مورخ: 1400/10/01
شماره: 200/1400/65
بخشنامه
اصلاح شده
نحوه اعمال ماده 257 ق. م. م
با توجه به سؤالات و ابهامات مطروحه در خصوص نحوه اعمال ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم و آثار و تبعات عدم اجرای صحیح قوانین و مقررات که موجبات اطاله دادرسی را فراهم می‌نماید، مقتضی است در مواردی که شعب دیوان عدالت اداری و همچنین شعب شورای عالی مالیاتی اقدام به نقض آرای هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی می‌نمایند و پرونده جهت رسیدگی به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری ارجاع می‌گردد، هیأت مذکور با رعایت نظر شعب دیوان عدالت اداری و شورای عالی مالیاتی اقدام به رسیدگی نموده و رأی مقتضی صادر نماید. بدیهی است عدم رعایت موارد مندرج در آرای شعب دیوان عدالت اداری و نیز شعب شورای عالی مالیاتی توسط هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی رسیدگی‌کننده، موجب خواهد شد با اعتراض مؤدیان مالیاتی فرایند رسیدگی و دادرسی در مراجع مالیاتی و دیوان عدالت اداری تکرار گردد؛ بنابراین به منظور پرهیز از رسیدگی‌های مجدد که حسب مورد موجبات تضییع حقوق بیت‌المال و یا مؤدی مالیاتی را به همراه دارد، مقتضی است هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم با رعایت مفاد مندرج در آرای شعب دیوان عدالت اداری و شورای عالی مالیاتی اقدام به رسیدگی و صدور رأی مقتضی نمایند. عدم اجرای مفاد حکم مذکور تخلف محسوب می‌گردد و موجبات تعقیب انتظامی متخلفان را توسط دادستانی انتظامی مالیاتی فراهم می‌نماید. مسئولیت نظارت بر حسن اجرای این بخشنامه بر عهده دادستانی انتظامی مالیاتی می‌باشد.
تبصره - چنانچه عباراتی از قبیل موارد زیر یا عباراتی که دلالت آن مشابه معانی این عبارات باشد، در آرای صادره از شعب مذکور درج شده باشد، معنای آن الزاماً پذیرش خواسته شاکی مندرج در پرونده مطروحه نبوده و وجود چنین عباراتی اختیارات قانونی هیأت رسیدگی‌کننده ناظر بر بررسی پرونده و صدور رأی و عنداللزوم تأیید مالیات رأی قبلی را نفی نمی‌نمایند. این عبارات عمدتاً دلالت بر نقص تشریفات در صدور رأی داشته و لزوماً به معنای ناصحیح بودن مالیات رأی صادره نخواهد بود:
«لزوم امعان نظر کامل به سایر قوانین»، «بررسی دقیق موارد ادعایی»، «رفع نقص در رسیدگی»، «رفع ابهام از رأی معترض‌عنه»، «لزوم بررسی سایر موارد اعتراض که در رأی نقض شده، نفیاً یا اثباتاً اظهارنظر نشده است»، «بررسی جامع نسبت به ادعای مؤدی»، «ضرورت در نظر گرفتن موارد مطروحه در لایحه» «صدور قرار کارشناسی و تطبیق اطلاعیه‌های ثبت شده در دفاتر قانونی و توجه به تعدیلات انجام شده»، «رسیدگی به ادعا نفیاً یا اثباتاً»، «مشخص نمودن مبانی محاسباتی تعدیل انجام شده»، «تحقیقات لازم در خصوص منابع درآمدی مؤدی»، «بررسی دقیق جزئیات اعتراض مؤدی»، «رسیدگی مجدد و رفع نقایص»، «پرهیز از حدس و گمان و اقدام و رأی مقتضی بر اساس واقعیت امر»، «رسیدگی و تحقیق»، «با عنایت به اختصار و کلی گویی در اصدار رأی، عدم ارائه ادله قانونی و عدم اظهارنظر متقن و موجه نسبت به موارد مورد اعتراض مؤدی، پس از رسیدگی به جزئیات خواسته»، «ضرورت در نظر گرفتن موارد مطروحه در لایحه».
داود منظور
رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور
مورخ: 1403/11/08
شماره: 200/1403/48
بخشنامه
اصلاح کننده
مورخ: 1400/12/17
شماره: 140009970905813267
آرا هیات عمومی دیوان عدالت
مورخ: 1380/11/27
شماره: 257
قانون مالیات‌های مستقیم