حوزه مالیاتی بدون ذکر هیچ‌گونه دلیل موجهی آن را مشمول 50% معافیت دانسته است و هیأت حل اختلاف...

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 221-7 مورخ 31/2/82

مربوط به مالیات مشاغل

سال عملکرد: 77

شماره حوزه مالیاتی 200942

شماره سرممیزی مالیاتی 20094

سازمان امور اقتصادی و دارایی استان اصفهان

اداره امور مالیاتی شهرستان اصفهان

اداره کل

تاریخ ابلاغ رأی: 26/4/82

شماره و تاریخ ثبت شکایت 4395-201-26/5/82

خلاصه واخواهی: نسبت به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر به دلایل زیر معترض بوده و درخواست نقض رأی و رسیدگی مجدد دارد:

1- بر اساس فهرست تعرفه کالای صنعتی صادراتی مصوب هیأت وزیران برای برزنت صادراتی که از الیاف پنبه‌ای توسط کارخانه اینجانب تولید شده بود بایستی صد درصد از معافیت مالیاتی استفاده می‌نمودم در صورتی که حوزه مالیاتی 50% معافیت در نظر گرفته است 2- در زمان صادرات سیب درختی و برزنت تولیدی کارخانه اینجانب، گمرک اصفهان در مقابل هر متر برزنت مبلغ 4 دلار پیمان ارزی از ما تعهد گرفته است و در ارمنستان مجبور شدیم برزنت را متری یک دلار و بیست سنت به فروش برسانیم که در نتیجه در هر متر دو دلار و هشتاد سنت ضرر کردیم و در بازگشت به اصفهان کلیه اسناد و مدارک مطالبات ارزی به همراه دفاتر و اسناد و مدارک مربوطه به سرقت رفت و سارقین پس از دست‌گیری اعلام نمودند که اسناد و مدارک را سوزانده‌اند و مراتب مورد گواهی اداره آگاهی نیز می‌باشد. در اثر از بین رفتن مدارک و مطالبات ارزی قادر به پرداخت مبلغ 418 487 37 ریال بدهی گمرک نبوده و گمرک جلفا سه دستگاه ماشین‌آلات وارداتی ما را ضبط و به مبلغ 82.824.000 ریال به فروش رسانده است. هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدیدنظر هیچ توجهی به مدارک ارائه شده ننموده‌اند و با تعدیل 20% درآمد مشمول مالیات اقدام به صدور رأی کرده‌اند، در صورتی که طبق ماده 165 قانون مالیات‌های مستقیم معادل خسارت وارده باید از درآمد مشمول مالیات اینجانب کسر می‌گردید.

نظر به اینکه مؤدی طی نامه اعتراضیه مورخ 5/5/81 تسلیمی به حوزه مالیاتی (برگ ردیف 34 پرونده مالیاتی) ضمن اعتراض به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی ادعا نموده پارچه برزنت صادراتی که با الیاف پنبه‌ای در کارخانه وی تولید و صادر گردیده طبق تصویب‌نامه شماره 54914/ت/552 هـ مورخ 23/12/71 هیأت محترم وزیران جزء کالاهای 100% معاف از مالیات می‌باشد، در صورتی که حوزه مالیاتی بدون ذکر هیچ‌گونه دلیل موجهی آن را مشمول 50% معافیت دانسته است و هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر نیز بدون رسیدگی و اظهارنظر لازم نسبت به صحت و سقم ادعای مؤدی مبادرت به صدور رأی نموده است، علی‌هذا شکایت مؤدی از این حیث وارد است و این شعبه رأی مورد واخواهی را به علت نقص رسیدگی نقض و پرونده امر را جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌نماید تا با رسیدگی لازم و تطبیق مورد مذکور با مندرجات تصویب‌نامه یاد شده و همچنین تصویب‌نامه شماره 53436/ت/21900 هـ مورخ 28/10/78 هیأت محترم وزیران که طی بخشنامه شماره 56474/12480-4/30 مورخ 11/11/78 ابلاغ گردیده مبادرت به صدور رأی نماید. ضمناً سایر موارد اعتراض مؤدی با توجه به نحوه تشخیص مالیات و رسیدگی‌های انجام شده توسط هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی که از طریق صدور قرار کارشناسی و بر اساس گزارش مجریان قرار صادره با تعدیل درآمد مشمول مالیات مبادرت به صدور رأی گردیده، وارد نبوده و مسموع نمی‌باشد.