مالیات تکلیفی موضوع ماده 102 قانون مالیات‌ها - منبع مالیاتی: تکلیفی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 562 و 563 مورخ 26/3/1381

مربوط به مالیات: تکلیفی

سال عملکرد: منتهی به 31/3/78 و 31/3/79

شماره حوزه مالیاتی: 050351

شماره سرممیزی مالیاتی: 05035

اداره امور مالیاتی شهرستان رشت

تاریخ ابلاغ رأی: 9/6/1381

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5709-201 مورخ 7/7/81

خلاصه واخواهی: در اجرای ماده 251 به آرای صادره از هیأت حل اختلاف تجدیدنظر به شماره‌های 563 و 562 مورخ 26/3/81 بنا به دلایل قانونی به شرح زیر معترض بوده تقاضای نقض رأی و تجدید رسیدگی را دارد.
1- برابر لوایح تسلیمی شرکت به استناد حکم تبصره ماده 93 قانون مالیات‌های مستقیم خود را مشمول تکلیف موضوع ماده 102 قانون مزبور ندانسته و نظر آن شورای محترم را به مندرجات بند «الف» لوایح تسلیمی به هیأت‌ها جلب می‌نماید.
2- این شرکت به استناد بندهای 6-2-7 دستورالعمل شماره 10085 مورخ 30/3/80 سازمان امور مالیاتی کشور مبنی بر رد شمول تکلیف موضوع ماده 102 قانون مالیات‌های مستقیم بر اشخاص حقوقی را به هیأت تجدیدنظر تسلیم ولی هیأت نه اینکه آن را قبول ننموده بلکه در رأی صادره هیچ اشاره‌ای نیز به این اعتراض شرکت ننموده است.
3- شرکت علاوه بر اعتراض به مطالبه مالیات تکلیفی نسبت به اقلام هزینه‌های برگشتی و عدم توجه هیأت بدوی به هیأت تجدیدنظر اعتراض و تقاضای کارشناسی نموده که هیأت تجدیدنظر طبق سطور آخر متن رأی‌های صادره اقدام به صدور قرار رسیدگی نسبت به موارد اعتراض شرکت از این بابت نموده که آرای ابلاغ شده به شرکت نسبت به بخشی از اعتراض قطعی و نسبت به قسمت دیگر آن شکل قرار رسیدگی را دارد که به نظر این شرکت این دوگانگی جای تأمل و تردید را دارد.

نظر به اینکه هیأت حل اختلاف مالیاتی در مرحله بدوی جهت بررسی اعتراضات مؤدی برای عملکرد منتهی به 31/3/78 قرار رسیدگی صادر و مجری قرار طی گزارش وارده به شماره 28597 مورخ 26/7/80 با تأیید اقدامات حوزه نظر خود را تسلیم هیأت نموده و هیأت مذکور نیز با توجه به اعتراضات مؤدی و گزارش مجری قرار و محتویات پرونده با تأیید اقدامات حوزه رأی خود را صادر کرده است و هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر نیز با بررسی اعتراضات مؤدی و توجه به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی با تأیید رأی هیأت بدوی اصدار رأی نموده است، و از آنجایی که از حیث شکوائیه رسیده موردی که موجب نقض رأی مورد واخواهی را فراهم نماید در روند رسیدگی مشهود نمی‌باشد بنابراین رد شکایت شاکی اعلام می‌گردد.

گرچه به صرف وجود تبصره ماده 93 و اینکه ماده 102 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند ماه 66 و اصلاحیه‌های بعدی جزء فصل مربوط به مالیات بر درآمد مشاغل می‌باشد، از اشخاص حقوقی نسبت به کسر و ایصال مالیات تکلیفی موضوع ماده 102 فوق‌الاشاره رفع تکلیف نمی‌شود.
اما از آنجا که با توجه به مفاد ماده 183 قانون مذکور، اشخاصی که برابر مقررات قانون فوق مکلف به پرداخت مالیات دیگران می‌باشد از نظر وصول بدهی یعنی پس از قطعیت مالیات، در حکم مؤدی محسوب می‌شوند و همچنین با عنایت به احکام ماده 90 و تبصره 6 الحاقی به ماده 104 (مصوب 27/11/80) قانون یاد شده که به ترتیب در مورد مطالبه مالیات حقوق و مالیات تکلیفی موضوع ماده 104 قانون پیش گفته از پرداخت‌کنندگان حقوق و وجوه موضوع ماده 104، حکم خاص داده شده است و چنین حکمی در مورد سایر مالیات‌های تکلیفی از جمله مالیات اجاره و مالیات موضوع ماده 102 قانون مزبور وجود ندارد بنابراین سایر مالیات‌های تکلیفی از مکلفین به کسر، قابل مطالبه نیستند و هیأت تجدیدنظر بدون عنایت به مقررات فوق اقدام به صدور رأی مورد واخواهی نموده است که به دلیل عدم رعایت مقررات قانونی، متعدد به نقض رأی صادره می‌باشد.