| مرجع تصویب : مجلس شورای اسلامی | ??? | ||||
| شماره ویژه نامه : 994 | سال هفتاد و سه شماره 21158 | ||||
شماره 63044/303 1396/08/01 حجتالاسلام والمسلمین جناب آقای دکتر حسن روحانی ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران عطف به نامه شماره 40082/53770 مورخ 1396/04/11 در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم (123) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان راجع به همکاری در زمینه پیشـگیری، محـدودسازی و کاهش پیامـدهای شرایط اضطـراری که با عنوان لایحـه به مجلس شورای اسلامی تقدیم گردیده بود، با تصویب در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ 1396/07/12 و تایید شورای محترم نگهبان، به پیوست ابلاغ میگردد. رییس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی شماره 94710 1396/08/03 وزارت کشور در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به پیوست «قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان راجع به همکاری در زمینه پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری» که در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ دوازدهم مهرماه یکهزار و سیصد و نود و شش مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1396/07/26 به تایید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره 63044/303 مورخ 1396/08/01 مجلس شورای اسلامی واصل گردیده، جهت اجرا ابلاغ میگردد. با توجه به اصل یکصد و بیست و پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اجرای مفاد موافقتنامه منوط به انجام تشریفات مندرج در ماده (21) موافقتنامه میباشد. رییس جمهور ـ حسن روحانی قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان راجع به همکاری در زمینه پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری ماده واحده ـ موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان راجع به همکاری در زمینه پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری مشتمل بر یک مقدمه و بیست و یک ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود. تبصره ـ رعایت اصول هفتاد و هفتم(77) و یکصد و سی و نهم(139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای این موافقتنامه الزامی است. بسم الله الرحمن الرحیم موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان راجع به همکاری در زمینه پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آذربایجان که از این پس به عنوان طرف ها نامیده میشوند؛ با ابراز تمایل نسبت به حمایت از تلاش کشورهای خود و سازمان ملل متحد در امر پیشگیری و محدودسازی اثرات شرایط اضطراری؛ براساس قوانین و مقررات داخلی کشورهای خود و اصول حقوق بینالملل؛ با در نظر گرفتن اینکه تدابیر همکاری در زمینه پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری میتواند به توسعه و امنیت هر دو کشور کمک کند؛ در موارد زیر توافق نمودند: ماده 1ـ حیطه شمول 1ـ هدف از این موافقتنامه ایجاد چهارچوب قانونی لازم برای همکاری در جهت پیشگیری، محدودسازی و کاهش اثرات شرایط اضطراری و تسهیل ارایه کمک متقابل میباشد. 