت به 103 روز در آن سال افزایش بی‌رویه مالیات در مقایسه با فعالیت‌های تولیدی مشابه صرفاً با تعدیل درآمد مشمول مالیات بدون ذکر جهات و دلایل قانونی آن در متن رأی مبادرت به صدور رأی نموده‌اند لذا به دلیل نقض مقررات مواد 237 و 248 قانون مالیات‌های مستقیم و نقص رسیدگی، به رأی مورد واخواهی ایراد وارد بوده و این شعبه ضمن نقض آن پرونده مربوطه را جهت رسیدگی مجدد طبق موازین قانونی و صدور رأی مقتضی بر اساس واقعیت امر به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌نماید.
روح‌الله باباسنگانی
عباس رضاییان
علی عزیزی
مورخ: 1380/11/27
شماره: 237
قانون مالیات‌های مستقیم