درخواست ابطال تبصره 1 ماده 31 آیین‌نامه ماده 219 ق. م. م به شماره 180718 مورخ 1398/9/13 از...

شماره پرونده: هـ ع/0100162
شاکی: آقای نیما غیاثوند
طرف شکایت: وزارت امور اقتصادی و دارایی
موضوع شکایت و خواسته: ابطال تبصره یک ماده 31 آیین‌نامه ماده 219 قانون مالیات‌های مستقیم

شاکی دادخواستی به طرفیت وزارت امور اقتصادی و دارایی به خواسته ابطال تبصره یک ماده 31 آیین‌نامه ماده 219 قانون مالیات‌های مستقیم به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.

پرونده کلاسه هـ ع/0100162 در جلسه مورخ 1401/06/13 هیأت تخصصی مالیاتی بانکی مورد رسیدگی واقع که با لحاظ نظر اتفاقی حاضرین با استعانت از درگاه خداوند متعال به شرح ذیل اقدام به انشای رأی می‌نماید:

مقرره مورد شکایت یعنی تبصره 1 ماده 31 آیین‌نامه اجرایی ماده 219 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 1398 در خصوص این موضوع است که مسئول امر تشخیص مالیات (مسئول پرونده) اگر سابقه اظهارنظر را داشته باشد مانع رسیدگی مجدد در اجرای مقررات نمی‌باشد و از آنجایی که در این خصوص می‌بایست دو امر را جدای از هم مورد تأمل قرار دارد مرحله اول تشخیص مأخذ مشمول مالیات و متفرعات آن و مرحله دوم رسیدگی به اعتراض مؤدی در هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی که مصوبه معترض‌عنه صرفاً در خصوص اظهارنظر مسئول مربوطه در حوزه تشخیص اولیه مالیات است که چنین مسئول و مأمور مالیاتی که سابقه اظهارنظر به عنوان مأمور تشخیص یا کارشناس مالیاتی را دارد می‌تواند در مرحله رسیدگی در هیأت‌ها و مراحل بعدی نیز اظهارنظر نماید و از آنجایی که منع قانونی جهت این حکم وجود ندارد و ممنوعیت مربوط به تبصره 2 ماده 247 الحاقی قانون مالیات‌های مستقیم است که رسیدگی به اعتراض مؤدیان و اختلاف در هیأت‌ها در یک مرحله موجب منع رسیدگی در مراحل دیگر می‌شود و ماده 15 قانون ارتقای نظام سلامت اداری نیز صریحاً یا تلویحاً مؤید ادعای شاکی نمی‌باشد، فلذا به جهت اینکه دلیل قانونی بر مخدوش بودن مقرره مورد شکایت وجود ندارد به استناد بند ب ماده 84 از قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رأی به رد شکایت صادر می‌نماید، رأی مزبور ظرف مدت بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از ناحیه ریاست محترم دیوان یا ده نفر از قضات گران‌قدر دیوان عدالت اداری می‌باشد.