2ـ در چهارچوب ایجادشده توسط این موافقتنامه، در صورت وقوع یا قریب الوقوع بودن شرایط اضطراری که پیامدهای آن در قلمرو کشور طرفی که در معرض تهدید یا ابتلا قرار گرفته است با اقدامات و امکانات آن طرف به طور کامل قابل کاهش نباشد، هریک از طرف ها بنا به درخواست، کمک متقابل را به یکدیگر ارایه خواهند نمود. ماده 2ـ تعاریف از نظر این موافقتنامه، تعابیر فهرست شده زیر دارای معانی زیر میباشند: الف) «شرایط اضطراری» وضعیتی است که در اثر حادثه یا پدیده خطرناک طبیعی، فاجعه، سانحه طبیعی یا هرگونه سانحه دیگر در تاسیسات، قسمت خاصی از قلمرو یا در پهنه آبی رخ دهد و موجب خسارات جانی، مالی یا زیست محیطی یا زیانهای اساسی گردیده و یا میتواند موجب گردد و همچنین شرایط زندگی انسان ها را مختل کرده یا قادر به مختل ساختن آن باشد. ب) «طرف درخواست کننده» طرفی است که درخواست کمک مینماید. پ) «طرف درخواست شونده» طرفی است که مخاطب درخواست کمک قرار میگیرد. ت) «گروه امدادرسان» گروهی از متخصصان میباشند که در حوزه مربوط آموزش دیده و تجهیزات لازم از جمله سگهای جستجو و نجات در اختیار آنها قرار گرفته و از جانب طرف درخواست شونده مامور ارایه کمک شده اند. ث) «تجهیزات» مواد، ابزار فنی و وسایل حمل و نقل خاص از جمله کالاهای لازم برای تامین نیازهای شخصی اعضای گروههای امدادرسان که در اختیار طرف درخواست کننده قرار دارد یا از پیش در اختیار گروه امدادرسان قرار داشته است. ج) «وسایل امدادی» کالاهای اساسی مادی مورد استفاده برای محدودسازی و کاهش اثرات شرایط اضطراری که به صورت رایگان در اختیار طرف درخواست کننده قرار میگیرد. چ) «ارایه کمک» انجام اقدامات پاسخ اضطراری و یا تامین کارکنان ویژه، تجهیزات و کالا توسط طرف درخواست شونده به منظور حمایت از طرف درخواست کننده برای پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای شرایط اضطراری ح) «دادههای شخصی» اطلاعات مربوط به شخص حقیقی شناسایی شده یا قابل شناسایی به ترتیب نام، نام خانوادگی، تاریخ تولد، نشانی، دادههای مربوط به اشتغال، حرفه، محل کار و در صورت لزوم وضعیت سلامتی خ) «شاخصهای وضعیت» کمیت های عددی و قابل سنجش که برخی از مشخصات و ویژگیهای شرایط اضطراری را در مقطع زمانی خاصی بیان میکنند. د) «کشور گذر» کشور یکی از طرف ها که گروههای امدادرسان یا تجهیزات یا امکانات انسان دوستانه با هدف امدادرسانی به کشور ثالث از قلمرو کشور آن عبور میکند. ماده 3ـ مراجع صلاحیتدار 1ـ به خاطر اجرای مفاد این موافقتنامه، طرف ها مراجع زیر را که از این پس مراجع صلاحیتدار نامیده میشوند تعیین مینمایند: از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران: سازمان مدیریت بحران کشور: وزارت کشور از طرف دولت جمهوری آذربایجان: وزارت شرایط اضطراری 2ـ مراجع صلاحیتدار به منظور اجرای مفاد این موافقتنامه به صورت مستقیم با یکدیگر همکاری نموده و در تماس خواهند بود. برای نیل به این منظور، مراجع صلاحیتدار ظرف مدت شصت روز از زمان لازمالاجرا شدن این موافقتنامه یکدیگر را درخصوص نهادها و اشخاص منصوب شده به منظور حفظ ارتباط دایمی مطلع خواهند