مورخ: 1401/11/04
شماره: 140109970906010855
سایر قوانین
درخواست ابطال بند 1 بخشنامه شماره 200/99/23 مورخ 1399/2/28 از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
شماره پرونده: هـ ع/0101933
شاکی: آقای نیما غیاثوند
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال مصوبه بند 1 بخشنامه شماره 23/99/200 مورخ 1399/02/28 مغایر با مواد 11 و 17 قانون مالیات بر ارزش افزوده و 169، 169 مکرر، 230، 274 و تبصره ماده 157 قانون مالیات‌های مستقیم
شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته ابطال مصوبه بند 1 بخشنامه شماره 23/99/200 مورخ 1399/02/28 مغایر با مواد 11 و 17 قانون مالیات بر ارزش افزوده و 169، 169 مکرر، 230، 274 و تبصره ماده 157 قانون مالیات‌های مستقیم به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد:
[مقرره فوق در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
شاکی با استناد مواد 11 و 17 قانون مالیات بر ارزش افزوده و ماده 8 قانون مالیات بر ارزش افزوده و با لحاظ بند یک ماده 274 قانون مالیات مستقیم هرگونه معاملات صوری و غیر واقعی را جرم‌انگاری و در اختیار مراجع قضایی دانسته فلذا تشکیل کمیته فرار مالیاتی مغایر با مواد صدرالذکر و 169 و 169 مکرر و 230 و 274 و تبصره ماده 157 قانون مالیات‌های مستقیم بوده و درخواست رد کرده است.
در پاسخ به شکایت مذکور، معاون دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی به موجب لایحه شماره 18792/212/ص مورخ 1401/09/02 به طور خلاصه توضیح داده است که:
بخشنامه فوق‌الذکر با موضوع نحوه رسیدگی به صورتحساب‌های غیر واقعی به منظور پیشگیری و مقابله با فرار مالیاتی و ایجاد وحدت رویه در رسیدگی به پرونده‌های مالیاتی مؤدیانی که اقدام به صدور به صورتحساب‌های غیر واقعی می‌نمایند و همچنین اجتناب از اخذ مالیات مضاعف تنظیم و صادر شده است و کمیته نیز در چهارچوب قانون رسیدگی و این امر نافی صلاحیت‌های هیأت‌های حل اختلاف موضوع تبصره ماده 157 قانون مالیات‌های مستقیم نمی‌شود.
با عنایت به تصمیم مورخ 1401/10/18 اعضای محترم هیأت تخصصی مالیاتی بانکی، با استعانت از درگاه خداوند متعال راجع به پرونده کلاسه هـ ع/0101933 اقدام به صدور رأی می‌نماید:
رأی هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
با توجه به اینکه در مصوبه مورد شکایت یعنی بند 1 بخشنامه شماره 23/99/200 مورخ 1399/02/28 سازمان امور مالیاتی، بیان شده است که در ادارات مالیاتی، کمیته ویژه مبارزه با فرار مالیاتی متشکل از مدیرکل امور مالیاتی، معاونان حسابرسی مالیاتی، رئیس اداره مالیاتی ذی‌ربط نماینده دادستان انتظامی مالیاتی و سایرین تشکیل می‌شود تا در صورت وجود هرگونه ابهام مالیاتی یا اجرایی در خصوص مسائل مرتبط با صورتحساب‌های غیر واقعی، موارد را بررسی و اتخاذ تصمیم در چهارچوب قوانین و مقررات نمایند و این مقرره نه تنها با مفاد قوانین اعلامی از سوی شاکی از جمله مواد 11 و 17 مالیات بر ارزش افزوده و مواد 169 و 169 مکرر و 230 و 274 و 157 قانون مالیات‌های مستقیم مغایرت و مخالفتی ندارد، بلکه به جهت اینکه هدف از تشکیل این کمیته تمهید مقدمات جهت تشخیص صحیح‌تر مالیات و مطالبه و رسیدگی عادلانه و قانونی بوده و ایضاً با هدف جلوگیری از فرار مالیاتی و تضییع حقوق بیت‌المال و آن هم در چهارچوب قانون و با لحاظ شرح وظایف، اقدام به اتخاذ تصمیم می‌نماید و معنای مصوبه هرگز دخالت در امور کیفری و موازی کاری در رسیدگی قضایی یا اداری نمی‌باشد که با این وصف موجبی جهت ابطال مقرره یاد شده وجود نداشته به استناد بند ب ماده 84 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رأی به رد شکایت صادر می‌نماید. رأی مزبور ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از ناحیه ریاست محترم دیوان یا ده نفر از قضات گران‌قدر دیوان عدالت اداری می‌باشد.
محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی
دیوان عدالت اداری