مورخ: 1381/09/26
شماره: 201/8173
آرا شعبه شورای عالی مالیاتی
اجرای تبصره 6 ماده 100 قانون مالیات‌ها - منبع مالیاتی: مشاغل
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 3729 مورخ 14/7/80
مربوط به مالیات: بر درآمد مشاغل
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 74
شماره حوزه مالیاتی: 3623
شماره سرممیزی مالیاتی:
اداره: سازمان امور اقتصادی و دارایی استان آذربایجان شرقی
تاریخ ابلاغ رأی: 9/8/80
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7155/4/30 مورخ 5/9/80
خلاصه واخواهی: اینجانب اظهارنامه مالیاتی خود را در موعد مقرر تسلیم و مطابق ماده 156 قانون مالیات‌های مستقیم ممیز مالیاتی اگر ظرف یک سال آن را رسیدگی و برگ تشخیص صادر ننماید، اظهارنامه قطعی تلقی می‌شود.
حوزه مالیاتی برخلاف ماده مزبور بعد از انقضای مهلت قانونی برگ قطعی مالیات را ابلاغ و در آن قید می‌نماید به استناد تبصره 6 ماده 100 بعد از رؤیت برگ قطعی به اقدامات خلاف قانونی حوزه اعتراض نموده هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی بدون رسیدگی به اعتراضات قانونی مندرجات برگ قطعی را خالی از اشکال و ایراد دانسته و آن را تأیید نموده، در مهلت قانونی به رأی صادره اعتراض ولی حوزه مالیاتی از ارسال پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر خودداری و در نهایت پس از اعتراض اینجانب به شورای عالی مالیاتی و دیوان عدالت اداری در جلسه هیأت حل اختلاف شرکت کرده و به موارد متعدد نقض قانون و اقدامات خلاف حوزه مالیاتی اعتراض نمودم متأسفانه هیأت بدون توجه به اعتراضات و ایرادات قانونی و بدون رسیدگی رأی قبلی را تأیید نموده است.
تقاضا دارم قضاوت فرمایید آیا اقدامات دارایی تبریز با قانون مطابقت دارد؟ آیا توافق با اتحادیه با جلب موافقت اینجانب بوده است.
به شرح سه صفحه لایحه تسلیمی

رأی: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله، مطالعه و بررسی اوراق و مدارک پرونده مالیاتی به شرح آتی انشای رأی می‌نماید:
حسب محتویات پرونده حوزه مالیاتی در اجرای تبصره 6 ماده 100 قانون مالیات‌های مستقیم و بر مبنای مالیات توافق شده با اتحادیه صنف مربوطه اقدام به صدور برگ مالیات قطعی نموده که عمل حوزه مالیاتی مطابق مقررات قانون مالیات‌های مستقیم می‌باشد لکن با توجه به دادنامه شماره 47 مورخ 11/2/79 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری که توافق اتحادیه را نافی حق اعتراض مؤدی ندانسته و رسیدگی به آن را توسط هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بر طبق مقررات قانون مالیات‌های مستقیم مجری دانسته، مع‌هذا مفاد رأی مورد واخواهی حکایت از رسیدگی لازم و کافی در خصوص ادعای رکود معاملات فرض و کاهش درآمد سال مورد رسیدگی نداشته و صرفاً مدت کارکرد را مدنظر قرار داده است بنا به مراتب و از حیث مندرجات شکوائیه واصله و به جهت نقص رسیدگی در مورد میزان درآمد مشمول مالیات و مالیات متعلقه، رأی مورد واخواهی را نقض و پرونده برای رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری ارجاع می‌شود.
علی عزیزی
محمدعلی بیگ‌پور
اسماعیل ملکان
مورخ: 1400/12/25
شماره: 100
قانون مالیات‌های مستقیم
مورخ: 1380/11/27
شماره: 156
قانون مالیات‌های مستقیم