ساخت تا از استمرار آن و نیز روزآمد کردن دادههای مربوط به اشخاص و نقاط تماس به محض ثبت هرگونه تغییر در رابطه با آنها اطمینان حاصل نمایند. ماده 4ـ گروه کاری مشترک 1ـ به منظور تحقق مفاد این موافقتنامه، طرف ها ضمن تشکیل گروه کاری مشترک (که از این پس گروه کاری مشترک نامیده میشود) تعداد، ترکیب، وظایف و مقررات کاری اعضای گروه را تعیین خواهند کرد. 2ـ گروه کاری مشترک پس از لازمالاجرا شدن این موافقتنامه، برنامه اقدام درخصوص همکاری را تدوین و به گونه مشخص شده تایید مینماید. ماده 5 ـ درخواست کمک و تبادل اطلاعات 1ـ در صورت وقوع شرایط اضطراری یا قریب الوقوع بودن این شرایط، طرف ها صرفا براساس درخواست مکتوب مرجع صلاحیتدار طرف درخواست کننده از طریق مجاری ارتباطی مورد توافق کمک متقابل را ارایه مینمایند. 2ـ طرف درخواست کننده در درخواست مکتوب موارد زیر را قید مینماید: الف) مکان، تاریخ، زمان، نوع، اندازه و شاخص وضعیت خطر یا شرایط اضطراری در تاریخ درخواست؛ ب) تدابیر اتخاذشده قبلی و اقداماتی که از پیش برنامه ریزی شده اند؛ پ) ماهیت کمک درخواست شده و اولویتهای آن؛ ت) هرگونه جزییات لازم دیگر 3ـ مراجع صلاحیتدار میتوانند درخصوص استفاده از شکل استاندارد درخواست یا پاسخ برای ارایه کمک توافق نمایند. 4ـ طرف درخواست شونده بدون تاخیر و در کوتاهترین زمان ممکن درخصوص ارایه کمک تصمیم گیری و طرف درخواست کننده را از قابلیتهای فوری پاسخ خود و همچنین درخصوص ماهیت، کمیت و شرایط ارایه کمک آگاه میکند. 5 ـ به منظور اعمال مفاد این موافقتنامه، تبادل اطلاعات به جز در مواردی که در بندهای (1) تا (4) قید گردیده از طریق مراجع صلاحیتدار و نهادهایی که به طور ویژه برای این منظور تعیین شده اند و نیز در چهارچوب فعالیتهای گروه کاری مشترک صورت میپذیرد. 6 ـ ماهیت، کمیت، فراوانی، شکل، موضوع و سایر ویژگیهای توصیف کننده مربوط به تبادل اطلاعات موضوع بند(5)، با رضایت و توسط گروه کاری مشترک تعیین میگردد. ماده 6 ـ راههای ارایه کمک براساس این موافقتنامه، برای حفظ جان انسان ها، حفاظت از سلامتی مردم، محدودسازی خسارات به اموال دارای ارزش مادی و فرهنگی و همچنین اثرات جانبی در صورت وقوع هرگونه شرایط اضطراری یا قریب الوقوع بودن آن، کمک میتواند از طریق قراردادن تجهیزات، مواد، کارکنان متخصص، کمک و اطلاعات در اختیار طرف درخواست کننده و نیز از طریق انجام اقدامات واکنشی، گزارش کارشناسی و عملیات جستجو و نجات صورت پذیرد. ماده 7ـ سایر اشکال همکاری 1ـ همکاری طرف ها در چهارچوب این موافقتنامه میتواند علاوه بر هدف اصلی ارایه کمک درصورت وقوع شرایط اضطراری اشکال همکاریهای زیر را نیز شامل شود: الف) ترغیب پروژههای مشترک در زمینه پیش بینی، پیشگیری، ارزیابی، محدودسازی، کاهش اثرات شرایط اضطراری توسط موسسات متخصص دو طرف؛ ب) سازماندهی فرآهمایی (کنفرانس)ها، بازدیدهای مطالعاتی، برنامههای علمی، دورههای آموزشی، تبادل تجربیات، برگزاری تمرین ها و مانورهای مشترک از طریق همکاری بین مراجع صلاحیتدار و موسسات مربوط کشورهای متبوع طرف ها پ) تبادل اطلاعات درخصوص منشا خطراتی که میتواند باعث ایجاد وضعیت اضطراری به ویژه در مواردی