تسلیم اظهارنامه و صورت‌های مالی مجدد با رعایت تبصره 3 ماده 226 ق. م - منبع مالیاتی: اشخاص...

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 5/606 مورخ 23/10/81

مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی

سال عملکرد: 1378

شماره حوزه مالیاتی: 313

شماره سرممیزی مالیاتی:

اداره امور مالیاتی شهرستان: اهواز

تاریخ ابلاغ رأی: 5/12/81

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10577-201 مورخ 24/12/81

خلاصه واخواهی: بنا به دلایل مشروحه ذیل به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر در خصوص عملکرد سال 1378 معترض بوده و تقاضای رسیدگی دارد.

1- چنانچه شرکت را دولتی محسوب نماییم (البته حوزه مالیاتی شرکت را دولتی نمی‌داند) با این فرض سازمان حسابرسی طی بند 5 گزارش حسابرسی عملکرد سال 1378 دقیقاً اعلام نموده که به دلیل موارد مطروحه در بند 5 همان گزارش امکان محاسبه و تعیین درآمد مشمول مالیات برای سال مورد رسیدگی وجود ندارد لذا در این راستا با فرض قبول دولتی بودن مسئولیت رسیدگی به عهده حوزه مالیاتی مربوطه محول گردید.

2- شرکت مذکور بابت عملکرد سال 1378 دو اظهارنامه مالیاتی متفاوت تسلیم نموده است اظهارنامه اولیه مبلغ 36.072.816.705 ریال سود خالص که این اظهارنامه با صورت‌های مالی و گزارش حسابرسی نیز مطابقت دارد و اظهارنامه و دوم با مبلغ 11 427.183.295 ریال زیان خالص تسلیم شده است که اظهارنامه مالیاتی عملکرد سال 78 توسط حسابرسان وزارت امور اقتصادی و دارایی مورد رسیدگی قرار گرفته و اظهارنامه دوم شرکت را مشمول تبصره 3 ماده 226 قانون مالیات‌های مستقیم ندانسته، به عبارت دیگر در صورتی شرکت‌ها مجاز به تسلیم اظهارنامه یا ترازنامه یا حساب سود و زیان اصلاحی می‌باشند که از نظر محاسبه اشتباه شده باشد در حالی که اظهارنامه دوم به هیچ وجه اشتباه محاسبه نمی‌گردد؛ لذا اظهارنامه اولیه با مبلغ 36.072.812.705 ریال سود ابرازی ملاک عمل بود و مبنای رسیدگی قرار گرفته است.
ضمناً رأی نماینده محترم هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی به صورت کامل و دقیق اظهارنامه اولیه شرکت را پذیرفته است و برگ تشخیص را مورد تأیید قرار داده است در صورتی که نماینده محترم هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر به هیچ کدام از موارد توجه ننموده است و مبلغ 36.072.816.705 ریال سود را به مبلغ 17.588.000.000 ریال زیان در رأی تجدیدنظر تعدیل نموده است.

اولاً به طور کلی تسلیم اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان مجدد جز با شرایط تبصره 3 ماده 226 قانون مالیات‌های مستقیم (وقوع اشتباه در محاسبه) مجاز نمی‌باشد، و اظهارنامه و صورت‌های مالی ثانوی مغایر با شرایط مزبور به عنوان جایگزین اظهارنامه صورت‌های مالی تسلیمی نخست نبایستی برای تشخیص درآمد مشمول مالیات ملاک عمل قرار گیرد ثانیاً سازمان حسابرسی علی‌رغم بند 5 گزارش حسابرسی خود اعلامیه‌ای دایر بر تعیین مبلغ 17.588 ریال زیان را صادر نموده که حتی از زیان ابرازی مؤدی نیز بیشتر می‌باشد و از این لحاظ هم موضوع (با عنایت به بند 1 نامه شماره 12212/279/5/30 مورخ 16/4/79 معاون وقت درآمدهای مالیاتی عنوان اداره کل مالیات بر شرکت‌ها) جای اشکال است.

بنا به مراتب، چون هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر بدون رسیدگی به اشکالات فوق مبادرت به صدور رأی دایر بر تأیید زیان بر مبنای اعلامیه سازمان حسابرسی نموده است شکایت ممیز کلی شاکی را وارد دانسته با نقض رأی مورد واخواهی پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌نماید.
ضمناً متذکر می‌گردد که چون مؤدی در اظهارنامه نخست با وجود تعیین 36.072.816.705 ریال سود در حساب عملکرد و سود و زیان، در صفحه اول اظهارنامه و در محل سود ویژه قطعی شده بابت عملکرد سال 1378 مبلغ 11.427.183.295 ریال زیان ابراز نموده است، چنانچه دریافت غرامت که سبب ابراز سود بوده است، منتفی شده باشد، قبول آن بر مبنای واقعیات طبق قسمت اخیر ماده 229 قانون مالیات‌های مستقیم بلامانع خواهد بود.