گاز طبیعی و گاز مایعی که به عنوان مواد اولیه اصلی توسط واحدهای تولیدی به کار برده نشود

به موجب قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387، گاز طبیعی و گاز مایع جزء کالاهای عمومی بوده و مالیات و عوارض پرداختی بابت خرید آن‌ها با رعایت مفاد ماده (17) قانون مزبور و تبصره‌های آن، به عنوان اعتبار مالیاتی مورد پذیرش بوده است. از آن جایی که گاز طبیعی و گاز مایع به موجب جزء (2) بند (الف) ماده (26) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02 جزء کالاهای خاص عنوان شده است، لذا در اجرای تبصره (3) بند (الف) ماده (26) قانون اخیرالذکر مبنی بر «مالیات و عوارض پرداختی مؤدیان بابت کالاهای موضوع این بند (انواع بنزین و سوخت هواپیما، نفت گاز، نفت سفید، نفت کوره، گاز طبیعی و گاز مایع) در صورتی که به عنوان مواد اولیه اصلی توسط واحدهای تولیدی به کار برده شود، به عنوان اعتبار مالیاتی آن واحدها قابل پذیرش می‌باشد …»، چنانچه گاز طبیعی و گاز مایع به عنوان مواد اولیه اصلی توسط واحدهای تولیدی به کار برده نشود، از تاریخ 13 دی ماه سال 1400 (تاریخ لازم‌الاجرا شدن قانون دائمی مالیات بر ارزش افزوده)، مالیات و عوارض خرید آن‌ها به عنوان اعتبار مالیاتی مورد پذیرش نبوده و به استناد تبصره (5) ماده (8) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02 به عنوان هزینه‌های قابل قبول موضوع قانون مالیات‌های مستقیم محسوب می‌شود.

لذا شایسته است مأموران مالیاتی در زمان رسیدگی، دقت کافی را در این ارتباط به عمل آورند.