اساسنامه سازمان هدفمندسازی یارانه‌ها

هیأت وزیران در جلسات مورخ 16/12/1388، 19/2/1389 و 27/4/1389 بنا به پیشنهاد مشترک وزارت امور اقتصادی و دارایی و معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌جمهور و به استناد ماده (15) قانون هدفمند کردن یارانه‌ها - مصوب 1388-، اساسنامه سازمان هدفمندسازی یارانه‌ها را به شرح زیر تصویب نمود:

ماده 1- سازمان هدفمندسازی یارانه‌ها که در این اساسنامه به اختصار «سازمان» نامیده می‌شود، با ماهیت شرکت دولتی و دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی و اداری است و تمام سرمایه آن متعلق به دولت است.

ماده 2- منابع سازمان حاصل از مواد (7)، (8) و (11) قانون هدفمند کردن یارانه‌ها و دیگر قوانین و مقررات خواهد بود.

ماده 3- مرکز اصلی سازمان در تهران می‌باشد و مدت آن نامحدود است.

ماده 4- سازمان و ارکان آن تابع قوانین و مقررات مربوط به شرکت‌های دولتی و قانون هدفمند کردن یارانه‌ها و این اساسنامه و آئین‌نامه‌های مربوط می‌باشد و در موارد سکوت تابع قوانین مربوط است.

ماده 5- اهداف، مسئولیت‌ها، وظایف و اختیارات موضوع قانون هدفمند کردن یارانه‌ها و سایر قوانین و مقررات مربوط، جزء وظایف و اختیارات سازمان می‌باشد.

ماده 6- مسئولیت‌ها و اختیارات و وظایف تفویضی قانونی و نیز مدیریت وجوه، اعتبارات و هزینه‌های موضوع قانون هدفمند کردن یارانه‌ها و سایر قوانین و مقررات مربوط بر عهده سازمان می‌باشد.

ماده 7- سازمان دارای ارکان زیر است:

1- مجمع عمومی

2- هیأت‌مدیره

3- مدیرعامل

4- بازرس یا بازرسان

ماده 11 10- هیأت‌مدیره می‌تواند بخشی از اختیارات خود را به مدیرعامل و رئیس هیأت‌مدیره تفویض نماید.

ماده 12 11- بازرس یا بازرسان از بین اشخاص حقیقی یا حقوقی ذی‌صلاح با تصویب مجمع عمومی تعیین می‌گردد.

ماده 14 12- وظایف و اختیارات مجمع عمومی به شرح زیر است:
1- بررسی و اظهارنظر و اتخاذ تصمیم نسبت به گزارش‌های ادواری و عملکرد سالانه، صورت‌های مالی و بودجه پیشنهادی هیأت‌مدیره.
2- تصویب ضوابط و دستورالعمل‌های اجرایی برای فعالیت و وظایف سازمان در چهارچوب قوانین و مقررات مربوط.
3- تعیین و تصویب خط‌مشی و برنامه‌های کلان سازمان

ماده 16 13- هیأت‌مدیره وظایف و اختیارات زیر را دارا می‌باشد:
1- رسیدگی و تهیه بودجه سالانه، گزارش‌های عملکرد ادواری و سالانه و صورت‌های مالی سازمان و ارائه آن‌ها به مجمع عمومی جهت تصویب.
2- بررسی و پیشنهاد اصلاح یا تغییر مواد اساسنامه به مجمع عمومی برای ارائه به مراجع ذی‌صلاح.
3- بررسی و اتخاذ تصمیم در مورد صلح و سازش و رد دعاوی و ارجاع به داوری و تعیین داور و همچنین استرداد دعوا برای طی مراحل قانونی با رعایت اصل یکصد و سی و نهم قانون اساسی.
4- بررسی و تهیه سقف ایجاد تعهد برای سال‌های آینده و ارائه آن به مجمع عمومی.
5- پیشنهاد خط‌مشی و برنامه‌های کلان سازمان به مجمع عمومی.
6- ارائه برنامه عملیاتی سازمان به مجمع عمومی برای تصویب.
7- انجام تمهیدات لازم برای اعمال وظایف نظارتی سازمان و حسابرسی داخلی نسبت به عملیات، معاملات و تمامی فعالیت‌های سازمان.
8- تعیین امضاهای مجاز سازمان.
9- بررسی و تصویب دستورالعمل‌های داخلی لازم برای اداره سازمان.
10- تشخیص مطالبات مشکوک‌الوصول و بررسی و پیشنهاد درباره مطالبات لاوصول برای اتخاذ تصمیم به مجمع عمومی.
11- تنظیم و انتشار گزارش‌های ادواری از فعالیت‌های سازمان.

