مورخ:
1376/07/05
شماره:
30/4/7180
آرا هیات عمومی شورای مالیاتی
موجب قانونی برای عدم احتساب حق انشعاب جزء اقلام درآمد مشمول مالیات متصور نیست و بایستی برابر مقررات وجوه حاصل از این محل به عنوان درآمد محسوب گردد
گزارش شماره 910/4/30 مورخ 23/2/1376 ریاست شورای عالی مالیاتی عنوان جناب آقای ایرانبدی معاون محترم درآمدهای مالیاتی حسب ارجاع آن معاونت در جلسه مورخ 7/5/1376 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی مطرح است.
مضمون گزارش مذکور اجمالاً به شرح زیر میباشد:
شرکتهای برق منطقهای از مشترکین خود وجوهی تحت عنوان حق انشعاب دریافت و در حسابی به همین نام نگهداری مینمایند تا چنانچه مشترکین تقاضای برچیدن انشعاب و یا کاهش قدرت برق را داشته باشند، حقوق متعلق به آنها از این محل به آنها مسترد گردد، در ضمن شرکتهای برق منطقهای از گردش وجوه حساب فوق جهت احداث تأسیسات برق رسانی استفاده نموده و تأسیسات احداث شده جزء مایملک شرکت ثبت و هزینه استهلاک آن نیز جزء هزینههای شرکت منظور میگردد. شرکتهای مزبور تا پایان سال 1372 از معافیت مالیاتی برخوردار بودهاند و بابت سال 1373 که مشمول مالیات میباشند، حوزههای مالیاتی دریافتی به عنوان حق انشعاب را درآمد تلقی و مالیات آن را مطالبه نمودهاند. اکنون شرکتهای برق منطقهای به این تشخیص معترض بوده و در قانون یاد شده این دریافتها جزء سایر دریافتیها و یکی از منابع هزینههای سرمایهای در امر برق رسانی به مشترکین قلمداد شده است و وجوه مزبور هرگز در جریان فعالیتهای جاری شرکت قرار نمیگیرند، بنابراین نباید جزء درآمد عملیاتی شرکتها منظور گردند.
با عنایت به مراتب فوق، چون در این خصوص نظرات متفاوتی ارائه میشود، موضوع مستلزم اخذ رأی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی میباشد.
هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه سوابق امر و شور و بررسی در این باره رأی خود را ذیلاً اعلام مینماید:
اولاً لزوم مصرف این قبیل وجوه (حق انشعاب) برای موارد خاصی مانند هزینههای سرمایهای در امر برق رسانی دلیل بر آن نخواهد بود که وجوه مذکور فاقد ماهیت «درآمد» بوده باشد.
ثانیاً وقتی بنا به توضیحات مسئولین محترم وزارت نیرو دریافتی بابت حق انشعاب صرف هزینههای سرمایهای میشود، بالطبع حاصل این کار ایجاد دارایی است و بهای دارایی نیز در قالب استهلاک به مرور به حساب هزینههای قابل قبول منظور و به خودی خود در احتساب درآمد مشمول مالیات منظور خواهد گردید، همچنین پرداختهای احتمالی به مشترکین در قبال برچیدن انشعاب یا کاهش قدرت برق طبق قسمت اخیر ماده 147 قانون مالیات مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیههای بعدی جزء هزینههای قابل قبول خواهد بود.
ثالثاً با عنایت به ماده 53 آییننامه تکمیلی تعرفههای برق ابلاغی به شرکتهای برق منطقهای و سازمان آب و برق خوزستان طی بخشنامه شماره 100/295 مورخ 24/12/1372 وزارت نیرو در صورت جمعآوری انشعاب عین وجوه دریافتی مسترد نمیگردد بلکه وسایل به کار رفته در عملیات نیرو رسانی و یا در صورت توافق طرفین بهای آن پس از کسر استهلاک به متقاضی مسترد خواهد شد و نیز طبق ماده 34 آییننامه اخیرالذکر در کلیه حالات برچیدن انشعاب برق و مراجعه مشترک برای تسویه، فقط بخشی از هزینه برقراری انشعاب برق به او مسترد میگردد که در صورت وقوع استرداد، وجوه یا حسب مورد ارزش دفتری وسایل استردادی، به شرح توضیحات فوق به عنوان هزینه قابل قبول منظور میشود.
