اجرای ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم - منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 957 مورخ 18/6/81

مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی

سال عملکرد: 78

شماره حوزه مالیاتی: 51923

شماره سرممیزی مالیاتی: 51920

سازمان امور اقتصادی و دارایی استان گیلان - رودبار

تاریخ ابلاغ رأی: 27/7/81

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7069-201 مورخ 21/8/81

خلاصه واخواهی: احتراماً با عنایت به مفاد ماده 251 شکایت شرکت نسبت به رأی هیأت تجدیدنظر را به استحضار می‌رساند:
1- عدم توجه دقیق به توضیحات مستدل شرکت و مراعات نشدن مفاد ماده 248 و به استناد گزارش کارشناسان مجری قرار در مورد برگشت ذخیره موضوع ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم به دلیل آنکه طرح مورد بحث موجب تولید محصول جدیدی نخواهد شد، می‌باشد.
2- این شرکت حدود سی سال پیش بنا و احداث شده که با توجه به لزوم انجام تغییرات تکمیلی به مرور زمان تغییراتی در سیستم‌های اولیه ایجاد شده و بر اساس دستورالعمل‌های صادره موظف به انجام تغییرات زیربنایی می‌گردد که به لحاظ اجرای آن ملزم به انجام امور تکمیلی و پروژه توسعه بر پایه اصول فنی قابل قبول روز است، مجوز طرح به نام شرکت صادر و شرکت نیز وظایف خود را در اخذ ذخیره ماده 138 بر اساس مصوبه مجمع عمومی به انجام رسانیده است.
3- با توجه به مفاد قانونی شرکت مجوز توسعه و تکمیل واحد خود را احراز نموده و در هیچ قسمت ماده 138 لزوم تولید یک محصول خاص یا جدید شرط نشده است و آنچه که شرکت در شرف تکمیل آن است دقیقاً با موارد مصرحه قانون «تکمیل و توسعه» مطابقت دارد.
4- آنچه شرکت هزینه نموده و برای آن مجوز نیز اخذ نموده خارج از چهارچوب تکمیل و توسعه نبوده و در غیر این صورت نیازی به موافقت یا اخذ مجوز از وزارت صنایع را نداشت.
5- معافیت ماده 138 امکان توسعه و تکمیل واحدهای قدیمی را میسر می‌سازد و در غیر این صورت کلیه واحدهای قدیمی به دلیل عدم تطابق با استانداردهای فعلی می‌بایست تعطیل شوند.
6- در زمان تشکیل جلسه هیأت تجدیدنظر فقط نماینده محترم دارایی در جلسه حضور داشته و بعد از تحریر رأی مراتب به امضا نماینده دادگستری رسیده و فاقد امضا و اظهارنظر نماینده مجمع امور صنفی می‌باشد.
با عنایت به مراتب مذکور استدعا دارد دستورات لازم در خصوص نقض رأی صادره و ارجاع پرونده به هیأت همعرض را صادر فرمایند.

نظر به اینکه شرط استفاده از معافیت موضوع ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم توسعه یا تکمیل واحدهای صنعتی موجود با کسب اجازه قبلی از وزارتخانه ذی‌ربط می‌باشد بنابراین استدلال کارشناس مجری قرار هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی مبنی بر قابل قبول ندانستن معافیت ذخیره شرکت مؤدی به دلیل آنکه محصول جدیدی تولید نگشته فاقد وجاهت قانونی است، در حالی که هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر بدون رسیدگی به لایحه اعتراضیه تسلیمی شرکت در مورد گزارش مذکور و بدون اظهارنظر مستدل و موجه صرفاً با استناد به گزارش مورد اعتراض و مغایر مقررات ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم اصدار رأی نموده است علی‌هذا این شعبه رأی مورد واخواهی را به سبب نقض قانون و عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مزبور احاله می‌نماید.