مورخ: 1382/08/21
شماره: 201/6391
آرا شعبه شورای عالی مالیاتی
ماده 59 قانون مالیات‌ها - منبع مالیاتی: حق واگذاری محل
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 449 مورخ 26/8/81
مربوط به مالیات: حق واگذاری محل
سال عملکرد: 79
شماره حوزه مالیاتی: 321
شماره سرممیزی مالیاتی: 32
اداره امور مالیاتی شهرستان شیراز
تاریخ ابلاغ رأی: 19/12/81
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 149-201 مورخ 18/1/82
خلاصه واخواهی: اینجانب برابر قول‌نامه‌ای مستند که دارایی مزبور هم آن را قبول نموده یک باب حجره در طبقه سوم را به مبلغ پنج میلیون تومان طبق قول‌نامه که ضمیمه پرونده است از آقای خریداری کرده و آن را به همان مبلغ پنج میلیون تومان طی چک‌هایی که در پرونده موجود است به آقای واگذار نمودم.
در تاریخ 19/12/81 هیأت تجدیدنظر بدون اینکه توجهی به اعتراض اینجانب داشته باشد رأی بدوی را تأیید نمودند.
اینجانب کاسب هستم و حقوقدان نیستم و درس حقوق نخوانده‌ام ولی اگر فرم مالیات گرفتن بدین نحو باشد که هر مبلغی را که در مرحله اول آقای ممیز تعیین نماید همان مبلغ مورد تأیید هیأت بدوی و مرحله تجدیدنظر و نهایتاً شورای عالی مالیاتی قرار گیرد، دیگر احتیاجی به این همه وقت گرفتن کمیسیون‌ها نمی‌باشد.
قول‌نامه پنج میلیون است و فروش هم همان پنج میلیون است. شش میلیون را آقای ممیز از کجا آورده.
بنابراین تقاضای رسیدگی را دارد.

رأی: شعبه اول شورای عالی مالیاتی با ملاحظه و بررسی شکوائیه واصله و محتویات پرونده مالیاتی امر به شرح آتی انشای رأی می‌نماید:
نظر به اینکه ممیز مالیاتی ذی‌ربط طی گزارش تنظیمی شماره 3571 مورخ 24/1/81 در خصوص میزان حق واگذاری محل تعیین شده که بیش از مبلغ مندرج در مبایعه‌نامه عادی بین طرفین بوده مستنداتی ارائه ننموده و از طرفی ارزش تعیین شده مورد اعتراض مؤدی مالیاتی بوده، ضرورت نیل به واقعیت ایجاب می‌نمود که هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر رأساً و یا با صدور قرار اعتراض مؤدی راجع به میزان دریافتی را مورد بررسی قرار داده و نسبت به آن نفیاً یا اثباتاً اظهارنظر موجه و مدلل به عمل می‌آورد.
بنا به مراتب به دلیل عدم کفایت رسیدگی رأی مورد واخواهی نقض و پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.
اسماعیل ملکان
محمد رزاقی
علی‌اصغر زندی فائز
مورخ: 1380/11/27
شماره: 257
قانون مالیات‌های مستقیم