مورخ: 1382/06/12
شماره: 201/4896
آرا شعبه شورای عالی مالیاتی
مالیات تبصره 1 ماده 110 قانون مالیات‌ها - منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 443 مورخ 7/12/81
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 78
شماره حوزه مالیاتی: 0212
شماره سرممیزی مالیاتی: 021
اداره کل: مؤدیان بزرگ مالیاتی
تاریخ ابلاغ رأی: 20/12/81
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 233-201 مورخ 20/1/82
خلاصه واخواهی: با احترام مراتب اعتراض خود را به رأی تجدیدنظر به شرح زیر به استحضار می‌رساند:
1- برگشت مبلغ 101.848.882 ریال که کل هزینه‌های مسافرت مدیران و کارشناسان به خارج از کشور می‌باشد که جهت رسیدگی به نمایندگی‌ها و بستن قراردادهای اجاره هواپیما و بر اساس آیین‌نامه مدون و با صدور احکام مأموریت انجام شده
2- مبلغ 11.584.000.000 ریال که بر اساس اسناد حسابداری و ثبت‌های انجام شده تحت عنوان «هزینه اجاره» یک جا ثبت شده در حالی که آن را «هزینه مالیاتی» تلقی نموده‌اند.
ضمناً دفاتر شرکت در اجرای تبصره 1 ماده 110 توسط سازمان حسابرسی رسیدگی شده و درآمد مشمول مالیات را بدون مبلغ فوق تعیین نموده‌اند و اضافه کردن مبلغ فوق بر اساس تصریح تبصره مزبور برخلاف قانون مالیات‌های مستقیم می‌باشد و در عملکرد سال 79 نیز موضوع هزینه فوق مورد قبول قرار گرفته است؛ لذا خواهشمند است نسبت به احقاق حق شرکت دستور بررسی صادر فرمایید.

رأی: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و با مطالعه و بررسی اوراق مضبوط در پرونده مالیاتی مربوطه به شرح آتی انشای رأی می‌نماید:
نظر به اینکه شرکت مؤدی در لایحه دفاعیه تسلیمی به هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر اعلام نموده که مأموریت‌های انجام شده، بر اساس آیین‌نامه‌های مدون و احکام مأموریت اداری بوده لیکن هیأت مذکور (که بدون حضور شرکت مؤدی تشکیل شده است) صرفاً با ذکر اینکه شرکت اسناد و مدارکی ارائه ننموده، مغایر مفاد ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم انشای رأی نموده و از طرفی شرکت در بند 2 لایحه مذکور اعلام داشته که اجاره و مالیات تکلیفی شرکت خارجی اجاره‌دهنده هواپیما را یک جا ثبت نموده و کسر و پرداخت مالیات شرکت اخیرالذکر (بر اساس قرارداد منعقده فی‌مابین و الحاقیه آن) منطبق با مفاد بندهای 3 و 4 تصویب‌نامه شماره 44327/ت 20790 مورخ 4/10/79 هیأت وزیران بوده و این امر توسط حسابرس سازمان حسابرسی در محاسبه درآمد مشمول مالیات نیز تأیید گردیده و با عنایت به تبصره 1 ماده 110 قانون اضافه نمودن آن خلاف مقررات قانونی می‌باشد لیکن هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر با این عنوان که الحاقیه قرارداد پس از پرداخت اجاره در سال مورد رسیدگی تنظیم گردیده، اعتراض شرکت مؤدی را وارد ندانسته، در صورتی که طبق جزء 5-6 قرارداد اولیه (برگ 66 پرونده) نیز شرکت مؤدی متعهد پرداخت مالیات شرکت پالرما بوده است بنا به مراتب فوق این شعبه رأی مورد واخواهی را به سبب عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده امر را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌نماید تا بر اساس اسناد و مدارک شرکت و نیز با رعایت مفاد بندهای 3 و 4 تصویب‌نامه یاد شده مجدداً مورد رسیدگی دقیق قرار گیرد.
صدیقه کاتوزیان
علی‌اکبر نوربخش
رضا سعیدی امجد