مورخ:
1386/02/05
شماره:
15365/ت36005هـ
تصویبنامه و تصمیمنامه
-
آییننامه اجرایی بند (5) جز (ب) ماده واحده قانون اصلاح تبصره (2) الحاقی ماده (76) قانون اصلاح مواد (72) و(77) وتبصره ماده (76) قانون تامین اجتماعی مصوب 1354 والحاق دو تبصره به ماده (76) مصوب 1371-مصوب 1380-
شماره:15365/ت36005هـ
تاریخ:1386/02/05
پیوست:
وزارت رفاه وتامین اجتماعی
وزارت کار وامور اجتماعی- وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی
سازمان تامین اجتماعی
هیات وزیران در جلسه مورخ 1385/12/26 بنا به پیشنهاد مشترک شماره 77197 مورخ 1385/06/28 وزارتخانههای کار وامور اجتماعی، بهداشت، درمان وآموزش پزشکی وسازمان تامین اجتماعی وبه استناد بند (5) جز (ب) ماده واحده قانون اصلاح تبصره (2) الحاقی ماده (76) قانون اصلاح مواد (72) و(77) وتبصره ماده (76) قانون تامین اجتماعی مصوب 1354 والحاق دو تبصره به ماده (76) مصوب 1371 - مصوب 1380- آییننامه اجرایی بند یاد شده را به شرح زیر تصویب نمود:
آییننامه اجرایی بند (5) جز (ب) ماده واحده قانون اصلاح تبصره (2) الحاقی ماده
(76) قانون اصلاح مواد (72) و(77) وتبصره ماده (76) قانون تامین اجتماعی مصوب
1354 والحاق دو تبصره به ماده (76) مصوب 1371-مصوب 1380-
ماده 1- کارهای سخت وزیان آور کارهایی است که درآن ها عوامل فیزیکی، شیمیایی، مکانیکی، بیولوژیکی محیط کار غیر استاندارد بوده ودر اثر اشتغال بیمه شده تنشی به مراتب بالاتر از ظرفیتهای طبیعی (جسمی وروانی) در وی ایجاد میشود که نتیجه آن بیماری شغلی وعوارض ناشی از آن باشد. مشاغل سخت وزیان آور موضوع این ماده به دو گروه تقسیم میشوند:
الف – مشاغلی که صفت سخت وزیان آوری با ماهیت شغلی وابستگی دارد اما میتوان با بکار گیری تمهیدات بهداشتی، ایمنی وتدابیر فنی مناسب توسط کارفرما سختی وزیان آوری آنها را حذف نمود.
ب- مشاغلی که ماهیتا سخت وزیان آور بوده وبا بکارگیری تمهیدات بهداشتی، ایمنی وتدابیر فنی توسط کارفرما، صفت سخت وزیان آوری آنها کاهش یافته ولی کماکان سخت وزیان آوری آنها حفظ میگردد.
تبصره - مشمولین قانون "نحوه بازنشستگی جانبازان انقلاب اسلامی ایران وجنگ تحمیلی و معلولین عادی وشاغلین مشاغل سخت وزیان آور-مصوب 1367- واصلاحات بعدی آن" وهمچنین مشمولین قانون "حفاظت در برابر اشعه –مصوب 1368- " تابع قوانین ومقررات مربوط خواهند بود.
ماده 2- تعیین سخت وزیان آور بودن مشاغل موضوع ماده (1) ونوع آن گروه "الف" وگروه "ب" حسب درخواست کارگر، کارفرما، تشکلها، وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی، وزارت کار وامور اجتماعی وسازمان تامین اجتماعی در هر کارگاه با بررسی سوابق، انجام بازدید وبررسی شرایط کار توسط کارشناس بهداشت حرفهای وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی وبازرسان کار وزارت کاروامور اجتماعی وبا تایید توسط کمیتههای بدوی وتجدید نظر استانی موضوع این آییننامه انجام میگیرد.
تبصره- در موارد مشمول بند "الف" ماده (1) این آییننامه که استاندارد حدود تماس شغلی عوامل بیماریزا وسخت وزیان آور وجود دارد اتخاذ تصمیم قطعی در کمیته ها مستلزم اندازه گیری و اظهار نظر کارشناسان بهداشت حرفهای وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی ویا سایر مراکز اداری مجوز از وزارتخانه یاد شده است.