ماده 17 14- مدیرعامل دارای وظایف و اختیارات زیر می‌باشد:
1- اجرای مصوبات و تصمیمات مجمع عمومی و هیأت‌مدیره.
2- تهیه و تنظیم پیشنهاد خط‌مشی برنامه عملیاتی و بودجه سالانه سازمان به هیأت‌مدیره.
3- تهیه و تنظیم صورت‌های مالی و گزارش‌های عملکرد ادواری و سالانه سازمان و ارائه آن به هیأت‌مدیره.
4- معرفی دارندگان امضاهای مجاز سازمان به مراجع ذی‌ربط.
5- نظارت بر حسن اجرای آئین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های مورد اجرا در سازمان و انجام اقدامات لازم برای حسن اداره سازمان در چهارچوب قوانین و مقررات مربوط.

ماده 18 15- مدیرعامل می‌تواند به مسئولیت خود بخشی از وظایف خود را به هر یک از اعضای هیأت‌مدیره و کارکنان سازمان تفویض نماید.

ماده 19 16- مدیرعامل نماینده قانونی سازمان در تمامی مراجع اداری و قضایی است و برای دفاع از حقوق سازمان و تعقیب دعاوی و طرح آن اعم از کیفری، حقوقی، اداری و هرگونه حقوق و اختیارات قانونی با حق توکیل است. مدیرعامل می‌تواند پس از اخذ نظر هیأت‌مدیره با رعایت اصل (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نسبت به ارجاع موارد به داوری اقدام کند.

ماده 20 17- اسناد و اوراق مالی و قراردادها و اسناد تعهدآور سازمان باید به امضای مدیرعامل یا نماینده مجاز وی و یکی از اعضای هیأت‌مدیره به انتخاب هیأت‌مدیره برسد. تمامی چک‌ها علاوه بر امضای مدیرعامل یا شخص مجاز از طرف وی به امضای ذی‌حساب سازمان یا نماینده وی نیز خواهد رسید.

ماده 21 18- مهم‌ترین وظایف بازرسان قانونی (حسابرس یا حسابرسان) به قرار زیر است:
1- رسیدگی به صورت‌های مالی سازمان طبق استانداردهای حسابرسی و ارائه گزارش نتایج رسیدگی‌های انجام شده به مجمع عمومی و هیأت‌مدیره سازمان.
2- تطبیق عملیات سازمان با قوانین و مقررات مربوط و اساسنامه سازمان و آئین‌نامه‌های اختصاصی آن و بودجه مصوب.
3- سایر وظایف پیش‌بینی شده در قوانین و مقررات مربوط و مصوبات مجمع عمومی.

تبصره 1- اقدامات بازرس قانونی (حسابرس) در انجام وظایف خود نباید مانع در جریان کارهای عادی سازمان شود.

تبصره 2- مجمع عمومی عادی در مواردی که بازرس قانونی (حسابرس) اصلی را بر اساس قانون استفاده از خدمات تخصصی و حرفه‌ای حسابداران ذی‌صلاح به عنوان حسابدار رسمی - مصوب 1372- انتخاب کرده باشد، می‌تواند بازرس علی‌البدل را نیز بر اساس همان قانون انتخاب کند تا چنانچه بازرس قانونی (حسابرس) اصلی قادر به انجام وظایف خود نبود، حسب تشخیص رئیس مجمع عمومی به وظایف خود عمل نماید.

ماده 22 19- سال مالی (دوره مالی) سازمان از ابتدای فروردین ماه هر سال هجری شمسی آغاز و در پایان اسفند ماه همان سال پایان می‌یابد، به استثنای اولین دوره مالی که شروع آن از تاریخ تشکیل سازمان می‌باشد.

ماده 23 20- انتقال یا مأموریت کارکنان رسمی، پیمانی و قراردادی دستگاه‌های اجرایی به سازمان با موافقت بالاترین مقام دستگاه اجرایی و مدیرعامل مجاز است.

ماده 24 21- آئین‌نامه‌های نظارتی، مالی، استخدامی و اداری با پیشنهاد معاونت‌های برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی و توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور به تصویب مجمع عمومی و با تأیید مجمع عمومی به تصویب هیأت وزیران می‌رسد.

این اساسنامه به موجب نامه‌های شماره 37993/30/89 مورخ 31/1/1389، شماره 38659/30/89 مورخ 22/3/1389 و شماره 39116/30/89 مورخ 10/5/1389 شورای نگهبان به تأیید شورای یاد شده رسیده است.