مورخ:
1380/04/19
شماره:
30/4/3049
آرا شعبه شورای عالی مالیاتی
عدم اعطای معافیت موضوع ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم از زمان فعالیت تولیدی - منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 142 مورخ 4/3/79
مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1374 و 75
شماره حوزه مالیاتی: 522
شماره سرممیزی مالیاتی:
اداره: امور اقتصادی و دارایی گرمسار
تاریخ ابلاغ رأی: 5/4/1379
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 686/5/30 مورخ 3/5/79
خلاصه واخواهی: محل کارخانه در خارج از شعاع 120 کیلومتری تهران قرار دارد و شرکت از سال 1371 لغایت 1376 به مدت 6 سال مشمول معافیت موضوع ماده 132 قبل از اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم میباشد: هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر بدون توجه به مفاد ماده 132 مذکور و علیرغم صراحت قسمت اخیر رأی شماره 13502/4/30 مورخ 1/10/69 شورای عالی مالیاتی که تاریخ مندرج در پروانه بهرهبرداری به عنوان مبدأ شروع معافیت دانسته است این شرکت را از سال 70 به بعد دارای فعالیت تولیدی تلقی نموده و از اعطای معافیت مالیاتی استحقاقی شرکت خودداری نموده است.
همچنین هیأت مزبور برخلاف بخشنامه 41075/12802/4/30 مورخ 24/11/74 وزارت امور اقتصادی و دارایی که معاونت راهداری و هماهنگی امور استانی وزارت راه و ترابری را مرجع صلاحیتدار جهت تعیین فاصله واحدهای تولیدی از مرکز تهران تعیین نموده است و با استناد به سایر منابع و مراجع شرکت را داخل محدوده 120 کیلومتری فرض نموده و حتی در مورد فاصله رأی قطعی و روشن نداده و فقط آن را «فرض» نموده است اینک چون شرکت دارای پروانه بهرهبرداری بوده و تاریخ استفاده از معافیت تاریخ مندرج در پروانه بهرهبرداری میباشد و زمان شروع بهرهبرداری مطابق پروانه بهرهبرداری و نامه شماره 10473 مورخ 20/12/77 صادره از اداره کل صنایع استان سمنان از تاریخ 6/9/70 و همچنین با توجه به رأی شماره 9146/4/30 مورخ 27/7/72 شورای عالی مالیاتی در مورد شرکت ------ که مشابه این شرکت بوده و مشمول استفاده از معافیت گردیده است.
ضمناً خیلی از ارگانها به موجب نامههایی که تصویر آنها پیوست است این شرکت را خارج از شعاع 120 کیلومتری دانستهاند.
درخواست رسیدگی دارد.
همچنین هیأت مزبور برخلاف بخشنامه 41075/12802/4/30 مورخ 24/11/74 وزارت امور اقتصادی و دارایی که معاونت راهداری و هماهنگی امور استانی وزارت راه و ترابری را مرجع صلاحیتدار جهت تعیین فاصله واحدهای تولیدی از مرکز تهران تعیین نموده است و با استناد به سایر منابع و مراجع شرکت را داخل محدوده 120 کیلومتری فرض نموده و حتی در مورد فاصله رأی قطعی و روشن نداده و فقط آن را «فرض» نموده است اینک چون شرکت دارای پروانه بهرهبرداری بوده و تاریخ استفاده از معافیت تاریخ مندرج در پروانه بهرهبرداری میباشد و زمان شروع بهرهبرداری مطابق پروانه بهرهبرداری و نامه شماره 10473 مورخ 20/12/77 صادره از اداره کل صنایع استان سمنان از تاریخ 6/9/70 و همچنین با توجه به رأی شماره 9146/4/30 مورخ 27/7/72 شورای عالی مالیاتی در مورد شرکت ------ که مشابه این شرکت بوده و مشمول استفاده از معافیت گردیده است.
ضمناً خیلی از ارگانها به موجب نامههایی که تصویر آنها پیوست است این شرکت را خارج از شعاع 120 کیلومتری دانستهاند.
درخواست رسیدگی دارد.
شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی اعلام رأی مینماید:
شرکت مؤدی طی لایحه شماره 124-78 مورخ 3/3/78 که تحت شماره 1962 مورخ 4/3/78 ثبت گردیده عنوان هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر با ذکر مطالبی مدعی بوده که «بهرهبرداری اصولاً قبل از سال 1370 امکانپذیر نبوده است» هیأت حل اختلاف مالیاتی صادرکننده رأی مورد واخواهی در رسیدگی به این بخش از اعتراضات و نیز ادعای مؤدی درباره استفاده از معافیت موضوع ماده 132 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 3/12/1366 (قبل از اصلاح مورخ 7/2/1371) با استناد به پروانه تأسیس و پروانه بهرهبرداری اظهارنظر کرده: «شرکت حداقل از سال 1370 به بعد دارای فعالیت تولیدی بوده بنابراین با توجه به مقررات تبصره 1 ماده 132 با فرض اینکه مؤدی در داخل محدوده 120 کیلومتری مورد نظر قرار داشته باشد، دوره معافیت آن پایان یافته و شرکت در سالهای مورد رسیدگی مشمول معافیت مورد نظر نمیباشد»
به اظهارنظر فوق ایرادات زیر وارد است:
1- دوره معافیت مورد نظر هیأت چند سال بوده است.
2- منظور از استناد به تبصره 1 ماده 132 قانون مذکور مشخص نیست.
3- آیا شرکت در داخل محدوده 120 کیلومتری قرار دارد یا خیر؟
اینک با در نظر گرفتن تاریخ صدور پروانه تأسیس شماره 304949 مورخ 12/2/66، مؤدی جهت استفاده از معافیت، در صورت احراز سایر شرایط، مشمول مقررات تبصره 3 ماده 132 قانون مزبور (قبل از اصلاح مورخ 7/2/71) خواهد بود، بنابراین حق این بود که هیأت یاد شده ابتدا دوره و مدت معافیت مؤدی را مشخص و سپس به طریق مقتضی تاریخ بهرهبرداری واحد تولیدی مورد بحث را با در نظر داشتن نوع کالای تولیدی مندرج در پروانه بهرهبرداری شماره 14599/23 مورخ 9/9/70 تعیین و در صورتی که تاریخ بهرهبرداری به طوری که مؤدی ادعا دارد قبل از 3/12/66 (تاریخ تصویب قانون مالیاتهای مستقیم) نباشد برابر مفاد تبصره 2 ماده 132 پیش گفته که مقرر داشته این قبیل واحدهای تولیدی نسبت به کل مدت از تاریخ صدور پروانه بهرهبرداری (به شرط دارا بودن سایر شرایط) مشمول معافیت مالیاتی خواهد بود، در خصوص مالیات سنوات مورد رسیدگی تصمیم نهایی اتخاذ مینمود که به این صورت عمل نشده است.
ضمناً در مورد اینکه واحد تولیدی مورد بحث در داخل محدوده 120 کیلومتری مرکز تهران قرار گرفته یا خیر به موجب بخشنامه شماره 41075/12802 مورخ 24/11/74 وزارت امور اقتصادی و دارایی مرجع ذیصلاح، معاونت راهداری و هماهنگی امور استانی وزارت راه و ترابری تعیین گردیده است؛ لذا از این حیث هم بایستی در صورت نیاز از این مرجع استعلام شود.
بنا به دلایل فوق رأی شماره 142 مورخ 4/3/79 هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر را به دلیل عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون فوقالذکر احاله میگردد.
بنا به دلایل فوق رأی شماره 142 مورخ 4/3/79 هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر را به دلیل عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون فوقالذکر احاله میگردد.
محمدعلی سعیدزاده
غلامحسین مختاری
غلامعلی آبایی
غلامحسین مختاری
غلامعلی آبایی
مورخ:
1401/05/09
شماره:
132
قانون مالیاتهای مستقیم
مورخ:
1374/11/24
شماره:
30/4/12802/41075
بخشنامه
مورخ:
1369/10/01
شماره:
30/4/13502
آرا هیات عمومی شورای مالیاتی