نظر به دلایل فوقالذکر، موجب قانونی برای عدم احتساب حق انشعاب جزء اقلام درآمد مشمول مالیات متصور نیست و بایستی برابر مقررات وجوه حاصل از این محل به عنوان درآمد محسوب گردد.
مضمون گزارش مذکور اجمالاً به شرح زیر میباشد:
شرکتهای برق منطقهای از مشترکین خود وجوهی تحت عنوان حق انشعاب دریافت و در حسابی به همین نام نگهداری مینمایند تا چنانچه مشترکین تقاضای برچیدن انشعاب و یا کاهش قدرت برق را داشته باشند، حقوق متعلق به آنها از این محل به آنها مسترد گردد، در ضمن شرکتهای برق منطقهای از گردش وجوه حساب فوق جهت احداث تأسیسات برق رسانی استفاده نموده و تأسیسات احداث شده جزء مایملک شرکت ثبت و هزینه استهلاک آن نیز جزء هزینههای شرکت منظور میگردد. شرکتهای مزبور تا پایان سال 1372 از معافیت مالیاتی برخوردار بودهاند و بابت سال 1373 که مشمول مالیات میباشند، حوزههای مالیاتی دریافتی به عنوان حق انشعاب را درآمد تلقی و مالیات آن را مطالبه نمودهاند. اکنون شرکتهای برق منطقهای به این تشخیص معترض بوده و در قانون یاد شده این دریافتها جزء سایر دریافتیها و یکی از منابع هزینههای سرمایهای در امر برق رسانی به مشترکین قلمداد شده است و وجوه مزبور هرگز در جریان فعالیتهای جاری شرکت قرار نمیگیرند، بنابراین نباید جزء درآمد عملیاتی شرکتها منظور گردند.
با عنایت به مراتب فوق، چون در این خصوص نظرات متفاوتی ارائه میشود، موضوع مستلزم اخذ رأی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی میباشد.
هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه سوابق امر و شور و بررسی در این باره رأی خود را ذیلاً اعلام مینماید:
اولاً لزوم مصرف این قبیل وجوه (حق انشعاب) برای موارد خاصی مانند هزینههای سرمایهای در امر برق رسانی دلیل بر آن نخواهد بود که وجوه مذکور فاقد ماهیت «درآمد» بوده باشد.
ثانیاً وقتی بنا به توضیحات مسئولین محترم وزارت نیرو دریافتی بابت حق انشعاب صرف هزینههای سرمایهای میشود، بالطبع حاصل این کار ایجاد دارایی است و بهای دارایی نیز در قالب استهلاک به مرور به حساب هزینههای قابل قبول منظور و به خودی خود در احتساب درآمد مشمول مالیات منظور خواهد گردید، همچنین پرداختهای احتمالی به مشترکین در قبال برچیدن انشعاب یا کاهش قدرت برق طبق قسمت اخیر ماده 147 قانون مالیات مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیههای بعدی جزء هزینههای قابل قبول خواهد بود.
ثالثاً با عنایت به ماده 53 آییننامه تکمیلی تعرفههای برق ابلاغی به شرکتهای برق منطقهای و سازمان آب و برق خوزستان طی بخشنامه شماره 100/295 مورخ 24/12/1372 وزارت نیرو در صورت جمعآوری انشعاب عین وجوه دریافتی مسترد نمیگردد بلکه وسایل به کار رفته در عملیات نیرو رسانی و یا در صورت توافق طرفین بهای آن پس از کسر استهلاک به متقاضی مسترد خواهد شد و نیز طبق ماده 34 آییننامه اخیرالذکر در کلیه حالات برچیدن انشعاب برق و مراجعه مشترک برای تسویه، فقط بخشی از هزینه برقراری انشعاب برق به او مسترد میگردد که در صورت وقوع استرداد، وجوه یا حسب مورد ارزش دفتری وسایل استردادی، به شرح توضیحات فوق به عنوان هزینه قابل قبول منظور میشود.
نظر به دلایل فوقالذکر، موجب قانونی برای عدم احتساب حق انشعاب جزء اقلام درآمد مشمول مالیات متصور نیست و بایستی برابر مقررات وجوه حاصل از این محل به عنوان درآمد محسوب گردد.
محمدعلی خوش اخلاق - سید محمود حمیدی - علی افرا - محمد رزاقی - غلامحسین هدایت عبدی - محمدعلی بیگپور - علیاکبر نوربخش - محمدعلی سعیدزاده - داریوش آل آقا
مورخ:
1376/08/28
شماره:
30/4/8764/27923
بخشنامه