قانون موافقت نامه خدمات (سرویس‌های) هوایی دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت کشور کویت

ماده واحده ـ موافقتنامه خدمات (سرویس‌های) هوایی دوجانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت کشور کویت مشتمل بر یک مقدمه و بیست و یک ماده و یک پیوست به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.

تبصره ـ در اجرای مواد (16) و (17) این موافقتنامه، رعایت اصول هفتاد و هفتم (77) و یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی الزامی است.

مقدمه

دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت کشور کویت که عضو کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی می‌باشند که در تاریخ 16 آذرماه 1323 هجری شمسی برابر با 7 دسامبر 1944 میلادی در شیکاگو برای امضا مفتوح گردید و از این پس «طرف ها ی متعاهد» نامیده می‌شوند، به منظور تاسیس و بهره‌برداری از خدمات (سرویس‌های) هوایی بین و ماورای سرزمین ها ی خود به شرح زیر موافقت کردند:

ماده 1ـ تعاریف

از نظر این موافقتنامه:

الف) اصطلاح «کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی که در تاریخ 16 آذرماه 1323 هجری شمسی برابر با 7 دسامبر 1944 میلادی در شیکاگو برای امضا مفتوح گردید، اطلاق می‌شود و شامل اصلاحات کنوانسیون که به موجب ماده (94) آن تصویب شده و برای طرف ها ی متعاهد لازم‌الاجرا گردیده و ضمایم کنوانسیون و اصلاحات آن‌ها که به موجب ماده (90) آن به تصویب رسیده و برای طرف ها ی متعاهد لازم‌الاجرا شده است، خواهد بود.

ب) اصطلاح «موافقتنامه» به این موافقتنامه، پیوست آن و هر گونه اصلاحات موافقتنامه یا پیوست آن اطلاق می‌شود.

پ) اصطلاح «مقام‌های هواپیمایی» در مورد جمهوری اسلامی ایران به سازمان هواپیمایی کشوری و هر شخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن سازمان باشد اطلاق می‌گردد و در مورد دولت کشور کویت به اداره کل سازمان هواپیمایی کشوری و هر شخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن مدیریت باشد، اطلاق می‌شود.

ت) اصطلاح «شرکت هواپیمایی تعیین شده» به یک یا چند شرکت هواپیمایی اطلاق می‌شود که طبق مفاد ماده (3) این موافقتنامه تعیین شوند و اجازه فعالیت بیابند.

ث) اصطلاح «ظرفیت» در مورد یک هواپیما به میزان بارگیری موثر آن هواپیما در یک مسیر یا قسمتی از مسیر و اصطلاح «ظرفیت» در مورد «خدمت (سرویس ) مورد توافق» به حاصل ضرب ظرفیت هواپیما در چنین خدمتی (سرویسی) در دفعات پرواز هواپیمای مزبور طی زمان معین در تمام یا قسمتی از مسیر، اطلاق می‌شود.

ج) اصطلاح «سرزمین» دارای همان معنی است که در ماده (2) کنوانسیون برای آن ذکر شده است.

چ) اصطلاحات «خدمت (سرویس ) هوایی»، «خدمت (سرویس ) هوایی بین‌المللی»، «شرکت هواپیمایی» و «توقف به منظور غیرحمل و نقل» دارای همان معانی است که به ترتیب درماده (96) کنوانسیون برای آن‌ها ذکر شده است.

ح) اصطلاح «نرخ» به قیمتی اطلاق می‌شود که برای حمل مسافر، بار همراه و غیرهمراه پرداخت گردد و شامل شرایطی که به موجب آن قیمت‌های مزبور اعمال می‌شود از جمله قیمت ها و شرایط مقرر برای نمایندگی ها و سایر خدمات جنبی به استثنای دستمزدها و شرایط حمل پست، می‌باشد.

خ) اصطلاح «جدول» به جدول مسیر و پیوست این موافقتنامه یا اصلاحیه آن طبق مفاد بند (4) ماده (16) این موافقتنامه اطلاق می‌شود. جدول مسیر، بخش جدایی ناپذیر این موافقتنامه را تشکیل می‌دهد و تمامی ارجاعات به این موافقتنامه شامل ارجاع به این جدول مسیر می‌باشد به جز در مواردی که به نحو دیگری پیش بینی شده باشد.

ماده 2ـ اعطای حقوق

1ـ هرطرف متعاهد جهت انجام خدمات (سرویس‌های ) هوایی بین‌المللی منظم به وسیله شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر حقوق زیر را به طرف متعاهد دیگر اعطا می‌نماید:

الف) پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر؛

ب) توقف در سرزمین مذکور به منظورهای غیرحمل ونقل؛ و

پ) توقف در سرزمین مذکور به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بارگیری و تخلیه بار و پست در حمل ونقل بین‌المللی در نقاط مشخص شده در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه.

2ـ هیچ یک از مفاد این موافقتنامه نباید به نحوی تفسیر شود که به شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد این حق را اعطا کند که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر از نقطه‌ای به نقطه دیگر مبادرت به حمل مسافر، بار و پست در قبال مزد یا کرایه نماید.

3ـ در مناطقی که در آن مخاصمات مسلحانه جریان دارد و یا در اشغال نظامی است و نیز در مناطقی که تحت تاثیر مخاصمات مسلحانه یا اشغال نظامی قرار گرفته است انجام خدمات (سرویس‌های ) موضوع این ماده منوط به تصویب مقام‌های صلاحیتدار مربوط خواهد بود.

