لوگو

بازگشت
مورخ: 1402/07/12
شماره: 140231390001770413
سایر قوانین
درخواست ابطال بند «ب» قسمت یک بخشنامه شماره 30/4/7655/25616 مورخ 1369/6/14 از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
شماره پرونده: هـ ت/0200082
شاکی: آقای نیمان غیاثوند
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال مصوبه (ابطال بند ب قسمت یک بخشنامه شماره 30/4/7655/25616 مورخ 1369/06/14)
شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته ابطال مصوبه (ابطال بند ب قسمت یک بخشنامه شماره 30/4/7655/25616 مورخ 1369/06/14) به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد:
[مقرره فوق در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
با توجه به مغایر بودن بند ب قسمت یک بخشنامه شماره 30/4/7655/25616 مورخ 1369/06/14 با ماده 51 قانون دائمی مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02 می‌باشد لذا تقاضای ابطال آن را نموده است.
ماده 51 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02 (ماده 251 اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم) می‌باشد.
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل حقوقی و قراردادهای مالیاتی به موجب لایحه شماره 212/1651/ص مورخ 1402/02/06 به طور خلاصه توضیح داده است که:
با توجه به تصویب ماده 51 قانون مالیات بر ارزش افزوده مبنی بر اصلاح ماده 251 قانون مالیات‌های مستقیم در تاریخ 1400/03/02، جزء (1) بند (ب) بخشنامه مورد شکایت شاکی نسخ ضمنی گردیده و با توجه به اینکه مراجع مالیاتی دیگر به بخشنامه مورد شکایت عمل نمی‌کنند هیچ‌گونه فایده و اثر حقوقی بر ابطال رأی معترض‌عنه در هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مترتب نیست.
در خاتمه طرف شکایت بنا به بند ب ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری تقاضای رد شکایت شاکی را نموده است.
پرونده کلاسه هـ ت/0200082 در جلسه مورخ 1402/06/19 با حضور اعضای محترم هیأت تخصصی مالیاتی بانکی مورد بررسی واقع که با لحاظ عقیده حاضرین به شرح ذیل با استعانت از درگاه خداوند متعال اقدام به انشای رأی می‌نماید:
رأی هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
با توجه به اینکه در مقرره مورد شکایت به شماره 30/4/7655/25616 مورخ 1369/06/14 در قسمت بند (ب)، به نحو صحیح بیان شده است، حسب مفاد ماده 216 و نیز تبصره 2 آن، چنانچه شکایت از اقدامات اجرایی باشد، رأی صادره قطعی و لازم‌الاجرا بوده و پرونده قابل طرح در هیأت تجدیدنظر مالیاتی (ماده 247) نمی‌باشد در عین حال رأی صادره از این حیث (اعتراض به اقدامات اجرایی) طبق ماده 251 قابل شکایت در شورای عالی مالیاتی است و این مقرره بر اساس قوانین و مقررات حاکم بر زمان خویش صحیح بوده (هر چند طبق اصلاحیه ماده 251 مصوب 1400 در قالب قانون مالیات بر ارزش افزوده رأی هیأت ماده 216 ق. م. م. در وضعیت حاضر قابل طرح در شورای عالی مالیاتی نیز نمی‌باشد) چرا که اصولاًشان وضع ماده 247 ق. م. م. اعتراض به ماهیت مالیات (تشخیص و مطالبه) و پس از فرایند ماده 244 ق. م. م. (هیأت بدوی مالیاتی) می‌باشد و اصولاً اقدامات اجرایی بر اساس متن و تبصره 2 ماده 216 ق. م. م. صرفاً قابل طرح و شکایت در هیأت ماده 216 ق. م. م. می‌باشد؛ بنابراین به استناد بند ب ماده 84 از قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1402 رأی به رد شکایت صادر می‌نماید. رأی مزبور ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از سوی ریاست محترم دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات گران‌قدر دیوان عدالت اداری می‌باشد.
محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری