مزایای بهتبع شغل عموماً از طریق توافق بین کارگر و کارفرما تعیین میشود (به جز پایه سنواتی) و در تعیین سایر مبلغ سایر فوقالعادهها مانند اضافهکار، حق مأموریت، شبکاری، تعطیل کاری،عیدی و سنوات... تأثیرگذار هستند.
اما مزایای بهتبع شاغل توسط مراجع دولتی تعیین میشوند و توافقی نیستند؛ مگر بیشتر از حداقلهای قانونی مانند مانند حق مسکن که توسط دولت تعیین میشود و یا حق خواربار و حق تأهل که توسط مصوبه شورایعالی کار تعیین میشوند و در محاسبه سایر مزایا تعیینکننده نخواهند بود. (استثنا دارد*)
استثنا
در تعیین مبلغ مرخصی استفاده نشده کلیه موارد هم مزایای بهتبع شغل و هم مزایای بهتبع شاغل تأثیرگذار هستند.
نکته
واژه حقوق روزانه به این دلیل استفاده شده است که واژه عامتری میباشد؛ اما بهموجب بند ب ماده 37 قانون کار باید از واژه مزد پایه استفاده شود به این دلیل که واژه حقوق زمانی اطلاق میشود که پرداخت ماهانه باشد.
نرخ یکساعت اضافه کاری =(مزد اصلی + پایه سنواتی +مزایای به تبع شغل) /ساعت کار استاندارد*1.4