ماده 3ـ تعیین و اجازه

1ـ هرطرف متعاهد حق دارد با ارسال اعلامیه کتبی به طرف متعاهد دیگر یک یا چند شرکت هواپیمایی را برای انجام خدمات (سرویس‌های) مورد توافق در مسیرهای مشخص شده تعیین و هر شرکت هواپیمایی تعیین شده را حذف کند یا تغییر دهد.

2ـ پس از دریافت اعلامیه مذکور در بند (1) مقام‌های صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر باید با رعایت مفاد بندهای (3) و (4) این ماده اجازه مقتضی را بدون تاخیر به شرکت هواپیمایی تعیین شده مزبور اعطا کنند.

3ـ مقام‌های هواپیمایی یک طرف متعاهد می‌توانند از شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر بخواهند که آنان را مجاب سازد که شرایط مقرر در قوانین و مقرراتی را که معمولا به موجب مفاد کنوانسیون توسط آن مقام‌ها در مورد بهره‌برداری از خدمات (سرویس‌های) هوایی بین‌المللی اعمال می‌گردد دارا می‌باشد.

4ـ هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد که مجاب نشده باشد مالکیت عمده و کنترل موثر شرکت هواپیمایی تعیین شده متعلق و در اختیار طرف متعاهد دیگر یا اتباع آن است از اعطای اجازه بهره‌برداری موضوع بند (2) این ماده امتناع ورزد و یا هر شرطی را که برای اعمال حقوق مذکور در ماده (2) این موافقتنامه توسط آن شرکت هواپیمایی تعیین شده لازم بداند، وضع نماید.

5 ـ شرکت هواپیمایی تعیین شده می‌تواند در هر زمان پس از دریافت اجازه مندرج در بند (2) فوق بهره‌برداری از خدمات (سرویس‌های) مورد توافق را آغاز کند مشروط بر آن که نرخی مطابق ضوابط ماده (13) این موافقتنامه در مورد خدمات (سرویس‌های) مزبور وضع شده و مجری باشد.

ماده 4ـ تعلیق و لغو

1ـ هرطرف متعاهد می‌تواند در موارد مشروح زیر مجوز بهره‌برداری را لغو یا استفاده از حقوق مندرج در ماده (2) این موافقتنامه را در مورد شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر معلق، یا هر شرطی را که برای استفاده از این حقوق لازم می‌داند وضع کند:

الف) چنانچه قانع نشود که مالکیت عمده و کنترل موثر شرکت هواپیمایی مذکور متعلق و در اختیار طرف متعاهد دیگر یا اتباع وی می‌باشد، یا

ب) چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور قوانین و یا مقررات طرف متعاهدی که این حقوق را اعطا نموده است رعایت نکند، یا

پ) چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور در انجام عملیات بهره‌برداری از مفاد این موافقتنامه تخطی کند.

2ـ لغو یا تعلیق یا وضع شرایط مذکور در بند (1) این ماده جز در مواردی که برای جلوگیری از نقض بیشتر قوانین و یا مقررات و یا مفاد این موافقتنامه و یا برای ایمنی هواپیمایی فوریت داشته باشد، فقط پس از مشورت با طرف متعاهد دیگر صورت خواهد گرفت. این مشورت بین مقا مهای هواپیمایی پس از دریافت درخواست انجام آن در اسرع وقت شروع خواهد شد.

3ـ اقدام یک طرف متعاهد به موجب این ماده ، لطمه ای به سایر حقوق طرف ها ی متعاهد نخواهد زد.

ماده 5 ـ شمول قوانین و مقررات

1ـ قوانین و مقررات هر طرف متعاهد در مورد ورود یا خروج هواپیماهایی که به امر هوانوردی بین‌المللی اشتغال دارند و نیز قوانین و مقررات مربوط به بهره‌برداری و هوانوردی این قبیل هواپیماها مادام که برفراز یا داخل سرزمین آن طرف متعاهد می‌باشند، در مورد هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر اعمال خواهد شد.

2ـ قوانین و مقررات هر طرف متعاهد که ناظر به ورود، اقامت موقت و خروج مسافرین، خدمه، بار یا پست از سرزمین آن می‌باشد از قبیل تشریفات ورود و خروج، مهاجرت و همچنین مقررات گمرکی و بهداشتی در مورد مسافرین، خدمه، بار یا محمولات پستی هواپیمای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر مادام که در سرزمین مذکور باشند اعمال خواهد شد.

3ـ هر طرف متعاهد بنا به درخواست طرف متعاهد دیگر نسخه‌ای از قوانین و مقررات مربوط مذکور در این ماده را در اختیار آن قرار خواهد داد.

4ـ شرکت هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد حق دارد با رعایت قوانین و مقررات جاری در هر یک از طرف ها ی متعاهد، دفتر نمایندگی خود را در سرزمین طرف متعاهد دیگر دایر نماید و یا این که برای خود عامل کل یا عامل فروش کل تعیین کند.

ماده 6 ـ انتقال درآمد

انتقال درآمدهای حاصله توسط شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد طبق مقررات تسعیر ارزهای خارجی طرف متعاهد دیگر و پس از کسر هزینه ها صورت خواهد گرفت. طرف ها ی متعاهد بیشترین تلاش خود را برای تسهیل انتقال درآمدهای حاصله توسط شرکت هواپیمایی تعیین شده از خدمات (سرویس‌های) موضوع این موافقتنامه به عمل خواهند آورد. هرگاه موافقتنامه خاصی ناظر بر نظام پرداخت ها بین طرف ها ی متعاهد باشد، موافقتنامه مذکور اعمال خواهد شد.

ماده 7ـ معافیت از حقوق گمرکی و سایر عوارض

1ـ هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهدی که خدمات (سرویس‌های) بین‌المللی را انجام می‌دهد و مواد سوختی، روغن موتور، سایر مواد مصرفی فنی، وسایل یدکی، لوازم مورد نیاز جاری و خواروبار موجود در هواپیماهای شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد که مجاز به استفاده از مسیرها و خدمات (سرویس‌های) موضوع این موافقتنامه می‌باشند به هنگام ورود یا خروج از سرزمین طرف متعاهد دیگر براساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی، مالیات ها، هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های مشابه ملی یا محلی معاف خواهند بود حتی اگر مواد مذکور زمانی مورد استفاده قرار گیرد یا به مصرف برسد که هواپیماهای مزبور بر فراز آن سرزمین در پرواز باشند.

2ـ سوخت، روغن موتور، مواد مصرفی فنی، وسایل یدکی، لوازم مورد نیاز جاری و خواروبار که توسط یک طرف متعاهد یا اتباع آن به سرزمین طرف متعاهد دیگر وارد شود و صرفا به منظور استفاده در هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده آن طرف متعاهد باشد براساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی، هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های ملی و محلی معاف خواهد بود.

3ـ سوخت، روغن موتور، سایر مواد مصرفی فنی، وسایل یدکی، لوازم مورد نیاز جاری و خواروبار که در سرزمین یک طرف متعاهد بار هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر می‌شود و در خدمات (سرویس‌های) بین‌المللی مورد استفاده قرار می‌گیرد براساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی، مالیات ها، هزینه‌های بازرسی و سایر هزینه ها و سایر عوارض و هزینه‌های ملی یا محلی، معاف خواهد بود.

4ـ تجهیزات هوانوردی مورد نیاز جاری و همچنین مواد و کالاهای نگهداری شده در هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد مجاز است در قلمرو طرف دیگر متعاهد تن ها با موافقت مقامات گمرکی آن طرف متعاهد، تخلیه شود. در این صورت می‌توان آن‌ها را تا زمانی که طبق مقررات گمرکی مجددا صادر می‌شوند و یا ترتیب دیگری در مورد آن‌ها داده شود تحت نظارت مقا مهای نامبرده قرار داد.

5 ـ مسافران، اثاثیه مسافران و باری که از سرزمین یک طرف متعاهد در گذر (ترانزیت) مستقیم قرار دارند و از حریمی که در فرودگاه بدین منظور اختصاص یافته خارج نمی شوند، فقط مشمول کنترل ساده ای خواهند بود. اثاثیه مسافر و بار تا زمانی که در گذر (ترانزیت) مستقیم است از حقوق گمرکی و هرگونه مالیات معاف خواهد بود.

6 ـ همچنین تجهیزات دفتری و اسناد رسمی حاوی نشان (آرم) رسمی شرکت هواپیمایی مانند برچسب چمدان ها، بلیط‌های هواپیما، بارنامه ها، کارت‌های اجازه ورود به هواپیما و جداول زمانبندی که به داخل سرزمین هر یک از طرف ها ی متعاهد برای استفاده اختصاصی شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر وارد می‌شود، از کلیه حقوق گمرکی و یا مالیات ها براساس عمل متقابل معاف خواهد بود.

ماده 8 ـ تسهیلات و هزینه‌های فرودگاهی

1ـ هر یک از طرف ها ی متعاهد در سرزمین خود فرودگاه یا فرودگاه هایی را جهت استفاده شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر در مسیر مشخص شده تعیین خواهد کرد و تسهیلات ارتباطی، هوانوردی، هواشناسی و سایر خدماتی را که برای بهره‌برداری خدمات (سرویس‌های) مورد توافق لازم است در اختیار شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر قرار خواهد داد.

2ـ هر یک از طرف ها ی متعاهد می‌تواند در قبال استفاده هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر از فرودگاه ها و سایر تاسیسات آن هزینه‌های عادلانه و معقولی دریافت دارد، مشروط بر آن که میزان این هزینه ها از آنچه شرکت‌های هواپیمایی ملی آن که در خدمات (سرویس‌های) مشابه بین‌المللی تردد می‌کنند، برای استفاده از چنین فرودگاه و تاسیساتی می‌پردازند، تجاوز نکند.

ماده 9ـ مقررات ظرفیت و تصویب برنامه‌های پرواز

1ـ شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف ها ی متعاهد از رفتار عادلانه و برابر برخوردار خواهند بود تا بتوانند برای انجام خدمات (سرویس‌های) مورد توافق در مسیرهای مشخص شده از فرصت‌های متساوی بهره مند باشند.

2ـ در انجام خدمات (سرویس‌های) مورد توافق، شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد، منافع شرکت هواپیمایی طرف متعاهد دیگر را مورد نظر قرار خواهد داد تا من غیر حق در خدمات (سرویس‌های) طرف دیگر در تمام یا قسمتی از همان مسیرها اثر نامطلوب ایجاد نشود.

3ـ هدف اصلی از برقراری خدمات (سرویس‌های) مورد توافق توسط شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف ها ی متعاهد، تامین ظرفیت کافی با ضریب بار مناسب جهت رفع نیازمندی‌های جاری و پیش بینی شده معقول برای حمل مسافر و بار و پست بین سرزمین طرف متعاهد تعیین کننده شرکت هواپیمایی و سرزمین طرف متعاهد دیگر می‌باشد.

4ـ شرکت هواپیمایی تعیین شده هرطرف متعاهد همچنین می‌تواند با رعایت اصول مندرج در بندهای (1)، (2) و (3) این ماده ، ظرفیتی را برای رفع نیازمندی‌های حمل و نقل بین سرزمین ها ی کشورهای ثالث مندرج در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه و سرزمین طرف متعاهد دیگر تامین نماید.

5 ـ ظرفیتی که عرضه می‌شود شامل تعداد خدمات (سرویس ها) و نوع هواپیماهای مورد استفاده شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف ها ی متعاهد در خدمات (سرویس‌های) مورد توافق، مورد موافقت مقام‌های هواپیمایی قرار خواهد گرفت.

6 ـ شرکت هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد، حداکثر سی روز پیش از شروع خدمات (سرویس ها) در مسیرهای مشخص شده، برنامه‌های پرواز را برای تصویب مقام‌های هواپیمایی طرف متعاهد دیگر تسلیم خواهد نمود. در مورد تغییرات بعدی نیز به همین ترتیب عمل خواهد شد. در موارد خاص می‌توان این محدوده زمانی را با تصویب مقام‌های نامبرده تغییر داد.

7ـ در صورت عدم توافق بین شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده در مورد موضوعات مربوط به ظرفیت، این مساله از طریق توافق بین مقام‌های هواپیمایی طرف ها ی متعاهد حل و فصل خواهد شد. تا زمانی که این توافق حاصل نگردیده است، ظرفیت عرضه شده توسط شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده بدون تغییر باقی خواهد ماند.

ماده 10ـ شناسایی گواهینامه‌ها و پروانه ها

گواهینامه‌های قابلیت پرواز و گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هایی که توسط یک طرف متعاهد صادر شده یا اعتبار یافته و هنوز به قوت خود باقی باشد، برای بهره‌برداری از مسیرها و خدمات (سرویس‌های) موضوع این موافقتنامه، توسط طرف متعاهد دیگر معتبر شناخته خواهد شد، مشروط بر این که شرایط صدور یا اعتبار گواهینامه‌ها و پروانه‌های مزبور مساوی یا بیش از حداقل استانداردهایی باشد که به موجب کنوانسیون وضع شده یا خواهد شد. در هر حال هر طرف متعاهد این حق را برای خود محفوظ می‌دارد که در مورد پرواز از فراز سرزمین خود از شناسایی گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هایی که برای اتباع آن توسط طرف متعاهد دیگر یا هر دولت دیگری صادر شده یا معتبر شناخته شده خودداری نماید.

ماده 11ـ ایمنی هوانوردی

1ـ هر طرف متعاهد می‌تواند در هر زمان در رابطه با استانداردهای ایمنی در زمینه‌های مربوط به تاسیسات هوانوردی، خدمه پرواز، هواپیما و بهره‌برداری از هواپیما که طرف متعاهد دیگر به کارگرفته است، درخواست مشاوره نماید. چنین مشاوره‌ای ظرف مدت سی روز از تاریخ درخواست مزبور انجام خواهد شد.

2ـ چنانچه پس از مشاوره مزبور یک طرف متعاهد ملاحظه کند استانداردهای ایمنی در زمینه‌های موضوع بند (1) که در آن زمان به موجب کنوانسیون وضع شده به طور موثر توسط طرف متعاهد دیگر به کار گرفته یا اجرا نمی شود، طرف متعاهد دیگر را از یافته‌های مزبور و اقداماتی که برای تطبیق با استانداردهای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری(ایکایو) ضروری به نظر می‌رسد آگاه خواهد کرد. طرف متعاهد دیگر اقدام اصلاحی مناسب را در فرصت زمانی توافق شده اتخاذ خواهد نمود.

3ـ همچنین به موجب ماده (16) کنوانسیون توافق می‌شود هر نوع هواپیمایی که توسط شرکت هواپیمایی تعیین شده یک طرف متعاهد یا از طرف آن در خدمات (سرویس‌هایی) از مبدا سرزمین طرف متعاهد دیگر یا بالعکس مورد بهره‌برداری قرار گیرد، می‌تواند مادامی که در سرزمین طرف متعاهد دیگر است، مشمول بازرسی نمایندگان مجاز طرف متعاهد دیگر قرار گیرد، مشروط بر اینکه این امر منجر به تاخیر بدون دلیل در بهره‌برداری از هواپیما نگردد. علی رغم تعهدات مندرج در ماده (33) کنوانسیون هدف این بازرسی، تایید اعتبار اسناد هواپیمای مربوط، گواهینامه خدمه و تطبیق تجهیزات و وضعیت هواپیما با استانداردهای وضع شده درآن زمان به موجب کنوانسیون می‌باشد.

4ـ هر طرف متعاهد حق تعلیق یا تغییر فوری مجوز بهره‌برداری شرکت و یا شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر را چنانچه اقدام فوری برای حصول اطمینان از ایمنی بهره‌برداری شرکت هواپیمایی تعیین شده ضروری باشد برای خود محفوظ می‌دارد.

5 ـ هر اقدامی ازسوی یک طرف متعاهد طبق بند (4) فوق با از بین رفتن زمینه اتخاذ آن اقدام متوقف خواهد شد.

6 ـ با توجه به بند (2) فوق اگر مشخص شود که با پایان یافتن فرصت زمانی توافق شده، یک طرف متعاهد در حالت عدم مطابقت با استانداردهای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری (ایکایو) باقی مانده است، دبیرکل ایکایو باید از این موضوع و نیز تصمیم رضایت بخش بعدی نسبت به موقعیت مطلع گردد.

ماده 12ـ نمایندگی فنی و بازرگانی

1ـ شرکت(های) هواپیمایی تعیین شده یک طرف متعاهد مجاز خواهند بود دفتر نمایندگی خود را در سرزمین طرف متعاهد دیگر دایر نمایند.

2ـ شرکت(های) هواپیمایی تعیین شده یک طرف متعاهد می‌توانند طبق قوانین و مقررات طرف دیگر در مورد ورود، اقامت و اشتغال نسبت به آوردن و حفظ مدیر فروش، کارکنان عملیاتی، فنی و سایر کارکنان متخصص در سرزمین طرف متعاهد دیگر به منظور اجرای خدمات (سرویس‌های) هوایی اقدام نماید.

3ـ در صورت نصب عامل کل یا عامل فروش کل، عامل مزبور براساس قوانین و مقررات حاکم مربوط هر طرف متعاهد تعیین خواهد شد.

4ـ هر شرکت هواپیمایی تعیین شده حق خواهد داشت طبق قوانین و مقررات ملی قابل اجرا در هر طرف متعاهد نسبت به فروش خدمات حمل و نقل هوایی در سرزمین طرف متعاهد دیگر به طور مستقیم یا از طریق دفاتر نمایندگی خود اقدام نماید و هر شخص قادر خواهد بود که خدمات حمل و نقل مذکور را خریداری نماید.

ماده 13ـ نرخ ها ی حمل و نقل هوایی

1ـ نرخ ها ی مورد اجرا توسط شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف ها ی متعاهد در خدمات (سرویس‌های) مورد توافق در سطح معقولی خواهد بود که با توجه به کلیه عوامل مربوط از جمله هزینه بهره‌برداری و سود معقول و خصوصیات خدمت (سرویس) و نرخ ها ی شرکت‌های هواپیمایی دیگر که در تمام یا قسمتی از همان مسیرها خدمات (سرویس‌های) منظم انجام می‌دهند، وضع می‌گردد.

2ـ نرخ ها ی موضوع بند (1) این ماده براساس قواعد زیر تعیین می‌گردد.

الف) چنانچه شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده دو طرف متعاهد عضو یک اتحادیه بین‌المللی شرکت‌های هواپیمایی با سازوکار تعیین نرخ باشند و یک قطعنامه نرخ، راجع به خدمات (سرویس‌های) مورد توافق از پیش وجود داشته باشد، نرخ ها براساس این قطعنامه بین شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف ها ی متعاهد توافق خواهد شد.

ب) چنانچه هریک از شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف ها ی متعاهد یا هردوی آن‌ها عضو اتحادیه شرکت‌های هواپیمایی یکسانی نباشند یا زمانی که قطعنامه نرخ مندرج در جز (الف) فوق وجود نداشته باشد شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف ها ی متعاهد در مورد نرخ ها یی که برای خدمات (سرویس‌های) مورد توافق اعمال می‌گردد بین خود توافق خواهند کرد.

پ) نرخ ها یی که به ترتیب مندرج در جزهای (الف) و (ب) فوق مورد توافق قرار می‌گیرد لااقل شصت روز پیش از تاریخ پیشنهادی اجرا برای تصویب به مقام‌های هواپیمایی طرف ها ی متعاهد تسلیم خواهد گردید. این محدوده زمانی با موافقت مقام‌های مذکور قابل کاهش است.

ت) چنانچه شرکت‌های هواپیمایی تعیین شده طرف ها ی متعاهد نتوانند درباره نرخ ها ی قابل اجرا به توافق برسند یا چنانچه یک طرف متعاهد شرکت هواپیمایی خود را به منظور انجام خدمات (سرویس‌های) مورد توافق تعیین ننموده باشد یا چنانچه در فاصله سی روز اول از دوره شصت روزه موضوع جز (پ) این ماده ، مقام‌های هواپیمایی یک طرف متعاهد عدم رضایت خود را از هر یک از نرخ ها ی توافق شده بین شرکت‌های هواپیمایی طرف ها ی متعاهد طبق بندهای (الف) و (ب) این ماده به مقام‌های هواپیمایی طرف متعاهد دیگر اعلام دارند، مقام‌های هواپیمایی طرف ها ی متعاهد اهتمام خواهند نمود در مورد نرخ ها ی مناسب به توافق برسند. به طورکلی هیچ نرخی پیش از تصویب مقام‌های هواپیمایی طرف ها ی متعاهد به مورد اجرا گذارده نخواهد شد.

3ـ چنانچه مقام‌های هواپیمایی در مورد تصویب هرگونه نرخ ارایه شده به آن‌ها به موجب بند (2) این ماده به توافق نرسند، موضوع طبق مفاد بند (1) ماده (17) این موافقتنامه برای حل و فصل به طرف ها ی متعاهد ارجاع خواهد شد.

