تعیین درآمد از طریق تسعیر حساب‌های ارزی و امانی شرکت با نرخ روز ارز از سوی ممیز مالیاتی...

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 34 مورخ 30/6/79

مربوط به مالیات: بر درآمد اشخاص حقوقی

سال عملکرد یا تعلق مالیات: منتهی به 30/9/77

شماره حوزه مالیاتی: 208422

شماره سرممیز مالیاتی: 20842

اداره: امور اقتصادی و دارایی مبارکه

تاریخ ابلاغ رأی: 23/9/79

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9030/4/30 مورخ 21/10/79

خلاصه واخواهی: هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدیدنظر در صدور رأی ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم را رعایت نکرده‌اند و با صدور قرار رسیدگی از خود سلب اختیار و مسئولیت نموده‌اند عیناً بر اساس مندرجات گزارش کارشناسی که بدون مراجعه به اسناد و مدارک شرکت و سند رسمی تنظیم گردیده رأی خود را صادر کرده‌اند، و در آخرین جلسه هیأت حل اختلاف که بدون حضور نمایندگان این شرکت منعقد گردیده (این شرکت طی نامه‌ای درخواست به تعویق انداختن جلسه را به دلیل عدم دریافت گزارش مجریان قرار نموده که مورد توجه واقع نشده است).

همان‌طور که در لوایح تقدیمی به هیأت‌های بدوی و تجدیدنظر دلایل اقامه گردیده مبلغ 5/12 میلیارد ریال از هزینه‌های پرسنلی شرکت که متکی به سند استخدامی شرکت بوده و عیناً منطبق با اجزای «الف» و «ب» بند یک ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم بوده که تماماً برگشت شده است.

ممیز مالیاتی برخلاف حکم صریح آرای شماره 5741-4/30 و 5449/4/30 مورخ 17/4/75 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی حساب‌های ارزی شرکت و وجوه امانی شرکت، نزد این شرکت را بدون توجه رویه متخذه شرکت از سال‌های گذشته تا کنون با نرخ ارز روز تسعیر و به درآمد مشمول مالیات شرکت اضافه کرده است.

سایر اقلام برگشتی نیز در لایحه‌های تقدیمی به هیأت‌های حل اختلاف به طور صریح تشریح گردیده است درخواست رسیدگی دارد.

هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر رأی مورد واخواهی را به استناد به گزارش اجرای قرار وارده به شماره 2535 مورخ 30/6/79 کارشناسان مالیاتی انشا کرده است و این در حالی است که کارشناسان مذکور طی بند «هـ» گزارش یاد شده، در رسیدگی به مفاد بند 5 لایحه شماره 325/100 مورخ 13/5/79 مؤدی تسلیمی به هیأت تجدیدنظر، در خصوص تسعیر نرخ ارز، ضمن تأیید نظر مجریان قرار (مرحله بدوی) نظر هیأت تجدیدنظر را به بخشنامه شماره 35354 مورخ 3/8/75 معاونت درآمدهای مالیاتی وزارت امور اقتصادی و دارایی جلب کرده‌اند. که با در نظر گرفتن مفاد ماده پیش گفته اظهارنظر کارشناسان فوق در تأیید نظر مجریان قرار (مرحله بدوی) از یک طرف و اشاره به بخشنامه مزبور از طرف دیگر، متناقض بوده و به این ترتیب رسیدگی کارشناسان به این قسمت از اعتراضات مؤدی وافی به مقصود نمی‌باشد و حق این بود که هیأت تجدیدنظر با در نظر گرفتن آرای هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی و بخشنامه‌های صادره در این باره، از جمله بخشنامه فوق‌الذکر و ماهیت حساب‌های ارزی مورد نظر نسبت به اعتراض مؤدی رسیدگی و اظهارنظر قانونی معمول می‌داشت و چون در رأی مورد واخواهی چنین رسیدگی و اظهارنظری از سوی هیأت تجدیدنظر به عمل نیامده است بنابراین رأی صادره به دلیل عدم کفایت رسیدگی قابل تنفیذ نبوده و شعبه ضمن نقض آن پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه‌های بعدی احاله می‌نماید.

ضمناً از حیث سایر موارد شکایت، با عنایت به رسیدگی‌های انجام شده توسط هیأت‌های بدوی و تجدیدنظر، ایرادی به رأی صادره وارد نیست.