مورخ:
1400/11/23
شماره:
140009970906011314
سایر قوانین
درخواست ابطال بند 2 دستورالعمل شماره 230/48574/د مورخه 1398/9/27 در خصوص اجرای بند و تبصره 6 قانون بودجه سال 98 در مورد تعیین ضریب ارزش افزوده از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
شماره پرونده: هـ ع/0002361
شاکی: مولانا سید ضیاءالدین
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 2 دستورالعمل شماره 48574/230/د مورخه 27/9/1398 در خصوص اجرای بند و تبصره 6 قانون بودجه سال 98 در مورد تعیین ضریب ارزش افزوده
شاکی: مولانا سید ضیاءالدین
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 2 دستورالعمل شماره 48574/230/د مورخه 27/9/1398 در خصوص اجرای بند و تبصره 6 قانون بودجه سال 98 در مورد تعیین ضریب ارزش افزوده
شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته ابطال بند 2 دستورالعمل شماره 48574/230/د مورخه 27/9/1398 در خصوص اجرای بند و تبصره 6 قانون بودجه سال 98 در مورد تعیین ضریب ارزش افزوده به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر میباشد:
در تعیین ضریب ارزش افزوده فعالیتهای موضوع بند (1)، مالیات و عوارض ارزش افزوده به عنوان بخشی از قیمت تمام شده کالا منظور شده است، لذا اشخاص مزبور در هنگام فروش مجاز به مطالبه و وصول مالیات و عوارض ارزش افزوده، مازاد بر قیمت فروش نخواهند بود.
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
به موجب ماده 80 قانون تشکیلات و آئین دادرسی نظر به اینکه بند 2 دستورالعمل صدرالذکر در خصوص نحوه اجرای بند و تبصره 6 قانون بودجه 98 مخالف صریح قانون بوده تقاضای ابطال دارد چرا که به موجب ماده 8 قانون مالیات بر ارزش افزوده اشخاصی که به عرضه کالا و خدمات واردات و صادرات مشغولند مشمول آن قانون بوده و بر اساس ماده 14 قانون مالیات بر ارزش افزوده مأخذ محاسبه مالیاتهای کالا یا خدمت مندرج در صورتحساب خواهد بود و ماده 19 قانون مالیات و ماده 20 هم پیرامون امر بیان حکم کرده مضافاً به آنکه ماده 2 قانون مالیات بر ارزش افزوده مؤدیان مکلفند مالیات را در تاریخ تعلق مالیات محاسبه و از طرف دیگر معامله وصولکننده و بر اساس بند 4 ماده 22 قانون مالیات بر ارزش افزوده عدم درج و تکمیل اصلاحات صورتحساب مطابق نمونه معادل بیست و پنج درصد مشمول تعلق جریمه بوده فلذا بر اساس موارد صدرالذکر اقدامات خوانده در صدور دستورالعمل برخلاف قانون و حدود اختیارات بوده فلذا تقاضای صدور حکم را دارد.
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی به موجب لایحه شماره 9086/212/ص مورخ 24/8/1400 به طور خلاصه توضیح داده است که:
در رویه گذشته گروهی از مؤدیان ارزش افزوده را در قالب قیمت فروش پرداخت کردهاند بنابراین با لحاظ اعتراض مؤدیان قانونگذار در بندهای (ز) و (و) قوانین بودجه سنواتی سال 96 تا 98 اعلام کرده که سازمان امور مالیاتی کشور میتواند مالیات بر ارزش افزوده گروههای از مؤدیان مشمول قانون مالیات بر ارزش افزوده را با اعمال ضریب کاهش ارزش افزوده و فعالیت آن بخش تعیین کند و مقررات این بند در خصوص دورههایی که مالیات آنها قطعی شده جاری خواهد بود و ضریب ارزش افزوده با پیشنهاد سازمان امور مالیاتی و به تأیید وزیر امور اقتصادی و دارایی میرسد متعاقب این امر سازمان ملی سالهای مزبور فهرست گروههایی از مؤدیان را مشخص و ضریب ارزش فعالیت آن گروهها را پیشنهاد کرد که با تأیید وزیر جهت امر ابلاغ شد و دریافت مالیات بر ارزش افزوده بر اساس ضریب ارزش افزوده فعالیت برای گروههایی از مؤدیان که اعلام نمودهاند با وجود پرداخت مالیات و عوارض در زمان خرید در قالب قیمت تمام شده امکان دریافت مالیات و عوارض از خریداران را ندارد. ضمناً در خصوص عطف به ماسبق شدن آن هم خود قانون حکم صادر کرده است.
رأی هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
به موجب اختیار مندرج در بند (و) تبصره (16) قانون بودجه سال 1398 کل کشور برای سازمان امور مالیاتی که حکایت از این دارد که سازمان امور مالیاتی میتواند مالیات بر ارزش افزوده گروههایی از مؤدیان مشمول قانون مالیات بر ارزش افزوده را با اعمال ضریب کاهشی فعالیت آن بخش تعیین نماید و این اختیار در خصوص دورههایی که هنوز مالیات آنها قطعی نشده و تسری آن به ما قبل نیز داده شد و در راستای این قانون، تعیین ضریب فعالیت هر بخش با پیشنهاد سازمان امور مالیاتی و تأیید وزیر امور اقتصاد و دارایی خواهد بود که در دستورالعمل مورد شکایت به شماره 48574/230/د مورخه 27/9/1398 این ضرایب و احکام آن بیان شده است و از آنجایی که ضریب کاهشی که به موجب قانون یاد شده اختیار آن به سازمان امور مالیاتی داده شده است، فرایندی شبیه به تعیین مالیات مقطوع در راستای تبصره ماده 100 قانون مالیاتهای مستقیم در بحث مالیات مشاغل دارد چرا که در این فروض، مؤدیان از انجام تکالیف مستثنا شده و ضریب کاهشی در مورد آنها اعمال میشود مگر اینکه داوطلب رسیدگی وفق عمومات حاکم بر امر تشخیص و مطالبه مالیات باشند و آنهایی که در مقرره مورد شکایت یعنی بند 2 دستورالعمل قید شده است که در قیمت تمام شده برای کالاها و خدمات مشمول اجرای این قانون، میزان مالیات بر ارزش افزوده در نظر گرفته است و قیمت تمام شده مفروض با مالیات ارزش افزوده است و از طرفی مالیات با ضریب کاهشی لحاظ میشود، فلذا مؤدیان مجاز نمیباشند که از مصرفکننده نهایی یا گیرنده خدمت، مالیات بر ارزش افزوده را اخذ نمایند و این حکم مقرر در مصوبه با لحاظ اینکه در قیمت تمام شده کالا و خدمت، مالیات بر ارزش افزوده نیز منظور شده است و بخشی از قیمت تمام شده است و به نحو مجزا از مؤدی وصول نمیشود و صرفاً همان ضریب کاهشی از مؤدی وصول میشود، منطبق با اختیارات بوده و مغایرتی با قانون ندارد به استناد بند ب ماده 84 از قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رأی به رد شکایت صادر مینماید. رأی صادره ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از ناحیه ریاست محترم دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات معزز دیوان عدالت اداری میباشد.
دکتر محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی
دیوان عدالت اداری
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی
دیوان عدالت اداری
مورخ:
1400/12/25
شماره:
100
قانون مالیاتهای مستقیم
مورخ:
1398/09/27
شماره:
230/48574/د
دستورالعمل
مورخ:
1397/12/28
شماره:
177090
سایر قوانین
مورخ:
1392/04/30
شماره:
25846
سایر قوانین