که میتواند بر قلمرو کشور طرف دیگر تاثیرگذار باشند. اطلاعات متقابل در چهارچوب محدودههای ایجادشده براساس بند (6) ماده (5) ارایه میگردد. ت) تبادل اسناد درخصوص نتایج پژوهشهای علمی و نتایج تحقیق و بررسی در رابطه با علت شرایط اضطرار، ارزیابی اثرات آنها و تدابیر حفاظتی لازم 2ـ گروه کاری مشترک میتواند سایر اشکال همکاری را نیز چنانچه از نظر این موافقتنامه ضرورت داشته باشد، پایه ریزی نماید. ماده 8 ـ گذر 1ـ در شرایط ارایه کمک به طرف ثالث که دچار شرایط اضطراری شده، هر طرف برای تسهیل عبور کارکنان، مواد، تجهیزات و محموله امدادی قرار داده شده در اختیار طرف ثالث توسط یکی از آنها در قلمرو کشور آن طرف، تشریفات گمرکی را ساده سازی کرده و کاهش خواهد داد. 2ـ گذر و تشریفات گذر پس از تایید کتبی پذیرش عبورگذری توسط مرجع صلاحیتدار طرفی انجام می شود که چنین درخواست گذری را دریافت کرده است. 3ـ مراجع صلاحیتدار در زمان مناسب، ضرورت گذر را به یکدیگر اطلاع داده و درخصوص ترتیب و نحوه انجام آن توافق میکنند و در صورت لزوم و در جریان گذر، گروههای امدادرسان را مشایعت (اسکورت) خواهند نمود. ماده 9ـ هماهنگی و انجام عملیات امدادرسانی 1ـ انجام عملیات در قلمرو کشور طرف درخواست کننده به منظور پیشگیری، محدودسازی و کاهش پیامدهای وضعیت اضطراری، توسط اشخاص و مراجع صلاحیتدار طرف درخواست کننده هماهنگ شده و به مرحله اجرا درمی آید. 2ـ گروههای امدادرسان که توسط طرف درخواست شونده به کار گرفته میشوند در جریان مشارکت خود در عملیات طبق بند (1) صرفا دستورات صادرشده از سوی رهبران گروه خود را دریافت کرده و از آنها تبعیت خواهند نمود. 3ـ افراد تعیین شده توسط مرجع صلاحیتدار طرف درخواست کننده باید رهبر گروه امدادرسان طرف درخواست شونده را در جریان شرایط ایجادشده در اثر وضعیت اضطراری، تحولات آن، برنامه اقدام، وظایف محول شده، نحوه همکاری با سایر گروههای مشارکت کننده و تسهیلات پشتیبانی موجود قرار دهند و همچنین باید بنا به درخواست، مترجم و سایر خدمات یا وسایل لازم را تامین نمایند. 4ـ طرف ها خود را متعهد می سازند تا دقیقا طبق تخصص، استعداد و آموزش گروههای امدادرسان که در اختیار آنها قرار میگیرد از آنها استفاده کنند. 5 ـ طرف درخواست شونده سهمیه و جیره ترکیبی کافی برای مدت هفتاد و دو ساعت در قلمرو کشور طرف درخواست کننده را برای گروههای امدادرسان تامین خواهد کرد. 6 ـ طرف درخواست کننده با حمایت مراجع داخلی، انجام سریع امور گمرکی و سایر تشریفات مربوط برای حمل و نقل محمولههای امدادی و توزیع آنها در میان اهالی آسیب دیده را تضمین میکند. نمایندگان طرف درخواست شونده میتوانند در امر توزیع محمولههای امدادی مشارکت داشته باشند. 7ـ گروههای امدادرسان در یکی از شرایط زیر اقدام به توقف فعالیت خود مینمایند: الف) ماموریت انجام شده باشد. ب) مراجع صلاحیتدار طرف ها توافق کنند که انجام عملیات، دیگر ضرورتی ندارد. پ) درخواست ها و تعهدات مندرج در این موافقتنامه محقق نشده باشند. ماده 10ـ عبور از مرز کشوری 1ـ پیش از رسیدن گروههای امدادرسان به قلمرو کشور طرف درخواست کننده و یا کشور گذر، مرجع صلاحیتدار طرف درخواست شونده فهرست اعضای گروه را با درج جزییات و اسناد هویتی آنها به طرف درخواست کننده و یا کشور گذر ارسال میکند. 2ـ طرف درخواست کننده و کشور گذر طبق قوانین ملی و تعهدات بینالمللی خود ترتیباتی را برای تشریفات ورود و خروج اولویت دار گروههای امدادرسان طرف درخواست شونده ایجاد خواهند کرد. 3ـ ورود اعضای گروههای امدادرسان به قلمرو کشور طرف درخواست کننده یا کشور گذر و خروج آنها از طریق مبادی ورودی مورد توافق طرف ها با استفاده از اسناد هویتی معتبر به رسمیت شناخته شده توسط طرف درخواست کننده و کشور گذر انجام میشود. 4ـ در صورت لزوم طرف درخواست کننده و کشور گذر روادید اعضای گروههای امدادرسان را در اسرع وقت صادر خواهند نمود. 5 ـ هیچ یک از طرف ها درخصوص پوشیدن لباس متحدالشکل توسط اعضای گروههای امدادرسان و استفاده از علایم و نشانهای مشخص بر روی وسایل حمل و نقل طرف درخواست شونده محدودیتی ایجاد نخواهد کرد. 6 ـ اعضای گروههای امدادرسان باید قوانین و مقررات داخلی کشور طرف درخواست کننده را رعایت نمایند، هیچ گونه فعالیت مغایر با روح این موافقتنامه را نداشته باشند و هیچ گونه اقدام سیاسی در قلمرو کشور طرف درخواست کننده را انجام ندهند. طرف درخواست شونده کلیه تدابیر لازم را در این خصوص انجام خواهد داد. ماده 11ـ عبور کالاهای عادی از مرز کشوری از نظر این موافقتنامه، طرف ها درخصوص موارد زیر به توافق رسیدند: 1ـ سرپرست گروه امدادرسانی فهرست تجهیزات و وسایل امدادی واردشده با هدف واکنش اضطراری را که مقامهای صلاحیتدار طرفهای درخواست شونده و درخواست کننده در مورد آن توافق کرده اند را به مقامهای گمرکی کشور طرف درخواست کننده و یا کشور گذر ارایه خواهد داد. 2ـ تجهیزات و وسایل امدادی که به موجب این موافقتنامه وارد یا خارج میشوند از تمامی عوارض گمرکی، مالیات ها و دیگر عوارض معاف خواهند بود. 3ـ ترخیص گمرکی تجهیزات و وسایل امدادی طبق قوانین کشور طرف ها به عنوان یک موضوع اولویت دار صورت خواهد گرفت. 4ـ پس از اتمام کار امدادرسانی، تجهیزاتی که به قلمرو کشور طرف درخواست کننده وارد شده اند (به استثنای آنهایی که کاملا مصرف شده اند یا از بین رفته اند) توسط طرف درخواست شونده خارج خواهند شد. موضوع امحا یا مصرف کامل تجهیزات و نیز توزیع وسایل امدادی در بین اشخاص آسیب دیده توسط مرجع صلاحیتدار کشور طرف درخواست کننده مستندسازی خواهد شد. چنانچه بنابر شرایطی خاص امکان خارج ساختن تجهیزات نباشد انتقال آنها به طرف درخواست کننده حسب مورد براساس توافق طرف ها صورت خواهد گرفت. 5 ـ در رابطه با گردش کالاها و موادی که دارایی گروههای امدادرسان یا تشکیل دهنده محموله امدادی به گونه تعریف شده در بند (ج) ماده (2) میباشند هیچ گونه ممنوعیت و محدودیتی اعمال نخواهد گردید. 6 ـ آوردن سلاح، مهمات و مواد منفجره به قلمرو کشور طرف درخواست کننده ممنوع میباشد. 