ماده 3- کارفرمایان کارگاههای دایر که از تاریخ تصویب این آییننامه تمام یا برخی از مشاغل آنها در کمیتههای بدوی وتجدید نظر استانی یا شورای عالی حفاظت فنی، سخت وزیان آور شناخته شده یا میشود مکلفند ظرف دو سال از تاریخ ابلاغ تصمیم قطعی کمیته یا شورا حسب مورد نسبت به ایمن سازی عوامل وشرایط محیط کار مطابق حد مجازی واستانداردهای مشخص شده در قانون کار و آییننامههای مربوط (مصوب شورای عالی حفاظت فنی) وسایر قوانین موضوعه در این زمینه اقدام وصفت سخت وزیان آوری مشاغل موضوع بند (الف) ماده (1) را حذف ونتیجه را کتبا به کمیته بدوی موضوع ماده (8) این آییننامه برای بررسی وتایید گزارش نمایند.
تبصره – وزارتخانههای کار وامور اجتماعی وبهداشت، درمان وآموزش پزشکی مکلفند کارگاههایی که مشاغل آنها سخت وزیان آور شناخته شده است ویا طبق این آییننامه سخت وزیان آور تعیین میگردد پس از گذشت مهلت مقرر در این ماده بازدید ونتیجه را کتبا به کمیته بدوی استان گزارش نمایند.
ماده 4- کارفرمایان مکلفند شاغلین در کارهای سخت وزیان آور را حداقل سالی یکبار به منظور آگاهی از روند سلامتی وتشخیص بهنگام بیماری وپیشگیری از فرسایش جسمی وروحی آنان توسط مراکز بهداشتی ودرمانی مورد معاینه قرار داده ونتیجه را در پروندههای مربوط ضبط ویک نسخه از آن را به سازمان تامین اجتماعی ارایه نمایند.
تبصره 1- تغییر شغل بیمه شده که در معرض فرسایش جسمی وروحی ناشی از اشتغال در کارهای سخت وزیان آور باشد بر اساس مقررات پیش بینی شده در قانون کار صورت میگیرد.
تبصره 2- معاینات قبل از استخدام طبق ماده (90) قانون تامین اجتماعی – مصوب 1354- انجام میگیرد.
تبصره 3- در صورت عدم انجام تکالیف مقرر در بند (2) جز "الف" ماده واحده اصلاح قانون تبصره (2) الحاقی ماده (76) قانون اصلاح مواد (72) و(77) وتبصره ماده (76) قانون تامین اجتماعی مصوب 1354 والحاق دو تبصره به ماده (76)، مصوب 1371 – مصوب 1380- سازمان تامین اجتماعی ضمن انجام تعهدات قانونی نسبت به بیمه شده هزینههای وارده را مطابق ماده (90) قانون تامین اجتماعی از کارفرمای مربوطه وصول خواهد نمود.
ماده 5- به استناد تبصره (1) ماده (96) قانون کار مقررات وضوابط انجام معاینات پزشکی موضوع ماده (4) این آییننامه اعم از قبل از استخدام وادواری اختصاصی وهرگونه معاینه پزشکی دیگر در این ارتباط مطابق با دستورالعمل وآییننامههای جاری وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی خواهد بود.
تبصره – وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی موظف است تمهیدات لازم برای اعلام نتایج معاینات موضوع این ماده را متناسب با شرح وظایف سازمانهای ذیربط بعمل آورد.
ماده 6- کمیته بدوی استان موظف است حسب گزارش کارشناسان موضوع ماده (2) بررسی ودر صورت تایید، حذف یا کاهش صفت سخت وزیان آور به ترتیب در مشاغل بند "الف" و"ب" ماده یک مراتب را برای خروج کارگاه از شمول این آییننامه به مراجع ذیربط ابلاغ نماید ودر صورت عدم حذف صفت سخت و زیان آوری محیط کار در مشاغل بند "الف" ظرف مهلت مقرر، مطابق قانون کار از سوی وزارتخانههای کار وامور اجتماعی وبهداشت، درمان وآموزش پزشکی از طریق مراجع ذی صلاح اقدام لازم بعمل میآید.
تبصره – در صورتی که گزارش کارشناسان موضوع این ماده پس از تایید کمیتههای بدوی وتجدید نظر استانی حسب مورد حاکی از عدم کاهش یا حذف عوامل زیان آور وبیماری زای محیط کار ظرف مهلت مقرر در قانون باشد اقدامات لازم بر حسب مورد مطابق قانون کار از سوی وزارتخانههای کار وامور اجتماعی وبهداشت، درمان وآموزش پزشکی بعمل خواهد آمد.