4ـ نرخ ها ی تعیین شده به موجب این ماده تا زمانی که نرخ ها ی جدید تعیین نشده باشد، به قوت خود باقی خواهد ماند.

ماده 14ـ امنیت هوانوردی

1ـ طرف ها ی متعاهد حقوق و تعهداتی را که به موجب حقوق بین‌الملل در قبال یکدیگر درخصوص حفظ امنیت هواپیمایی کشوری در برابر اعمال مداخله گرایانه غیرقانونی دارند، مورد تاکید مجدد قرار می‌دهند. طرف ها ی متعاهد بدون تحدید کلیت حقوق و تعهداتی که به موجب حقوق بین‌الملل به عهده دارند، به ویژه طبق مفاد کنوانسیون راجع به جرایم و برخی اعمال ارتکابی دیگر در هواپیما امضا شده در توکیو به تاریخ 1342/06/23 هجری شمسی مطابق با 14 سپتامبر 1963 میلادی، کنوانسیون راجع به جلوگیری ازتصرف غیرقانونی هواپیما امضا شده در لاهه به تاریخ 1349/09/25 هجری شمسی مطابق با 16 دسامبر 1970 میلادی و کنوانسیون راجع به جلوگیری از اعمال غیرقانونی علیه امنیت هواپیمایی کشوری امضا شده در مونترال به تاریخ 1350/07/01 هجری شمسی مطابق با 23 سپتامبر 1971 میلادی و پروتکل جلوگیری از اعمال غیرقانونی خشونت آمیز در فرودگاه هایی که در خدمت هواپیمایی کشوری بین‌المللی می‌باشند امضا شده در مونترال به تاریخ 1366/12/05 هجری شمسی مطابق با 24 فوریه 1988 میلادی و هر کنوانسیون دیگری در مورد امنیت هوانوردی که طرف ها ی متعاهد عضو آن باشند عمل خواهند کرد.

2ـ طرف ها ی متعاهد حسب درخواست، کلیه مساعدت های لازم را به یکدیگر جهت جلوگیری از تصرف غیرقانونی هواپیماهای کشوری و سایر اعمال غیرقانونی علیه امنیت این هواپیماها، مسافرین و خدمه آن‌ها، فرودگاه ها و تاسیسات هوانوردی و هر نوع تهدید دیگر علیه امنیت هواپیمایی کشوری ارایه خواهند کرد.

3ـ طرف ها ی متعاهد باید در روابط دوجانبه خود طبق مقررات امنیت هوانوردی مصوب سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری(ایکایو) که به عنوان ضمایم کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی شناخته شده اند تا حدودی که مقررات امنیتی مزبور در مورد طرف ها ی متعاهد قابل اجرا است عمل نمایند. هر یک از طرف ها ی متعاهد باید از متصدیان هواپیماهایی که محل ثبت آن هواپیماها یا محل اصلی کار و یا اقامت دایمی متصدیان آن‌ها در سرزمین وی واقع شده و نیز از متصدیان فرودگاه های واقع در سرزمین خود بخواهد که مطابق مقررات هوانوردی مزبور عمل کنند.

4ـ هر طرف متعاهد می‌تواند از متصدیان هواپیماها بخواهد که مقررات امنیت هوانوردی مورد اشاره در بند (3) فوق را که طرف متعاهد دیگر برای ورود به سرزمین خود، خروج از آن یا در مدت توقف در آنجا مقرر کرده است، رعایت کنند. هر طرف متعاهد باید اطمینان حاصل کند که در سرزمین آن اقدامات کافی برای حفاظت از هواپیماها و بازرسی مسافرین، خدمه، لوازم همراه مسافر، اثاثیه مسافر، بار و خواروبار هواپیما پیش از سوار شدن مسافران یا بارگیری و به هنگام آن به نحو موثر انجام می‌شود. همچنین هر طرف متعاهد باید هر درخواستی را که طرف متعاهد دیگر برای انجام اقدامات امنیتی ویژه معقول جهت مقابله با تهدیدی خاص به عمل آورد، با نظر مساعد مورد توجه قرار دهد.

5 ـ هرگاه هواپیماهای کشوری به طور غیرقانونی تصرف شود و یا اعمال غیرقانونی دیگری علیه امنیت این هواپیماها، مسافرین و خدمه آن‌ها، فرودگاه ها یا تاسیسات هوانوردی صورت پذیرد و یا تهدیدی در این مورد انجام گیرد، طرف ها ی متعاهد باید از طریق تسهیل ارتباطات و اتخاذ تدابیر مناسب دیگر به منظور ختم سریع و بی خطر و یا خنثی کردن تهدید مزبور به یکدیگر یاری رسانند.

6 ـ هنگامی که یک طرف متعاهد بنا به دلایل منطقی بر این باور باشد که طرف متعاهد دیگر از مفاد این ماده تخطی نموده است، طرف متعاهد اول می‌تواند درخواست مشورت فوری با طرف متعاهد دیگر را نماید. این مشورت با هدف دستیابی به توافق در مورد اقدامات مناسب برای از بین بردن سریع دلایل نگرانی و اتخاذ اقدامات ضروری برای برقراری شرایط مناسب امنیتی در چهارچوب استانداردهای ایمنی سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری(ایکایو) خواهد بود.