7ـ مراجع صلاحیتدار طرف درخواست کننده اجازه نظارت بر استفاده و انبار کالا، تجهیزات و مواد مذکور در این ماده را دارند. ماده 12ـ استفاده از هواپیماها 1ـ برای حمل و نقل گروههای امدادرسان، تجهیزات و محمولههای امدادی که در اختیار طرف درخواست کننده قرار داده شده است و همچنین برای انجام عملیات مشارکتی به منظور پیشگیری، محدودسازی و کاهش اثرات شرایط اضطراری میتوان از هواپیما استفاده نمود. 2ـ درصورت استفاده از هواپیماها برای ارایه کمک، اطلاعاتی که براساس رویههای قیدشده در ماده (5) منتقل میشود باید شامل دادههای زیر باشد: نوع هواپیما، کشور ثبت، نشانهای کشور، تعداد خدمه هواپیما، نوع حمل و نقل، ماهیت بار، جدول پرواز، فهرست اسامی مسافرین و خدمه، مسیر پرواز، محل فرود، توصیف بار و هرگونه جزییات ذیربط دیگر 3ـ طرف ها اقداماتی را اتخاذ خواهند نمود تا اطمینان حاصل نمایند که هواپیماهای مورد استفاده برای اهداف ذکرشده در بند (1) میتوانند ضمن رعایت دالان (کریدور)های پروازی تخصیص داده بر فراز فضای هوایی کشور آنها به پرواز درآیند و در مکانهای مشخص شده توسط مرجع صلاحیتدار طرف درخواست کننده حتی بدون استفاده از فرودگاه های بینالمللی فرود آمده و یا از آنها بلند شوند. چنانچه هواپیماها در مکانهای دیگری به غیر از فرودگاه های بینالمللی فرود آمده و یا از آنها بلند شوند مراجع صلاحیتدار مندرج در بند (1) ماده (3) بدون تاخیر از طریق انتقال دادههای قیدشده در بند (2)، نزدیکترین مرجع گمرکی به آن مکان ها و همچنین مقام هواپیمایی صلاحیتدار را برای اجازه پرواز بر فراز فضای هوایی ملی آگاه خواهند کرد. 4ـ از نظر این موافقتنامه به جز در شرایطی که طرف ها توافق میکنند تا بهگونهای دیگر عمل کنند، پرواز هواپیماها طبق مقررات سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری (ایکایو) و قوانین حاکم در قلمرو کشور طرف ها صورت میپذیرد. ماده 13ـ غرامت 1ـ هریک از طرف ها از طرح هرگونه ادعایی علیه طرف دیگر در صورت واردآمدن خسارت به اموال آن توسط اعضای گروه امدادرسان در جریان انجام ماموریت مربوط به اجرای این موافقتنامه و همچنین از طرح هرگونه ادعایی به دلیل خسارت ناشی از جراحت یا فوت عضوی از گروه امدادرسان صرف نظر خواهد کرد. مشروط بر اینکه خسارت وارده در جریان انجام وظایف ناشی از اجرای این موافقتنامه صورت گرفته باشد. 2ـ چنانچه عضوی از گروه امدادرسان در جریان انجام وظایف ناشی از اجرای این موافقتنامه موجب واردشدن خسارت به شخص ثالث در قلمرو کشور طرف درخواست کننده شود غرامت توسط طرف درخواست کننده تقبل خواهد شد. 3ـ چنانچه خسارت ناشی از رفتار نادرست عمدی یا تقصیر سنگین باشد و این امر توسط دادگاه کشور طرف درخواست کننده احراز شده باشد مفاد بندهای (1) و (2) این ماده قابل اعمال میباشد. 4ـ در موردی که در بند (2) این ماده پیش بینی شده و همچنین چنانچه ادعاها علیه عضوی از گروه امدادرسان ناشی از فعل یا ترک فعلی باشد که در جریان انجام وظایف آنها برای اجرای این موافقتنامه رخ نداده است و خسارت توسط دادگاه کشور طرف درخواست کننده احراز شده باشد غرامت توسط طرف درخواست شونده تقبل خواهد شد. 5 ـ مفاد این ماده درخصوص خسارات واردشده توسط عضوی از گروه امدادرسان از زمان ورود به قلمروکشور طرف درخواست کننده تا زمان خروج از آن حاکم است. 6 ـ پوشش بیمه اعضای گروههای امدادرسان توسط طرف درخواست شونده صورت خواهد گرفت. مراجع صلاحیتدار طرف ها برای ارزیابی شرایط وقوع خسارت و تسهیل تسویه غرامت همکاری خواهند نمود. بدین منظور آنها هرگونه اطلاعات موجود را مبادله خواهند نمود. ماده 14ـ هزینه ها 1ـ به جز در مواردی که طرف ها بهگونهای دیگر توافق کنند، ارایه کمک براساس مفاد این موافقتنامه رایگان است. 2ـ طرف درخواست شونده از پرداخت هزینههای مربوط به ناوبری هوایی، فرود، روشنایی، استقرار و تامین غذا معاف میباشد. 