ماده 7- سیاستگذاری کشوری کارهای سخت وزیان آور موضوع این آییننامه ورسیدگی به درخواست کمیتههای بدوی وتجدید نظر استانی موضوع ماده (8) وهمچنین نظارت وهماهنگی بر فعالیت کمیتههای مذکور در این آییننامه به عهده شورای عالی حفاظت فنی است.
دستورالعمل اجرایی نحوه فعالیت کمیتههای مذکور ونظارت بر آنها به پیشنهاد وزارتخانههای بهداشت، درمان وآموزش پزشکی وکار وامور اجتماعی وسازمان تامین اجتماعی به تصویب شورای عالی حفاظت فنی خواهد رسید.
تبصره- مدیر عامل سازمان تامین اجتماعی یا معاون وی یا معاون وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی با حق رای در زمینه کارهای سخت وزیان آور موضوع این آییننامه عضو شورای عالی حفاظت فنی خواهند بود.
ماده 8- به منظور تطبیق وتشخیص مشاغل سخت وزیان آور بر اساس ضوابط وسیاست گذاریهای شورای عالی حفاظت فنی ومقررات مربوط، کمیتههای بدوی وتجدید نظر استانی هرکدام با پنج عضو اصلی وپنج عضو علیالبدل به شرح زیر برای مدت سه سال منصوب میشوند وانتصاب مجدد آنان بلا مانع است.
الف- کمیته بدوی مرکب از اعضای زیر میباشد:
1- معاون روابط کار وامور اجتماعی استان ویا نماینده وی به عنوان رییس جلسه.
2- معاون امور بیمهای اداره کل تامین اجتماعی استان ویا نماینده وی.
3- کارشناس مسیول بهداشت حرفهای معاونت بهداشتی دانشگاه / دانشکده علوم پزشکی ذیربط.
4- نماینده کارگران حسب معرفی تشکل حایز اکثریت استان بنا به تشخیص سازمان کار وامور اجتماعی استان.
5- نماینده کارفرمایان حسب معرفی کانون انجمنهای صنفی کارفرمایی استان.
تبصره 1- جلسات کمیتههای بدوی وتجدید نظر استانی در سازمان کار وامور اجتماعی استان تشکیل وبا حضور چهار نفر از اعضای اصلی یا علیالبدل رسمیت مییابد وتصمیمات جلسه با اکثریت آرا حاضرین معتبر ولازم الاجرا میباشد.
تبصره 2- در استانهایی که دانشکده علوم پزشکی وخدمات بهداشتی درمانی مستقل وجود دارد در صورت طرح پروندههای مرتبط با منطقه تحت پوشش، کارشناس مسیول بهداشت حرفهای معاونت بهداشتی دانشکده مزبور، جایگزین کارشناس مسیول بهداشت حرفهای معاونت بهداشتی دانشگاه خواهد بود.
تبصره 3- با تصویب کمیته استانی دعوت از افراد صاحب نظر واساتید مربوط جهت شرکت در جلسات بدوی حق رای بلا مانع میباشد.
تبصره 4- در صورتی که مجمع وکانون های استانی تشکلهای کارگری وکارفرمایی موضوع بند های (4) و(5) ایجاد نشده باشند، نمایندگان مزبور از بین اعضای تشکلهای حایز اکثریت به تشخیص سازمان کار وامور اجتماعی استان وبا انتخاب تشکل ذیربط استان معرفی میشوند.
تبصره 5- رای کمیته بدوی ظرف پانزده روز اداری از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی است ودر صورتی که هر یک از طرفین (کارگر وکارفرما) به رای بدوی اعتراض داشته باشند درخواست تجدید نظر خود را کتبا به سازمان کار وامور اجتماعی محل تسلیم مینماید.
تبصره 6- هیچ یک از اعضای کمیتههای بدوی همزمان نمی توانند عضو کمیته تجدید نظر باشند. همچنین اعضای مذکور نمی توانند در جلسه تجدید نظر پروندههایی که در هنگام رسیدگی بدوی به آن رای داده اند با حق رای شرکت نمایند.
ب- کمیته تجدید نظر استان مرکب از اعضای زیر میباشد.
