مورخ: 1401/10/18
شماره: 140109970906010810
سایر قوانین
درخواست ابطال از زمان صدور اطلاق حکم عبارتی از پاراگراف دوم بخشنامه شماره 200/1401/32 مورخ 1401/6/10 از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
شماره پرونده: هـ ع/0101773
شاکی: آقای بهمن زبردست
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال از زمان صدور اطلاق حکم عبارتی از پاراگراف دوم بخشنامه شماره 32/1401/200 مورخ 1401/06/10 رئیس کل سازمان امور مالیاتی
شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته ابطال از زمان صدور اطلاق حکم عبارتی از پاراگراف دوم بخشنامه شماره 32/1401/200 مورخ 1401/06/10 رئیس کل سازمان امور مالیاتی به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد:
«آن دسته از شرکت‌هایی که تا تاریخ 1400/12/29 در بورس اوراق بهادار تهران یا فرابورس ایران پذیرفته شده باشند، در صورتی که از ابتدای سال 1401 تا پایان همان سال، سود تقسیم نشده سال مالی قبل آنان حسب تصمیم مجمع عمومی فوق‌العاده صاحبان سهام با رعایت ترتیبات قانونی مقرر از جمله ثبت افزایش سرمایه در اداره ثبت شرکت‌ها، به حساب سرمایه منتقل شود، افزایش سرمایه صورت پذیرفته بدین نحو با رعایت سایر قوانین و مقررات مربوط، مشمول نرخ صفر مالیاتی است. »
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
بر اساس بند (ف) تبصره 2 قانون بودجه سال 1400 کل کشور به منظور تشویق و ترغیب، شرکت‌های پذیرفته شده در بورس و فرابورس و به جهت تشویق آن به عدم تقسیم سود اکتسابی و استفاده بهتر از منابع حاصله برای افزایش سرمایه و برای توسعه بخش تولید و ایجاد فرصت‌های شغلی جدید در سال 1401، آن بخش از سود تقسیم نشده شرکت‌های مذکور که به حساب سرمایه منتقل می‌گردد (موضوع ماده 105 قانون مالیات‌های مستقیم) مشمول نرخ صفر مالیاتی می‌باشد.
حکم مقنن در این قانون صریح و روشن است و نیازی به تبیین ندارد و بر اساس آن صرفاً سود تقسیم نشده مشمول این امتیاز است، با این وصف در مقرره مورد اعتراض و شکایت، با ذکر احکامی موجب توسعه دایره شمول حکم قانون شده و آن را به مالیات حق تمبر افزایش سرمایه موضوع ماده 48 نیز تسری داده است در حالی که حکم قانون صرفاً در خصوص مالیات بر درآمد موضوع ماده 105 قانون مالیات‌های مستقیم می‌باشد، فلذا تقاضای ابطال اطلاق قسمت اخیر از پاراگراف دوم بخشنامه مورد شکایت تا جایی که متضمن شمول نرخ صفر مالیاتی به حق تمبر افزایش سرمایه موضوع ماده 48 قانون مالیات‌های مستقیم است و مغایر با حکم قانون بودجه یاد شده و خارج از اختیارات می‌باشد از تاریخ صدور را دارم.
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی سازمان امور مالیاتی به موجب لایحه شماره 44392/232/د مورخ 1401/07/20 به طور خلاصه توضیح داده است که:
بخشنامه مورد شکایت در راستای تبیین حکم قانون بودجه سال 1401 کل کشور می‌باشد و موضوع بخشنامه نیز ناظر بر تبیین بند (ف) تبصره 2 قانون بودجه سال 1401 کل کشور می‌باشد و قید مالیات بر درآمد در بخشنامه مورد تأیید و تأکید واقع شده است و آنچه مشمول نرخ صفر مالیاتی در راستای قانون یاد شده می‌باشد نیز موضوع ماده 105 قانون است و نه مالیات حق تمبر ماده (48) قانون مالیات‌های مستقیم.
اصول مالیات حق تمبر و افزایش سرمایه در مبحث مالیاتی بر دارایی در قانون مالیات‌های مستقیم (فصل پنجم باب دوم) آمده است در حالی که مالیات موضوع بحث در قسمت مالیات بر درآمد می‌باشد از لحاظ عملی و ماهیتی نیز مالیات ماده (48) قانون حق تمبر افزایش سرمایه نمی‌تواند به نرخ صفر محاسبه شود، چون نرخ صفر طبق بند (الف) ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم، روشی است که مؤدیان مکلف به انجام تکالیف مقرر در قانون برای درآمدهای خود می‌باشند؛ فلذا تقاضای رد شکایت را دارم.
با لحاظ تصمیم اعضای محترم هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی نسبت به پرونده کلاسه هـ - ع/0101773 در جلسه مورخ 1401/09/20، با استعانت از درگاه خداوند متعال به شرح ذیل اقدام به انشای رأی می‌نماید:
رأی هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
با عنایت به اینکه در مقرره مورد شکایت یعنی پاراگراف دوم از بخشنامه شماره 32/1401/200 مورخ 1401/06/10 رئیس کل سازمان امور مالیاتی، در خصوص افزایش سرمایه با عنایت به مفاد ماده 105 قانون مالیات‌های مستقیم و موضوع مالیات بر درآمد (عملکرد) اقدام به وضع قاعده و مقرره شده است و در راستای مفاد قانون بودجه سال 1400 کل کشور (بند ف تبصره 2) بیان شده است شرکت‌هایی که تا تاریخ 1400/12/29 در بورس یا فرابورس پذیرفته شده‌اند اگر سود تقسیم نشده سال مالی قبل از 1401 آن‌ها (یعنی سال 1400) به حساب سرمایه منتقل شود و تقسیم نشود و وفق مقررات افزایش سرمایه داده باشند و سرمایه آن‌ها در اداره ثبت شرکت‌ها به ثبت برسد، افزایش سرمایه آن‌ها مشمول نرخ صفر مالیاتی می‌باشد و با قید افزایش سرمایه صورت پذیرفته بدین نحو، امکان هرگونه اطلاق‌گیری در خصوص سایر پایه‌های مالیاتی و از جمله مالیات حق تمبر که مورد ادعای شاکی می‌باشد منتفی می‌گردد کمااینکه طرف شکایت در لایحه دفاعیه نیز مصوبه را صرفاً ناظر به ماده 105 ق. م. م دانسته و آن را منصرف از مالیات حق تمبر دانسته است، فلذا مقرره مورد شکایت در راستای اجرای مفاد قانون بوده مغایرتی با مقررات احراز نمی‌شود به استناد بند ب ماده 84 از قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رأی به رد شکایت صادر می‌نماید. رأی مزبور ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از سوی ریاست محترم دیوان عدالت یا ده نفر از قضات گران‌قدر دیوان عدالت اداری می‌باشد.
محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی بانکی
دیوان عدالت اداری
مورخ: 1402/12/21
شماره: 105
قانون مالیات‌های مستقیم
مورخ: 1401/05/09
شماره: 132
قانون مالیات‌های مستقیم
مورخ: 1401/01/09
شماره: 1314
سایر قوانین
مورخ: 1400/01/18
شماره: 200/1400/01
بخشنامه
مورخ: 1394/04/31
شماره: 48
قانون مالیات‌های مستقیم