3ـ بازپرداخت هزینه ها، اسناد مثبته، شرایط پرداخت و سایر جزییات مربوط به این جوانب توسط گروه کاری مشترک تصمیم گیری خواهد شد. 4ـ هزینههای مربوط مورد نیاز جهت اجرای انواع همکاری ذکرشده در ماده (7) براساس عمل متقابل در چهارچوب حدود بودجههای پیشنهادشده توسط گروه کاری مشترک و تایید طرف ها به وسیله هریک از طرف ها تقبل خواهد گردید. ماده 15ـ همکاری با سازمانهای ملی و بینالمللی طرف ها میتوانند با موافقت دوجانبه در زمینه فعالیتهای مربوط به اجرای این موافقتنامه، درخواست مشارکت سازمانهای ملی و بینالمللی مربوط و یا تخصصی را بنمایند. ماده 16ـ حفاظت از دادههای شخصی در صورت درخواست انتقال دادههای شخصی به خاطر اجرای مفاد این موافقتنامه، مفاد زیر اعمال خواهد گردید: 1ـ هر طرف بنا به درخواست و به موجب شرایط قیدشده در ماده (5) این موافقتنامه و فقط در راستای اهداف مشخص گردیده در درخواست، تن ها دادههای شخصی مندرج در بند (ح) ماده (2) را به طرف دیگر منتقل مینماید. طرف دریافت کننده این داده ها میتواند از آن در اهداف دیگری استفاده کند که صرفا با موافقت طرف ارایه دهنده مشخص گردیده است. 2ـ دادههای شـخصی دریافـت شده میتواند توسط طرف دریافـت کننده صـرفا به مراجع آن طرف که برای اجرای مفاد این موافقتنامه همکاری میکنند و از حق حفظ و انتقال دادههای شخصی برخوردارند، منتقل گردد. این داده ها میتواند صرفا با موافقت قبلی طرف ارایه دهنده آن به مراجع دیگر انتقال داده شود. اطلاعات دریافت شده محرمانه میباشد. 3ـ طرف ارایه دهنده داده ها مسوول صحت و دقت آنها میباشد. چنانچه مشخص شود اطلاعات نادرست و غیردقیق منتقل شده است، طرف ارایه دهنده بلافاصله طرف دریافت کننده را مطلع ساخته و راه تصحیح آنها یا لزوم از بین بردن آنها را اعلام خواهد کرد. طرف دریافت کننده تعهد دارد که بلافاصله آنها را تصحیح کند یا حسب مورد نسبت به از بین بردن دادههای نادرست اقدام نماید. 4ـ طرف ها خود را متعهد مینمایند که بنا به درخواست، اشخاصی که دادههای مربوط به آنها را در چهارچوب این موافقتنامه و مبانی قانونی پردازش میکنند، آگاه نمایند. بنا به درخواست افراد ذی حق، طرف ها دادههای غیردقیق را تصحیح کرده و دادههایی را که به طور غیرقانونی نگهداری شده از بین خواهند برد و یکدیگر را از تدابیر اتخاذشده بدین منظور آگاه خواهند ساخت. 5 ـ طرف ارایه دهنده دادههای شخصی میتواند طبق قوانین ملی حاکم، انتشار آنها را ممنوع و محدود سازد. چنانچه طرف انتقال دهنده از این حق برخوردار باشد ممکن است از اعمال حق قیدشده در بند (4) توسط فرد مشمول دادههای شخصی امتناع گردد. طرف ارایه دهنده باید طرف دریافت کننده را از محدودیتهای اعمال شده آگاه سازد. استفاده کننده از داده ها باید به جز در موارد قیدشده در قانون، فرد مربوط