مورخ:
1402/08/06
شماره:
140231390002010095
سایر قوانین
درخواست ابطال دستورالعمل شماره 200/1401/540 مورخ 1401/11/30 از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
شماره پرونده: هـ ت/0200092
شاکی: آقای آرش موسیزاده حقیقی
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی
موضوع شکایت و خواسته: ابطال دستورالعمل شماره 200/1401/540 مورخ 1401/11/30
شاکی: آقای آرش موسیزاده حقیقی
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی
موضوع شکایت و خواسته: ابطال دستورالعمل شماره 200/1401/540 مورخ 1401/11/30
شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی به خواسته ابطال دستورالعمل شماره 200/1401/540 مورخ 1401/11/30 به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر میباشد:
[مقرره فوق در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
با توجه به اینکه انجام اینگونه فعالیتها، قائم به شخص بوده و پروانه و مجوز فعالیت اینگونه مشاغل از سوی مراجع مربوطه به نام شخصی صادر میگردد که تخصص و گواهی مرتبط به آن فعالیت را داشته باشد و برای آن شریک در نظر گرفته نمیشود، لذا از آنجایی که شیء واحد در این قرارداد مصداقی نداشته و تحقق اجتماع حقوق مالکین به نحو اشاعه نیز محقق نشده است، لذا به تبع، مورد مذکور از مصادیق مشارکت مدنی موضوع تبصره یاد شده نبوده و صرفاً قراردادی منطبق با ماده 10 قانون مدنی میباشد؛ بنابراین تسری معافیت تبصره ماده 101 اصلاحی قانون یاد شده به قرارداد مورد بحث، فاقد محمل قانونی خواهد بود.
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل حقوقی سازمان امور مالیاتی به موجب لایحه شماره 576029 مورخ 1401/02/11 به طور خلاصه توضیح داده است که:
به طور کلی مشاغلی را میتوان قائم به شخص دانست که تابع قانون خاص بوده و آییننامه و مقررات مربوط به خود را دارند و به اعتبار شخص دارای صلاحیت اداره میشوند. از جمله این مشاغل میتوان به پزشکان، صاحبان دفاتر اسناد رسمی، نمایندگان بیمه، وکلا و کارشناسان رسمی دادگستری اشاره نمود که به دلیل ماهیت شغلی و مسئولیت حرفهای خود، عملاً امکان تشکیل مشارکت مدنی در حرفه و پیشه آنان میسر نیست لذا فارغ از اینکه پروانه تأسیس داروخانه فاقد شرایط مزبور بوده و صاحبان داروخانهها مشابه سایر اشخاص قانون نظام صنفی به امر تجارت و خرید و فروش مبادرت مینمایند و به غیر از دارو، مجاز به عرضه کالاهای آرایشی، بهداشتی و تجهیزات پزشکی نیز میباشند. از سوی دیگر با توجه به ماده 9 آییننامه تأسیس و ارائه خدمات و اداره داروخانهها (در صورت تمایل به تأسیس جمعی …)، فعالیت در امر داروخانه را (برخلاف حرفه پزشکی یا وکالت که پروانه اشتغال به آن، فقط به نام یک نفر صادر میشوند نه به صورت جمعی) نمیتوان قائم به شخص دانست و در نتیجه از آنجا که بر اساس ماده 9 آییننامه یاد شده، فقط یک مجوز بهرهبرداری (تأسیس) به نام گروه مؤسسین داروخانه صادر میشود، بدیهی است صاحبان داروخانه که همانا دارندگان مجوز بهرهبرداری (تأسیس) میباشند، به صورت مشارکتی فعالیت مینمایند و مشمول معافیت موضوع تبصره یک ماده 101 قانون مالیات مستقیم هستند؛ بنابراین عدم اعمال معافیت تبصره 1 ماده 101 قانون مالیاتهای مستقیم صرفاً برای پزشکان، دفاتر اسناد رسمی و سایر مشاغلی که قائم به شخص میباشند موضوعیت داشته و قابل تسری به سایر مشاغل صنفی از جمله اشخاصی که به طور مشارکتی در امر اداره داروخانه فعالیت میکنند، نخواهد بود؛ لذا رد شکایت مورد استدعاست.
در خصوص ادعای مغایرت مصوبه با شرع، در خصوص مغایرت با شرع، شاکی ادعایی ندارد.
پرونده کلاسه هـ ت/0200092 در جلسه مورخ 1402/07/09 هیأت تخصصی مالیاتی بانکی با موضوع تقاضای ابطال دستورالعمل شماره 200/1401/540 مورخ 1401/11/30، مورد بررسی و تبادل نظر واقع که با لحاظ عقیده حاضرین به شرح مبادرت به انشای رأی مینماید:
رأی هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
با توجه به اینکه در خصوص اعمال معافیت تبصره (1) ماده (101) قانون مالیاتهای مستقیم در مورد فعالیتهای ناشی از مشارکت مدنی در قانون احکام خاص بیان شده است و در مورد مشاغلی که قائم به شخص میباشند و امکان تصور مشارکت مدنی وجود ندارد، اعطای معافیت یاد شده نیز صرفاً به صاحب امتیاز و حرفه اختصاص مییابد که در رأی شماره 2-201 مورخ 1398/03/01 شورای عالی مالیاتی، مشاغلی از قبیل دفاتر اسناد رسمی، پزشکان، نمایندگیهای بیمه از این سنخ محسوب شدهاند و در مانحنفیه در دستورالعمل مورد شکایت به استناد ماده 9 اساسنامه تأسیس ارائه خدمات و اداره داروخانهها، بیان میدارد در مورد داروخانه چون امکان مشارکت مدنی وجود دارد فلذا در راستای رفع ابهام نسبت به دادنامه شماره 2-201 شورای عالی مالیاتی و به جهت اینکه فعالیت داروخانهها در رأی یاد شده شورای عالی مالیاتی ذکر نشده است، بنابراین صاحبان داروخانه که به صورت مشارکت مدنی فعالیت مینمایند مشمول مقررات تبصره 1 ماده 101 قانون میباشند، که این استنباط و استنتاج از قانون هر دو به نظر صحیح و موافق موازین بوده و مغایرتی با قانون تشخیص نمیشود به استناد بند ب ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1402 رأی به رد شکایت صادر مینماید. رأی مزبور ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از سوی ریاست معزز دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات گرانقدر دیوان عدالت اداری میباشد.
محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
مورخ:
1402/12/21
شماره:
101
قانون مالیاتهای مستقیم
مورخ:
1401/11/30
شماره:
200/1401/540
دستورالعمل
مورخ:
1398/03/01
شماره:
201-2
آرا هیات عمومی شورای مالیاتی
مورخ:
1392/04/30
شماره:
25846
سایر قوانین
مورخ:
1383/01/22
شماره:
1668
سایر قوانین