7ـ هر طرف متعاهد اقدامات فوق را تا جایی که قابل اجرا تشخیص دهد انجام خواهد داد تا اطمینان حاصل نماید که هواپیمایی که در شرایط تصرف غیرقانونی یا سایر اعمال مداخله غیرقانونی در سرزمین آن قرار دارد، روی زمین توقیف می‌شود مگر این که خروج آن به خاطر وظیفه خطیر حفظ جان انسان ها ضروری باشد. اقدامات مزبور تا جایی که امکان داشته باشد براساس مشاوره دوجانبه انجام خواهد گرفت.

ماده 15ـ تسلیم آمار

مقام‌های هواپیمایی هر طرف متعاهد اطلاعات و آمار مربوط به حمل و نقل انجام شده در خدمات (سرویس‌های) مورد توافق توسط شرکت هواپیمایی تعیین شده خود به سرزمین طرف متعاهد دیگر یا از آن سرزمین را که معمولا توسط شرکت هواپیمایی تعیین شده برای مقا مهای هواپیمایی ملی خود تهیه و به آن‌ها ارایه می‌گردد، بنا بر درخواست در اختیار مقام‌های هواپیمایی طرف متعاهد دیگر قرار خواهند داد. ارایه هرگونه اطلاعات اضافه آماری حمل و نقل مورد درخواست مقام‌های هواپیمایی یک طرف متعاهد از مقام‌های هواپیمایی طرف متعاهد دیگر منوط به مذاکره و توافق طرف ها ی متعاهد خواهد بود.

ماده 16ـ مشاوره، تغییر و اصلاح

1ـ طرف ها ی متعاهد جهت حصول اطمینان از حسن اجرای این موافقتنامه از طریق مقام‌های هواپیمایی خود با یکدیگر همکاری لازم معمول خواهند داشت و به این منظور مقام‌های هواپیمایی یک طرف متعاهد می‌توانند در هر زمان از مقام‌های هواپیمایی طرف متعاهد دیگر درخواست مشاوره کنند. مشاوره مذکور ظرف شصت روز از تاریخ دریافت درخواست آغاز خواهد شد.

2ـ هر یک از طرف ها ی متعاهد می‌تواند در هر زمان که لازم بداند خواستار تغییر یا اصلاح مفاد این موافقتنامه شود و در این صورت طرف ها ی متعاهد ظرف شصت روز از تاریخ دریافت درخواست مذاکره توسط طرف متعاهد دیگر در این خصوص به مذاکره بپردازند.

3ـ هرگونه تغییر یا اصلاح این موافقتنامه با رعایت مفاد ماده (21) این موافقتنامه، به مورد اجرا نهاده خواهد شد.

4ـ علی رغم مفاد بند (3) اصلاحات جدول مسیر پیوست این موافقتنامه می‌تواند، به طور مستقیم بین مقام‌های هواپیمایی طرف‌های متعاهد مورد توافق قرار گیرد. این اصلاحات با مبادله یادداشت از طریق دیپلماتیک لازم‌الاجرا خواهد گردید.

ماده 17ـ حل و فصل اختلاف‌ها

1ـ هرگاه در مورد تفسیر یا اجرای این موافقتنامه و پیوست (پیوست‌های) آن بین طرف ها ی متعاهد اختلافی بروز نماید، طرف ها ی متعاهد در مرحله نخست اهتمام خواهند کرد که اختلاف را از طریق مذاکره حل و فصل نمایند.

2ـ هرگاه طرف ها ی متعاهد نتوانند اختلاف را از طریق مذاکره حل و فصل کنند، می‌توانند با توافق موضوع را جهت کسب نظر مشورتی به هر شخص یا هیاتی ارجاع کنند.

3ـ چنانچه طرف ها ی متعاهد به موجب بندهای (1) و (2) فوق در مورد حل اختلاف به نتیجه نرسند می‌توانند با رعایت قوانین و مقررات مربوط خود، موضوع را به هیات داوری سه نفره مرکب از دو داور منتخب طرف ها ی متعاهد و یک سرداور ارجاع نمایند.

در صورت ارجاع امر به داوری، هر یک ازطرف ها ی متعاهد ظرف مدت شصت روز از تاریخ دریافت اطلاعیه ارجاع اختلاف به داوری، نسبت به معرفی یک داور اقدام می‌کند و داوران منتخب طرف ها ی متعاهد ظرف مدت شصت روز از تاریخ آخرین انتخاب، سرداور را تعیین خواهند کرد. چنانچه هریک از طرف ها ی متعاهد ظرف مدت مقرر داور خود را تعیین نکند و یا داوران منتخب ظرف مدت مذکور، در مورد انتخاب سرداور به توافق نرسند، هر یک از طرف ها ی متعاهد می‌تواند از رییس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری(ایکایو) بخواهد که حسب مورد داور طرف ممتنع یا سرداور را تعیین نماید. سرداور باید در هر صورت تابعیت کشوری را دارا باشد که در زمان انتخاب با طرف ها ی متعاهد روابط سیاسی دارد.

4ـ در مواردی که سرداور باید توسط رییس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری(ایکایو) تعیین شود چنانچه رییس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری(ایکایو) از انجام وظیفه معذور یا تبعه یکی از طرف ها ی متعاهد باشد، انتصاب توسط معاون رییس انجام خواهد شد و چنانچه معاون رییس نیز از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرف ها ی متعاهد باشد، این انتصاب توسط عضو ارشد شورا که تابعیت هیچ یک از طرف ها ی متعاهد را نداشته باشد، انجام خواهد شد.

5 ـ هیات داوری با توجه به سایر مواردی که طرف ها ی متعاهد توافق نموده اند آئین و محل داوری را تعیین خواهد نمود.

6 ـ هیات داوری تصمیم‌های خود را با اکثریت آرا اتخاذ می‌نماید. این تصمیم‌ها برای طرف ها ی متعاهد لازم‌الاتباع است. هر طرف متعاهد هزینه عضو و نمایندگی خود در جریان رسیدگی داوری را تقبل می‌نماید. هزینه رییس و هر هزینه دیگری به نسبت مساوی بین طرف ها ی متعاهد تقسیم می‌شود. در تمام موارد دیگر، هیات داوری آئین کار خود را تعیین خواهد کرد.

ماده 18ـ فسخ

هر طرف متعاهد می‌تواند در هر زمان قصد خود را مبنی بر فسخ این موافقتنامه طی اطلاعیه کتبی به طرف متعاهد دیگر اعلام نماید. این اطلاعیه همزمان به آگاهی دبیرکل سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری(ایکایو) نیز خواهد رسید و در این صورت موافقتنامه دوازده ماه پس از اعلام دریافت اطلاعیه فسخ توسط طرف متعاهد دیگر فسخ شده تلقی خواهد شد، مگر آن که اطلاعیه فسخ پیش از انقضای این مدت با تراضی طرف ها ی متعاهد مسترد شود. هرگاه طرف متعاهد دیگر دریافت اطلاعیه فسخ را اعلام نکند، اطلاعیه مزبور چهارده روز پس از وصول آن توسط دبیر کل سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری (ایکایو) دریافت شده تلقی خواهد شد.

ماده 19ـ مطابقت با کنوانسیون‌ها یا موافقتنامه‌های چندجانبه

چنانچه کنوانسیون یا موافقتنامه چندجانبه حمل و نقل هوایی در مورد هر دو طرف متعاهد لازم‌الاجرا گردد، این موافقتنامه و پیوست (پیوست‌های) آن باید از طریق مذاکره به شرح مندرج در ماده (16) به نحوی اصلاح شود که مفاد آن با مقررات کنوانسیون یا موافقتنامه مزبور انطباق یابد.

ماده 20ـ ثبت

این موافقتنامه و پیوست (پیوست‌های) آن و همه اصلاحیه‌های آن نزد سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری به ثبت خواهد رسید.

ماده 21ـ لازم‌الاجرا شدن

این موافقتنامه از تاریخ آخرین اطلاعیه هر طرف متعاهد به طرف متعاهد دیگر از طریق یادداشت‌های دیپلماتیک مبنی بر اینکه اقدامات لازم را طبق قوانین و مقررات خود برای لازم‌الاجرا شدن این موافقتنامه به عمل آورده، به مورد اجرا گذارده خواهد شد.

با تایید مفاد این موافقتنامه، نمایندگان تام‌الاختیار امضا کننده زیر که از طرف دولت‌های متبوع خود مجاز می‌باشند این موافقتنامه را که شامل یک مقدمه، بیست و یک ماده و یک پیوست می‌باشد امضا نمودند.

این موافقتنامه در تهران در تاریخ 1393/03/12 هجری شمسی برابر با 2 ژوین 2014 میلادی در دو نسخه اصلی به زبان‌های فارسی، عربی و انگلیسی که هر سه متن دارای اعتبار یکسان می‌باشند، تنظیم گردید. در صورت اختلاف در تفسیر متون، متن انگلیسی ملاک خواهد بود.

ازطرف ازطرف

دولت جمهوری اسلامی ایران دولت کشور کویت

دکتر محمدجواد ظریف صباح خالد الحمد الصباح

وزیر امور خارجه معاون اول نخست وزیر و وزیر امور خارجه

پیوست

جدول مسیر

بخش1:

مسیرهایی که قرار است توسط شرکت(های) هواپیمایی تعیین شده جمهوری اسلامی ایران با حقوق کامل حمل و نقل در هر دو جهت مورد بهره‌برداری قرار گیرد.

بخش2:

مسیرهایی که قرار است توسط شرکت(های) هواپیمایی تعیین شده کشور کویت با حقوق کامل حمل و نقل در هر دو جهت مورد بهره‌برداری قرار گیرد.

تذکر:

ـ از نقاط واسط و نقاط ماورا می‌توان به اختیار شرکت(های) هواپیمایی تعیین شده در هر پرواز یا کلیه پروازها صرف نظر نمود.

ـ شرکت(های) هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد مجاز به بهره‌برداری از حقوق حمل و نقل بدون محدودیت در تمامی خدمات (سرویس ها) و در خدمات (سرویس‌های) ترکیبی می‌باشند.

ـ حق آزادی پنجم حمل و نقل توسط هیچ یک از شرکت(های) هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد برای حمل و نقل مسافران از طریق نقاط واسط و به نقاط ماورا و بالعکس اعمال نخواهد شد.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره منضم به متن موافقتنامه، شامل مقدمه و بیست و یک ماده و یک پیوست در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ شانزدهم اردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و نود و نه مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ 1399/02/30 به تایید شورای نگهبان رسید.

رییس مجلس شورای اسلامی ـ محمدباقر قالیباف