1- رییس سازمان کار وامور اجتماعی استان به عنوان رییس کمیته.
2- مدیر کل تامین اجتماعی استان.
3- معاونت بهداشتی دانشگاه / دانشکده علوم پزشکی وخدمات بهداشتی درمانی ذیربط.
4- نماینده کارگران حسب معرفی تشکل حایز اکثریت استان بنا به تشخیص سازمان کار وامور اجتماعی استان.
5- نماینده کارفرمایان با معرفی کانون انجمنهای صنفی کارفرمایی استان.
تبصره 1- رای کمیته تجدید نظر استان از تاریخ ابلاغ قطعی ولازم الاجرا میباشد.
تبصره 2- در صورتی که مجمع وکانون های استانی تشکلهای کارگری وکارفرمایی موضوع بندهای (4) و(5) ایجاد نشده باشند، نمایندگان مزبور از بین اعضای تشکلهای حایز اکثریت به تشخیص سازمان کار وامور اجتماعی استان وبا انتخاب تشکل ذیربط استان معرفی میشوند.
تبصره 3- در صورت تساوی آرا (موافق ومخالف) اعم از بدوی وتجدید نظر، جلسه بعدی با حضور همه اعضا تشکیل خواهد شد.
تبصره 4- کمیتههای استانی موظفند در آرا صادره نوع سخت وزیان آوری مشاغل را که در زمره مشاغل بند "الف" یا "ب" ماده (1) این آییننامه میباشد تعیین نمایند.
تبصره 5- در استانهایی که دانشکده علوم پزشکی وخدمات بهداشتی، درمانی مستقل وجود دارد در صورت طرح پروندههای مرتبط با منطقه تحت پوشش، معاونت بهداشتی دانشکده علوم پزشکی جایگزین معاونت بهداشتی دانشگاه میشود.
ج- با تصویب کمیته استانی دعوت از افراد صاحب نظر، اساتید وکارشناسان مربوطه جهت شرکت در جلسات بدوی حق رای بلا مانع میباشد.
د- کارفرمایان کارگاه ها مکلفند با کارشناسان موضوع ماده (2) وکمیته های موضوع ماده (8) این آییننامه همکاری ومدارک مورد نیاز را در اختیار آنان قرار دهند.
ماده 9- وظایف کمیتههای بدوی وتجدید نظر استانی به شرح زیر تعیین میشود:
الف- وظایف کمیتههای بدوی استانی به شرح زیر میباشد:
1- بررسی، تطبیق وتشخیص مشاغل سخت وزیان آور با مواد این آییننامه که توسط بیمه شده، کارفرما، وزارتخانههای بهداشت، درمان وآموزش پزشکی، کار وامور اجتماعی وسازمان تامین اجتماعی وتشکل ها به عنوان مشاغل سخت وزیان آور معرفی شده واعلام نتیجه به متقاضی وسازمان های ذیربط از سوی رییس کمیته بدوی.
2- رسیدگی مواردی که با اتخاذ تدابیر لازم حالت سخت وزیان آوری شغل یا مشاغل از بین رفته ودر زمره مشاغل عادی درآمده اند واعلام آن به مراجع ذیربط به منظور حذف امتیازاتی که به کار سخت وزیان آور تعلق گرفته است.
3- اجرای سیاست ها ومصوبات شورای عالی حفاظت فنی.
ب- وظایف کمیتههای تجدید نظر استانی عبارت است از رسیدگی، اظهارنظر وتصمیم گیری در خصوص اعتراض به آرا کمیتههای بدوی استانی موضوع ماده (8) این آییننامه که توسط بیمه شده یا کارفرما درخواست گردیده است واعلام نتیجه به متقاضی وسازمان های ذیربط از سوی رییس کمیته تجدید نظر.
ماده 10- وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی تغییرات حدود تماس شعلی آلاینده های محیط کار وعوامل بیماری زا را به شورای عالی حفاظت فنی اعلام وشورای عالی مذکور مراتب را به کمیتههای استانی، کارهای سخت وزیان آور برای اجرا ابلاغ مینماید.
ماده 11- علاوه بر کارهای سخت وزیان آور مشخص شده طبق مصوبات شورای عالی حفاظت فنی وموارد تایید شده توسط کمیتههای استانی، موارد زیر نیز سخت وزیان آور شناخته میشوند.
