مورخ: 1398/04/31
شماره: 9809970906010153
سایر قوانین
درخواست ابطال بند 8 بخشنامه شماره 31091 مورخ 1388/12/26 از هیأت تخصصی اقتصادی، مالی و اصناف دیوان عدالت اداری
مرجع رسیدگی: هیأت تخصصی اقتصادی مالی
شماره پرونده: هـ ع/96/1751
شاکی: آقای محمد ربیعی نیا
طرف شکایت: 1- معاونت ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی 2- سازمان ثبت اسناد و املاک کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 8 بخشنامه شماره 31091 مورخ 26/12/1388 معاونت ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی و اصلاح سامانه دستورالعمل
شاکی دادخواستی به طرفیت 1- معاونت ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی 2- سازمان ثبت اسناد و املاک کشور به خواسته ابطال بند 8 بخشنامه شماره 31091 مورخ 26/12/1388 معاونت ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی و اصلاح سامانه دستورالعمل به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد:
[بخشنامه فوق در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
بر اساس ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387 موارد معافیت از شمول مالیات یاد شده بیان شده است و در بند 8 اموال غیر منقول ذکر گردید که هم عرضه‌کنندگان اموال غیر منقول و هم خدمات آن‌ها را در بر می‌گیرد و ارائه خدمات نسبت به اموال غیر منقول از مصادیق معافیت است و دفاتر اسناد رسمی تکلیفی به اخذ مالیات یاد شده ندارند و از امور مربوط به املاک غیر منقول از جمله تنظیم سند رهنی، صلح، وصیت، اجاره و نحوه آن مطالبه مالیات بر ارزش افزوده از دفاتر اسناد رسمی می‌گردد که این مقرره برخلاف قانون است. تقاضای ابطال آن را دارم.
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر حقوقی سازمان امور مالیاتی به موجب لایحه شماره 14087/212/ص مورخ 31/6/1397 به طور خلاصه توضیح داده است که:
قبلاً در خصوص تفاهم‌نامه منعقده فی‌مابین سازمان امور مالیاتی و کانون سردفتران و دفتریاران در مورد چگونگی ثبت نام و اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده توسط فعالان اقتصادی موضوع فراخوان مرحله چهارم شکایت، که در قالب دادنامه شماره 205 مورخ 29/2/1394 هیأت تخصصی اقتصادی، مالی و اصناف دیوان عدالت اداری حکم به رد صادر شده است و بخشنامه یاد شده مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات نمی‌باشد و قسمت دوم خواسته شاکی که عبارت از الزام سازمان ثبت به اصلاح ثبت آنی می‌باشد از صلاحیت هیأت عمومی خارج می‌باشد.
رأی هیأت تخصصی اقتصادی مالی دیوان عدالت اداری
بر مبنای ماده 1 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387، عرضه کالاها و ارائه خدمات در ایران و همچنین واردات و صادرات آن‌ها مشمول مقررات این قانون می‌باشد و مطابق ماده 5 همان قانون، ارائه خدمات در این قانون به استثنای موارد مندرج در فصل نهم، انجام خدمات برای غیر در قبال مابه‌ازا می‌باشد و بر اساس ماده 8 قانون مذکور نیز اشخاصی که به عرضه کالا و ارائه خدمت و واردات و صادرات آن‌ها مبادرت می‌نمایند، به عنوان مؤدی شناخته شده و مشمول مقررات این قانون خواهند بود. نظر به اینکه انجام خدماتی از قبیل هتلداری و تصدی غرفه‌های نمایشگاهی در قبال مابه‌ازا صورت می‌گیرد، در نتیجه مشمول قانون مالیات بر ارزش افزوده می‌باشد، بنابراین بند 8 بخشنامه شماره 31091 مورخ 26/12/1388 معاون مالیات بر ارزش افزوده سازمان امور مالیاتی کشور که بر اساس آن معافیت‌های موضوع قانون مالیات بر ارزش افزوده قابل تسری به خدمات فوق دانسته نشده، لذا مغایر قانون و خارج از اختیار نبوده به استناد بند «ب» ماده 84 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رأی به رد شکایت صادر و اعلام می‌کند. رأی صادره ظرف مدت بیست روز از تاریخ صدور از سوی ریاست ارزشمند دیوان یا ده نفر از قضات گران‌قدر دیوان قابل اعتراض است.
دکتر زین‌العابدین تقوی
رئیس هیأت تخصصی اقتصادی مالی دیوان عدالت اداری