را از دلیل این امتناع آگاه سازد. 6 ـ دادههایی که در دسترس قرار گرفته است در تاریخی که توسط طرف ارایه کننده تعیین میشود یا در زمانی که دیگر برای هدف مورد درخواست لازم نمی باشد از بین برده خواهد شد. طرف ارایه کننده از دادههای مربوط و دلیل از بین بردن آنها آگاه خواهد شد. 7ـ طرف مربوط سابقه ارسال و دریافت دادههای شخصی و سابقه اقدامات فنی و سازمانی لازم برای حفاظت موثر از داده ها در برابر دسترسی غیرمجاز، تغییر، نابودی و ویرایش آنها را حفظ خواهد نمود. 8 ـ در هر صورت، دادههای شخصی منتقل شده از همان حفاظتی برخوردار خواهند شد که طرف دریافت کننده برای دادههای هم سطح آنها قایل میشود. ماده 17ـ انتقال و حفاظت از اطلاعات طبقه بندی شده از نظر این موافقتنامه، داده ها یا اطلاعات طبقه بندی شده بدون موافقت مکتوب و قبلی طرف ها قابل انتشار یا انتقال به طرف ثالث نمی باشد. ماده 18ـ ارتباط با سایر موافقتنامههای بینالمللی هیچ یک از مفاد این موافقتنامه، بر حقوق و تعهدات طرف ها که ناشی از عضویت آنها در سایر موافقتنامههای بینالمللی باشد تاثیری نخواهد داشت. ماده 19ـ حل و فصل اختلافها هرگونه اختلاف ناشی از تفسیر یا اجرای این موافقتنامه از طریق مذاکره و مجاری دیپلماتیک حل و فصل خواهد گردید. ماده 20ـ اصلاحات و اضافات هرگونه اصلاحات و اضافات این موافقتنامه با موافقت متقابل طرف ها انجام میگردد. این اصلاحات و اضافات به صورت تشریفات(پروتکل هایی) جداگانه که جز لاینفک این موافقتنامه میباشد، تنظیم میگردد و براساس مفاد ماده (21) این موافقتنامه به اجرا گذاشته خواهند شد. ماده 21ـ بندهای نهایی 1ـ این موافقتنامه در سی امین روز پس از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه مکتوب طرف ها از طریق مجاری دیپلماتیک مبنی بر تایید تکمیل تشریفات داخلی مربوط به آنها که برای لازمالاجرا شدن این موافقتنامه مقرر شده است، لازمالاجرا خواهد شد. این موافقتنامه برای مدت سه سال معتبر خواهد بود. این موافقتنامه هربار به صورت خودکار برای دوره مشابه تمدید خواهد شد مگر اینکه یکی از طرف ها نود روز پیش از انقضای دوره سه ساله تصمیم خود را مبنی بر فسخ آن از طریق مجاری دیپلماتیک به اطلاع طرف دیگر برساند. 2ـ فسخ این موافقتنامه بر تعهدات تقبل گردیده در جریان اجرای آن دررابطه با فعالیتهای مشترکی که حداقل شش ماه پیش از تاریخ فسخ این موافقتنامه آغاز یا برنامه ریزی شده تاثیری نخواهد داشت. این موافقتنامه در تاریخ 1394/12/04هجری شمسی مطابق با 23/2/2016 میلادی در دو نسخه اصلی هریک به زبانهای فارسی، آذربایجانی و انگلیسی در تهران تنظیم شد که کلیه متون از اعتبار یکسان برخوردار است. در صورت بروز اختلاف در تفسیر، متن انگلیسی ملاک خواهد بود.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره منضم به متن موافقتنامه، شامل مقدمه و بیست و یک ماده در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ دوازدهم مهرماه یکهزار و سیصد و نود و شش مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ 1396/07/26 به تایید شورای نگهبان رسید. رییس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی |
|||||