1- مشاغلی که در ندامتگاه ها وزندان ها مستقیما با زندانی ارتباط دارند.
2- مشاغلی که مستقیما در کراکز روان درمانی با بیماران روانی مرتبط هستند.
3- خبرنگاری.
تبصره – مصادیق خبرنگاری با تایید کمیته بدوی موضوع ماده (8) تعیین میشود.
ماده 12- نحوه توالی وتناوب در مشاغل سخت وزیان آور به شرح زیر تعیین میگردد:
1- ایام زیر چنانچه در فواصل اشتغال به کارهای سخت وزیان آور واقع شود، به عنوان سابقه اشتغال در کارهای سخت وزیان آور محسوب میگردد.
الف- تعطیلات هفتگی
ب- تعطیلات رسمی
ج- ایام استفاده از مرخصی استحقاقی
د- ایام استفاده از مرخصی بابت ازدواج یا فوت همسر، پدر، مادر وفرزندان به مدت 3 روز با دریافت دستمزد در مورد مشمولان قانون کار.
هـ- ایام استفاده از مرخصی استعلاجی یا استراحت پزشکی اعم از اینکه حقوق ایام مزبور توسط کارفرما پرداخت شود ویا اینکه بیمه شده از غرامت دستمزد ایام بیماری استفاده کرده باشد.
و- تمام یا قسمتی از خدمت نظام وظیفه در جبهههای نبرد حق علیه باطل یا حضور داوطلبانه در جبهه.
ز- دوران اسارت یا محکومیت سیاسی که بیمه شده بر اساس آن به عنوان آزاده شناخته شده باشد حسب تقاضای وی.
2- ایام وموارد زیر چنانچه در فواصل اشتغال بیمه شده به کارهای سخت وزیان آور واقع شود، موجب زایل شدن توالی اشتغال در کارهای سخت وزیان آور نمی گردد.
الف- ایام خدمت سربازی (دوران ضرورت واحتیاط) مشروط بر اینکه بیمه شده حداکثر تا دو ماه پس از پایان خدمت به کار سابق خود برگشته ویا اینکه در کار دیگری که سخت وزیان آور شناخته شده مشغول به کار شده باشد.
ب- دوران توقیف بیمه شده در صورتی که منتهی به محکومیت وی نگردد ویا اینکه کارفرما بر اساس تکلیف قانونی حقوق دوران مزبور را به بیمه شده پرداخت نماید.
ج- ایام حالت تعلیق که به واسطه عوامل قهریه طبیعی ویا حوادث ومخاطرات اجتماعی (مانند سیل، زلزله، جنگ وآتش سوزی) که خارج از اراده کارفرما وبیمه شده بوده ودر نتیجه آن کارگاه به طور موقت تعطیل میگردد.
د- ایام استفاده از مقرری بیمه بیکاری مشروط بر اینکه بیمه شده قبل از برقراری بیمه بیکاری در مشاغل سخت وزیان آور اشتغال به کار داشته ودر حین مقرری بگیری ویا حداکثر تا دو ماه پس از اتمام دوره مزبور در مشاغلی که سخت وزیان آور شناخته شده مشغول به کار شده یا طبق این آییننامه بتواند بازنشسته شود.
هـ- ایام خدمت در جبهه که به تایید مراجع ذیصلاح رسیده باشد.
و- دوران اسارت یا محکومیت سیاسی که بیمه شده بر اساس آن به موجب قانون آزاده شناخته شده باشد.
ز- ایام بلاتکلیفی بیمه شده که مستند به آرای صادره از سوی مراجع حق اختلاف ویا سایر مراجع قانونی منجر به صدور رای بازگشت به کار یا پرداخت حقوق ایام مزبور شده باشد.
ح- ایام استفاده از غرامت دستمزد ایام بیماری که در فاصله زمانی 1354/05/10 تا 1359/01/04 واقع شده باشد.
ط- غیبت غیر موجه حداکثر به مدت ده (10) روز در سال در مورد کارگاههای مشمول قانون کار یا بر اساس مقررات انظباطی، تخلفاتی ویا استخدامی مربوط در کارگاههای غیر مشمول قانون کار که منجر به اخراج، انفصال موقت ویا دایم نشده باشد.
