مورخ:
1372/07/21
شماره:
30/4/8852
آرا هیات عمومی شورای مالیاتی
هیأت حل اختلاف مالیاتی بار دیگر ضمن رأی اصلاحی مبادرت به تعدیل درآمد مشمول مالیات نموده است
گزارش شماره 1575/5/30 مورخ 16/6/1372 دفتر فنی مالیاتی عنوان معاونت محترم درآمدهای مالیاتی حسب ارجاع آن مقام در جلسه مورخ 19/7/1372 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی مطرح است.
مفاد گزارش مزبور اجمالاً عبارتست از:
حوزه مالیاتی با قبول دفاتر دوره عمل سال 1368 یکی از شرکتهای تعاونی مبلغی از هزینههای ابرازی را برگشت و بر آن اساس اقدام به مطالبه مالیات نموده است.
شرکت یاد شده بیآنکه نسبت به هزینههای برگشتی معترض بوده باشد، صرفاً به لحاظ عدم کسر ذخیره قانونی غیر قابل تقسیم از درآمد مشمول مالیات در مقام اعتراض به برگ تشخیص مالیات بر آمده و هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی هم رأی بر کسر مبلغ مورد ادعای مؤدی داده است.
بعد از آن مؤدی متوجه آن شده است که قبلاً در ارائه میزان واقعی ذخایر دچار اشتباه شده در نتیجه پس از گذشت 51 روز از تاریخ ابلاغ رأی هیأت بدوی، تقاضای طرح مجدد پرونده در همان هیأت به منظور رفع اشتباه نموده و هیأت مذکور هم تقاضا را پذیرفته و بار دیگر ضمن رأی اصلاحی مبادرت به تعدیل درآمد مشمول مالیات با گنجانیدن ذخیره اعلام شده مؤدی نموده است.
اکنون قانونی یا غیر قانونی بودن رأی اصلاحی فوقالاشعار مورد سؤال دفتر فنی مالیاتی میباشد.
هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه سوابق ارسالی و شور و تبادل نظر در اجرای بند 3 ماده 255 قانون مالیاتهای مصوب اسفند ماه 1366 به شرح آتی اعلام رأی مینماید:
رأی اکثریت:
بنا به حکم صریح تبصره 5 ماده 105 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366، ذخایر موضوع بندهای 1 و 2 ماده 15 قانون شرکتهای تعاونی مورد بحث موقع احتساب مالیاتهای قطعی قابل کسر از درآمد مشمول مالیات شرکتها و اتحادیههای تعاونی میباشد، اما در خصوص مسئله مطروحه، چون حسب گزارش واصله اشتباه محاسبه از جانب هیأت حل اختلاف مالیاتی صورت نگرفته بوده، طرح مجدد پرونده و اصلاح درآمد مشمول مالیات به وسیله هیأت مذکور منطبق بر مفاد ماده 249 قانون مالیاتهای مستقیم نبوده بالنتیجه صدور چنین اصلاحیه فاقد وجاهت قانونی است.
مفاد گزارش مزبور اجمالاً عبارتست از:
حوزه مالیاتی با قبول دفاتر دوره عمل سال 1368 یکی از شرکتهای تعاونی مبلغی از هزینههای ابرازی را برگشت و بر آن اساس اقدام به مطالبه مالیات نموده است.
شرکت یاد شده بیآنکه نسبت به هزینههای برگشتی معترض بوده باشد، صرفاً به لحاظ عدم کسر ذخیره قانونی غیر قابل تقسیم از درآمد مشمول مالیات در مقام اعتراض به برگ تشخیص مالیات بر آمده و هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی هم رأی بر کسر مبلغ مورد ادعای مؤدی داده است.
بعد از آن مؤدی متوجه آن شده است که قبلاً در ارائه میزان واقعی ذخایر دچار اشتباه شده در نتیجه پس از گذشت 51 روز از تاریخ ابلاغ رأی هیأت بدوی، تقاضای طرح مجدد پرونده در همان هیأت به منظور رفع اشتباه نموده و هیأت مذکور هم تقاضا را پذیرفته و بار دیگر ضمن رأی اصلاحی مبادرت به تعدیل درآمد مشمول مالیات با گنجانیدن ذخیره اعلام شده مؤدی نموده است.
اکنون قانونی یا غیر قانونی بودن رأی اصلاحی فوقالاشعار مورد سؤال دفتر فنی مالیاتی میباشد.
هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه سوابق ارسالی و شور و تبادل نظر در اجرای بند 3 ماده 255 قانون مالیاتهای مصوب اسفند ماه 1366 به شرح آتی اعلام رأی مینماید:
رأی اکثریت:
بنا به حکم صریح تبصره 5 ماده 105 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366، ذخایر موضوع بندهای 1 و 2 ماده 15 قانون شرکتهای تعاونی مورد بحث موقع احتساب مالیاتهای قطعی قابل کسر از درآمد مشمول مالیات شرکتها و اتحادیههای تعاونی میباشد، اما در خصوص مسئله مطروحه، چون حسب گزارش واصله اشتباه محاسبه از جانب هیأت حل اختلاف مالیاتی صورت نگرفته بوده، طرح مجدد پرونده و اصلاح درآمد مشمول مالیات به وسیله هیأت مذکور منطبق بر مفاد ماده 249 قانون مالیاتهای مستقیم نبوده بالنتیجه صدور چنین اصلاحیه فاقد وجاهت قانونی است.
محمدتقی نژادعمران - محمد طاهر - محمد رزاقی - مجید میرهادی - علیاصغر محمدی - حسن محمدیان - محمدعلی سعیدزاده
نظر اقلیت:
تطبیق ادعا و ارقامی که مؤدی در محضر هیأت حل اختلاف مالیاتی اعلام مینماید به عهده هیأت است که باید اسناد و مدارک ارائه شده از طرف مؤدی را مورد رسیدگی قرار داده و رأی مقتضی صادر نماید و در مانحنفیه رأی شماره 2012/1332 مورخ 15/10/70 دلالت بر آن دارد که هیأت پرونده امر را مطالعه و نهایتاً مبلغی را به استناد تبصره 5 ماده 105 از درآمد مشمول مالیات کسر کرده است که اساس موضوع منطبق با مقررات است، لکن بعداً حسب اعلام مؤدی اعلام شده است، اشتباه بوده و هیأت حل اختلاف هم در رسیدگی قبلی که منتهی به صدور رأی 1012/1332 مورخ 15/10/70 گردیده نسبت به صحت و با سقم مبلغ و تطبیق آن با اسناد و مدارک مربوط دقت نکرده و از این حیث مرتکب اشتباه شده است و لذا رأی شماره 3283 مورخ 30/2/72 از مصادیق ماده 249 بوده و از لحاظ مقررات موضوعه ایرادی بر آن مترتب نیست.
علیاکبر سمیعی - محمود حمیدی
مورخ:
1402/12/21
شماره:
105
قانون مالیاتهای مستقیم
مورخ:
1380/11/27
شماره:
249
قانون مالیاتهای مستقیم