ساماندهی و نحوه تأمین خودروهای مورد استفاده در حمل و نقل عمومی بار و مسافر روستایی

هیأت وزیران در جلسه 25/6/1394 به پیشنهاد شماره 134611/60 مورخ 17/6/1394 وزارت صنعت، معدن و تجارت و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب کرد:

شماره: 17145/ت 49265 هـ
تاریخ: 1393/2/20
پیوست:

هیأت وزیران در جلسه 10/2/1393 به پیشنهاد شماره 02/100/42447 مورخ 6/7/1392 وزارت راه و شهرسازی و به استناد ماده (232) قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران - مصوب 1389- و اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، آئین‌نامه ساماندهی حمل و نقل عمومی روستایی را به شرح زیر تصویب کرد:

ماده 1- حمل و نقل عمومی روستایی عبارت است از حمل و نقل در مسیرهایی که از مبدأ روستا یا به مقصد روستا انجام می‌شود و مدیریت آن در روستاهای واقع در خارج از حریم شهرها بر عهده وزارت راه و شهرسازی (سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای) و در روستاهای واقع در حریم شهرها بر عهده وزارت کشور (سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور) است که با استفاده از ظرفیت بخش غیر دولتی با اولویت اشخاص حقوقی انجام می‌شود.

تبصره 1- حمل و نقل عمومی مسافربری روستایی در داخل محدوده جغرافیایی که حسب مورد توسط وزارت کشور (سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور) و وزارت راه و شهرسازی (سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای) تعیین می‌گردد، انجام می‌شود. در صورتی که محدوده تعیین شده در حوزه دو یا چند شهر، شهرستان یا استان واقع شود، تعیین مرجع صدور مجوز مربوط بر عهده وزارتخانه‌های کشور و راه و شهرسازی با هماهنگی استانداران مربوط می‌باشد.

تبصره 2- بخشداری‌ها و دهیاری‌ها موظفند در خصوص تأمین زیرساخت‌ها و نظارت بر حمل و نقل روستایی با سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور و سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای همکاری کنند.

ماده 2- وزارت راه و شهرسازی (سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای) و وزارت کشور (سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور) موظفند ظرف دو ماه پس از ابلاغ این آئین‌نامه نسبت به تدوین و ابلاغ دستورالعمل‌های مورد نیاز با همکاری دستگاه‌های ذی‌ربط با اولویت رعایت ایمنی، حفظ محیط زیست، کیفیت و بهره‌گیری از خودروهای جمعی، اقدام کنند.

ماده 3- مدیریت نرخ‌گذاری حمل و نقل عمومی موضوع این آئین‌نامه با رعایت دستورالعمل تبصره (1) بند (د) ماده (101) قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران موضوع تصمیم‌نامه شماره 16965/48007 مورخ 3/2/1391 در مورد روستاهای داخل حریم شهرها بر عهده مرجع قانونی ذی‌ربط و در مورد روستاهای خارج از حریم شهرها بر عهده دفتر امور روستایی و شوراهای استانداری با همکاری اداره کل حمل و نقل و پایانه‌های استان می‌باشد.

ماده 4- وزارت کشور (سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور) و وزارت راه و شهرسازی (سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای) موظفند نسبت به ایجاد پایگاه اطلاعاتی، سامانه شناسایی، ثبت و پایش ناوگان فعال حمل و نقل عمومی روستایی اقدام نمایند.

ماده 5- وزارت راه و شهرسازی (سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای) و وزارت کشور (سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور) موظفند اعتبار مورد نیاز اجرای این آئین‌نامه را پیش‌بینی و در قالب بسته‌های اجرایی به معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌جمهور پیشنهاد نمایند.

ماده 6- نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران (پلیس راهنمایی و رانندگی) موظف است ناوگان حمل و نقل مسافر روستایی خارج از حریم شهرها را با معرفی وزارت راه و شهرسازی (سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای) و روستاهای داخل حریم شهرها را با معرفی وزارت کشور (سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور) و با رعایت قوانین و مقررات مربوط، پلاک عمومی نماید.

تبصره - آن دسته از وسایل نقلیه ناوگان فعال موجود در حمل و نقل عمومی مسافر روستایی که حسب مورد به تشخیص وزارت راه و شهرسازی (سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای) و وزارت کشور (سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور) واجد شرایط ادامه فعالیت هستند، مشمول حکم این ماده می‌باشند.

ماده 7- نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران (پلیس راهنمایی و رانندگی) موظف است محدوده حمل و نقل روستایی را تحت نظارت و کنترل قرار دهد.

ماده 8- تخلفات امور حمل و نقل عمومی روستایی وفق آئین‌نامه اجرایی تبصره (1) ماده (31) و ماده (32) قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی موضوع تصویب‌نامه شماره 159329/ت 47187 هـ مورخ 15/8/1391 حسب مورد توسط سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای یا سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور رسیدگی می‌شود.