تعیین قیمت فروش دارایی شرکت توسط حوزه - منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 14912 مورخ 5/3/81

مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی

سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1378

شماره حوزه مالیاتی: 1822

شماره سرممیزی مالیاتی:

اداره: کل مالیات بر شرکت‌ها

تاریخ ابلاغ رأی: 3/4/81

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3074/4/30 مورخ 22/4/81

خلاصه واخواهی:
1- این شرکت یک دستگاه بلدوزر کاترپیلار d&h به مبلغ 120 میلیون ریال را در سال 70 خریداری نموده و این معامله ثبت دفاتر گردیده است.
2- در تاریخ 19/3/78 بلدوزر مزبور به علت اسقاط بودن و از رده خارج شدن به موجب بیعانه به مبلغ 65 میلیون ریال به آقای حسن سعیدزاده فروخته شده و مبلغ مزبور عیناً ثبت دفاتر گردیده.

3- استهلاک محاسبه شده به موجب ماده 151 قانون مالیات‌های مستقیم مبلغ 83.192.216 ریال بوده و ارزش دفتری بعد از استهلاک مبلغ 36.807.784 ریال شده و با توجه به قیمت 65 میلیون ریال فروش سود این مورد بالغ بر 28.192.216 ریال گردید و با توجه به زیان عملکرد در سال 78 مالیاتی برای سود فوق ابراز نشد، ضمن اینکه شرکت در سال 78 معافیت مالیاتی داشته است.

4- حوزه مالیاتی بدون کارشناسی قیمت را 250.000.000 ریال برآورد و بعد از کسر استهلاک محاسبه شده سودی مبلغ 170.553.772 ریال محاسبه و به عنوان درآمد مشمول مالیات مورد محاسبه مالیات قرار داده و عنوان نموده‌اند که تشریفات مزایده انجام نشده در حالی که شرکت خصوصی است و شرکت خصوصی برای خرید و فروش ماشین‌آلات و سایر دارایی‌های خود تکلیف قانونی نسبت به انجام تشریفات مناقصه یا مزایده ندارد.

5- هیأت تجدیدنظر به بخشی از توضیحات و مدارک توجه نموده و درآمد مشمول مالیات را تقلیل داده‌اند در حالی که شرکت عین عملیات واقع شده را در دفاتر خود ثبت نموده و هیچ قصور یا کتمانی در عملیات خود نداشته است.
بنا به موارد یاد شده تقاضای رسیدگی دارد.

هر چند هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر با عنایت به نحوه تعیین درآمد مشمول مالیات توسط حوزه مالیاتی مبادرت به تعدیل درآمد مشمول مالیات نموده است اما با عنایت به اینکه تشخیص مالیات توسط حوزه مالیاتی بر اساس رسیدگی به دفاتر قانونی شرکت صورت گرفته، حق این بوده است هیأت حل اختلاف مالیاتی یاد شده رأساً و یا با صدور قرار رسیدگی پیرامون اعتراضات مؤدی که طی لایحه وارده به شماره 3847 مورخ 5/3/81 (و لایحه تسلیمی در مرحله رسیدگی هیأت بدوی) عنوان گردیده، بررسی به عمل آورده و در خصوص موضوع نفیاً یا اثباتاً به طور موجه و مدلل اظهارنظر و بر آن مبنا انشای رأی می‌نمود، در حالی که چنین بررسی از سوی هیأت یاد شده به عمل نیامده و رأی صادره از کفایت رسیدگی برخوردار نمی‌باشد، لذا ضمن نقض رأی مورد واخواهی پرونده جهت رسیدگی به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.