ی- مدت یک ماه استفاده از مرخصی بدون حقوق موضوع ماده (67) قانون کار
3- ایام وموارد زیر چنانچه در فواصل اشتغال بیمه شده به کارهای سخت وزیان آور واقع شود توالی اشتغال اورا از بین برده وموجب تناوب اشتغال وی میگردد.
الف- استفاده از مرخصی بدون حقوق به مدت بیش از دو ماه به هر منظور وتحت هر عنوان علاوه بر مرخصی مندرج در بند (ی) ردیف (2) این ماده .
ب- اخراج، استعفا، انفصال وبازخریدی مشروط بر اینکه حداکثر تا دو ماه در مجموع پس از تاریخ موارد مزبور در مشاغلی که سخت وزیان آور شناخته شده مشغول به کار نشده یا طبق این آییننامه نتواند بازنشسته شود.
ج- اشتغال در کارها ومشاغل عادی به مدت یک ماه.
د- اشتغال در حرف ومشاغل آزاد به مدت یک ماه.
هـ- بیمه اختیاری به مدت یک ماه.
و- بیکاری بدون دریافت مقرری بیکاری بیش از دو ماه.
ز- سایر موارد مشابه.
ماده 13- شرایط بازنشستگی در کارهای سخت وزیان آور به شرح زیر میباشد:
1- بیمه شدگانی که حداقل (20) سال کار متوالی یا بیست وپنج (25) سال سابقه کار متناوب وپرداخت حق بیمه در کارهای سخت وزیان آور را داشته باشند، بدون شرط سنی میتوانند درخواست بازنشستگی از سازمان تامین اجتماعی نمایند.
2- چنانچه کمیسیونهای پزشکی موضوع ماده (91) قانون تامین اجتماعی قبل از رسیدن بیمه شده شاغل در کارهای سخت وزیان آور به سابقه مقرر در بند (1) فوق، فرسایش جسمی وروحی وی را ناشی از اشتغال به کارهای سخت وزیان آور تشخیص وتایید نمایند.
3- این قبیل بیمه شدگان به صرف ارایه درخواست بازنشستگی مجاز به ترک کار نبوده ومی باید احراز شرایط واستحقاق آنها جهت بازنشستگی پیش از موعد در کارهای سخت وزیان آور رسما از سوی سازمان تامین اجتماعی به آنها ابلاغ وسپس ترک کار نمایند.
4- چنانچه بیمه شده شرایط استفاده از بازنشستگی پیش از موعد در کارهای سخت وزیان آور را طبق این آییین نامه احراز کند سازمان تامین اجتماعی مکلف است نسبت به برقراری مستمری وی از تاریخ ترک کار اقدام نماید.
5- افرادی که حداقل بیست (20) سال متوالی یا بیست وپنج (25) سال متناوب سابقه پرداخت حق بیمه در مشاغل سخت وزیان آور مربوط به قبل از تاریخ تصویب قانون را داشته باشند ویا در آینده شرایط مذکور را احراز نمایند میتوانند درخواست بازنشستگی خود را با رعایت بند (1) این ماده به سازمان تامین اجتماعی تسلیم نمایند.
ماده 14- کارفرما مکلف است پس از احراز شرایط بازنشستگی بیمه شده شاغل در کارگاه وی، طبق این آییننامه معادل چهاردرصد (4%) میزان مستمری برقراری بیمه شده نسبت به سنوات اشتغال او در مشاغل سخت وزیان آور را که توسط سازمان تامین اجتماعی محاسبه ومطالبه میگردد به طور یکجا به سازمان یاد شده پرداخت نماید.
ماده 15- آثار محدودیت ها ومزایای مندرج در قانون برای مواردی که بازنشستگی به موجب این آییننامه ایجاد میشود منحصر به همان شغل در همان کارگاه خاص بوده وقابل تسری وتعمیم در دیگر شغل های مشابه در سایر کارگاه ها نمی گردد.
ماده 16- اجرای این آییننامه در مورد آن دسته از مشمولین قانون تامین اجتماعی که در مشاغل سخت وزیان آور وزارت دفاع وپشتیبانی ونیروهای مسلح وشرکت ها وسازمان های تابعه آن به صورت خرید خدمت مشغول خدمت میباشند با رعایت مقررات وضوابط نیروهای مسلح وبا هماهنگی سازمان تامین اجتماعی خواهد بود.
پرویز داودی
معاون اول رییس جمهور
مورخ:
1393/05/29
شماره:
آرا هیات تخصصی دیوان عدالت