مورخ: 1373/06/14
شماره: 30/4/4989/17933
بخشنامه
حوزه‌های مالیاتی که در تشخیص درآمد مشمول مالیات صرفاً حسب رویه و عرف غلط منسوخه سابقه مالیاتی را ملاک عمل قرار می‌دهند
به طوری که ملاحظه می‌شود برخی حوزه‌های مالیاتی در تشخیص درآمد مشمول مالیات منابع مختلف به خصوص مشاغل و اشخاص حقوقی، مفاد ماده 237 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 را نادیده می‌گیرند و بجای آنکه مبادرت به جمع‌آوری اطلاعات کافی نموده عوامل مختلف مربوط به فعالیت‌های مؤدی در پرونده امر منعکس و آن‌گاه با ارائه دلایل موجه که بالطبع متضمن توجیه اقتصادی قابل قبول نیز خواهد بود، اقدام به تعیین قرینه مناسب و در نهایت درآمد مشمول مالیات عادلانه بنمایند، صرفاً حسب رویه و عرف غلط منسوخه سابقه مالیاتی را ملاک عمل قرار می‌دهند و توجه به اصول مسلم مالیاتی و احکام قانون که به استناد آن حتی در صورت قبول دفاتر زیان وارده به مؤدی نیز باید پذیرفته شود و از سود سنوات آتی مستهلک گردد ندارند.
البته مطالعه پرونده‌های مالیاتی سنوات گذشته و سوابق امر به منظور شناخت دقیق‌تر مؤدی و استخراج اطلاعات مورد نیاز در خیلی مواقع ضروری و اجتناب‌ناپذیر است اما هرگز نباید «سابقه» را به واقعیات ترجیح داده آن را به عنوان مدرک بی‌چون‌وچرا در تشخیص درآمد مشمول مالیات قلمداد نمایند.
مراتب بالا را مؤکداً یادآور شده مقرر می‌دارد در رسیدگی به پرونده‌های مالیاتی احکام قانون مالیات‌های مستقیم به خصوص مقررات موضوع مواد 94، 97، 98، 106، 148، 152، 153 و 237 و نیز آیین‌نامه سازمان تشخیص و سایر آیین‌نامه‌ها و بخشنامه‌ها و دستورالعمل‌ها را کاملاً مرعی دارند به طوری که کوچک‌ترین حقی از مؤدیان محترم مالیاتی و همچنین دولت ضایع نگردد.
احمد حسینی
معاون درآمدهای مالیاتی
مورخ: 1380/11/27
شماره: 237
قانون مالیات‌های مستقیم