مورخ: 1387/02/17
شماره: 14
قانون ارزش افزوده قدیم
قانون ارزش افزوده - ماده 14

ماده 14- ماخذ محاسبه مالیات، بهای کالا یا خدمت مندرج در صورتحساب خواهد بود. در مواردی که صورتحساب موجود نباشد و یا از ارایه آن خودداری شود و یا به موجب اسناد و مدارک مثبته احراز شود که ارزش مندرج در آن‌ها واقعی نیست، ماخذ محاسبه مالیات بهای روز کالا یا خدمت به تاریخ روز تعلق مالیات می‌باشد.

تبصره - موارد زیر جز ماخذ محاسبه مالیات نمی‌باشد:

  • الف - تخفیفات اعطایی؛
  • ب - مالیات موضوع این قانون که قبلا توسط عرضه‌کننده کالا یا خدمت پرداخت شده است؛
  • ج - سایر مالیات‌های غیر مستقیم و عوارضی که هنگام عرضه کالا یا خدمت به آن تعلق گرفته است.
تاریخ تغییر: 1387/02/17
مقرره تغییر دهنده: قانون مالیات بر ارزش افزوده

ماده 14- مأخذ محاسبه مالیات، بهای کالا یا خدمت مندرج در صورتحساب خواهد بود. در مواردی که صورتحساب موجود نباشد و یا از ارائه آن خودداری شود و یا به موجب اسناد و مدارک مثبته احراز شود که ارزش مندرج در آن‌ها واقعی نیست، مأخذ محاسبه مالیات بهای روز کالا یا خدمت به تاریخ روز تعلق مالیات می‌باشد.

تبصره - موارد زیر جزء مأخذ محاسبه مالیات نمی‌باشد:

الف - تخفیفات اعطایی؛

ب - مالیات موضوع این قانون که قبلاً توسط عرضه‌کننده کالا یا خدمت پرداخت شده است؛

ج - سایر مالیات‌های غیر مستقیم و عوارضی که هنگام عرضه کالا یا خدمت به آن تعلق گرفته است.

→ قانون قبلی قانون بعدی ←
مورخ: 1393/02/10
شماره: 260/377/د
بخشنامه
-
مورخ: 1393/02/10
شماره: 260/377/د
بخشنامه
-