هزینه‌های قابل قبول موضوع ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم - منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 173/2 مورخ 8/10/1380

مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی

سال عملکرد: 1377

شماره حوزه مالیاتی: 225

شماره سرممیزی مالیاتی: 22

اداره امور مالیاتی شهرستان زنجان

تاریخ ابلاغ رأی: 27/6/1381

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5970-201 مورخ 16/7/81

خلاصه واخواهی: در سال 1377 طبق شماره 1371 که متکی به اعلامیه بانک در ارتباط با اصلاح جرایم بانکی می‌باشد، مبلغ 1.828.822.899 ریال در ستون بستانکار و مبلغ 2.756.249.544 ریال و 56.379.228 ریال در ستون بدهکار حساب سود و زیان سنواتی ثبت گردید که نتیجه آن مانده بدهکار می‌باشد.
حوزه مالیاتی بدون عنایت به مفاد اعلامیه بانکی، طرف بستانکار سند مذکور را به درآمد مشمول مالیات سال 1377 اضافه نموده و طرف بدهکار آن را نادیده گرفته است.
کارشناس مربوط به موضوع توجه نکرده و هیأت بدوی نسبت به اعتراض شرکت در این مورد اظهارنظری ننموده هیأت تجدیدنظر به دلیل واهی (بستانکاری حساب مذکور موجب کاهش سود دوره‌های قبل شده لذا درآمد مکتوم تلقی می‌شود و چون برای طرف بدهکار حساب مذکور نیز ذخیره‌ای منظور نگردیده، لذا اصول و موازین متداول حسابداری و مقررات قانون مالیات‌های مستقیم در نظر گرفته نشده) و بدون اشاره به اصول و موازین و مقررات مورد نظر، اعتراض شرکت را وارد ندانسته به رأی شماره 173/2 مورخ 8/10/1380 هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر به دلیل عدم توجیه قانونی و به خصوص اینکه تعدیلات مذکور مربوط به دوران معافیت موضوع ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم، شرکت می‌باشد، اعتراض داشته و با توجه به بند 7 ماده 148 قانون مورد اشاره، درخواست نقض آن را دارد.

به موجب بند 27 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند 1366 و اصلاحات بعدی آن هزینه‌های قابل قبول مربوط به سال‌های قبلی که پرداخت یا تخصیص آن در سال مالیاتی مورد رسیدگی تحقق می‌یابد، در زمره هزینه‌های قابل قبول می‌باشد، لازم بوده است در هنگام احتساب بستانکار حساب سود و زیان سنواتی به درآمد، بدهکار حساب مزبور نیز از حیث قابلیت احتساب آن به هزینه با رعایت بند 27 ماراءالذکر ملحوظ نظر و مورد بررسی قرار گیرد.
علی‌هذا به رأی مورد واخواهی به لحاظ عدم عنایت به این امر ایراد وارد است و شعبه ضمن نقض آن پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌نماید.