ضوابط اجرایی تبصره 4 ماده 138 در مورد انتقال کارخانه - منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 9/145 مورخ 12/3/80

مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی

سال عملکرد یا تعلق مالیات: 76

شماره حوزه مالیاتی: 212

شماره سرممیزی مالیاتی: 21

اداره: کل امور اقتصادی و دارایی خراسان

تاریخ ابلاغ رأی: 20/4/80

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4063/4/30 مورخ 15/5/80

خلاصه واخواهی: این شرکت طبق پروانه بهره‌برداری شماره 374699 مورخ 20/12/67 تولید خود را در کارخانه واقع در جاده مخصوص تهران - کرج کیلومتر 11 شروع نموده اما پس از مدتی به علت نزدیکی استحصال مواد اولیه به شهرستان مشهد، شرکت تصمیم به انتقال کارخانه از تهران به شهرستان مشهد گرفت که پس از موافقت وزارت صنایع شرکت از اواخر سال 74 شروع به انتقال تأسیسات و ماشین‌آلات خود از تهران به مشهد نمود و نهایتاً تا پایان شهریور ماه 75 کلیه ماشین‌آلات و تأسیسات به شهرستان مشهد انتقال یافت و شرکت طبق نامه شماره 00902/75 مورخ 29/6/75 مراتب را به اطلاع وزارت دارایی رساند وزارت صنایع نیز پس از حصول اطمینان از انتقال کلیه ماشین‌آلات از تهران به مشهد پروانه بهره‌برداری را طبق نامه شماره 39354 مورخ 26/8/76 اصلاح و محل کارخانه کیلومتر 15 جاده مشهد - کلات تعیین گردید.
بنابراین طبق تبصره 4 ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم تولیدات شرکت به مدت ده سال از تاریخ بهره‌برداری در محل جدید از مالیات معاف می‌باشد لیکن هیأت محترم حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر به استناد عدم اجرای مقررات مواد 1 و 2 ضوابط اجرایی (عدم اطلاع به وزارت دارایی بعد از انتقال کارخانه) شرکت را مجاز به استفاده از معافیت موضوع تبصره 4 ماده 138 قانون ندانسته است.

محتویات پرونده مشعر به آن است که قبلاً در مرحله رسیدگی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی به منظور رسیدگی بیشتر به اعتراض شاکی از طریق صدور قرار بررسی مجدد اقدام گردیده است.
نهایتاً هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر پس از بررسی محتویات پرونده و با توجه به مفاد گزارش مأمور اجرای قرار صادره اوراق 196 لغایت 198 مضبوط در پرونده مبنی بر عدم اجرای مواد 1 و 2 دستورالعمل اجرایی تبصره 4 ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم توسط مؤدی ضمن توجیه و اظهارنظر صریح نسبت به اعتراض وی، نحوه اقدام آن را در این زمینه کافی به مقصود ندانسته فلذا با تأیید رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی مبادرت به اصدار رأی کرده است به این جهت چون از حیث مفاد شکوائیه واصله موجبی برای نقض رأی مزبور مشهود نیست لذا رد شکایت اعلام می‌گردد.

طبق ماده 4 ضوابط اجرایی تبصره 4 ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم و تبصره‌های ذیل آن، مقررات مربوط به تعیین تاریخ بهره‌برداری مجدد از کارخانه مورد انتقال، شروع دوره معافیت مالیاتی، فعالیت انجام شده در مدت آزمایشی و وصول مالیات از درآمد حاصل از فعالیت تولیدی کارخانه قبل از اعلام کتبی استقرار کامل آن در محل جدید به طور مشخص تعیین گردیده است لکن ضوابط اجرایی مذکور در خصوص عدم اعطای معافیت مالیاتی مقرر صرفاً به دلیل عدم اطلاع کتبی مؤدی به وزارت امور اقتصادی و دارایی قبل از اقدام به انتقال کارخانه فاقد ضمانت اجرایی لازم و حکم خاص می‌باشد.
از طرفی حسب محتویات پرونده صحت مدارک مربوط به انتقال کارخانه و اقدامات انجام شده توسط مؤدی به شرح بند 1 گزارش مجری قرار صادره از هیأت حل اختلاف بدوی (برگ 196 تا 198 پرونده) مورد تأیید قرار گرفته، اما مجری قرار مذکور و نهایتاً هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر صرفاً به دلیل عدم اطلاع کتبی مؤدی به وزارت امور اقتصادی و دارایی و تأخیر ثبت نامه شرکت در دفتر حوزه مالیاتی، مؤدی را از شمول مالیات مورد بحث خارج دانسته‌اند، بنا به مراتب چون صرف عدم اطلاع کتبی مؤدی در موعد مقرر نمی‌تواند مانع برخورداری مؤدی از تسهیلات قانونی مورد بحث باشد لذا از این حیث به رأی مورد واخواهی ایراد وارد بوده و اقلیت نقص اعتقاد به نقض رأی مذکور پرونده مربوطه را قابل طرح و رسیدگی مجدد طبق موازین قانونی یاد شده در هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری می‌داند.