مورخ: 1402/11/02
شماره: 212/20317/ص
بخشنامه
ابلاغ دادنامه شماره 140231390002458923 مورخ 1402/9/21 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری متضمن رد شکایت از بند «ج» بخشنامه شماره 211/2125/24831 مورخ 1385/6/27 و بخشنامه شماره 200/7951 مورخ 1390/4/6
تصویر دادنامه شماره 140231390002458923 مورخ 1402/09/21 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری متضمن رد شکایت بلاوجه آقای بهمن زبردست از بند (ج) بخشنامه شماره 211/2125/24831 مورخ 1385/06/27 و بخشنامه شماره 200/7951 مورخ 1390/04/06 سازمان امور مالیاتی کشور؛ برای استحضار ارسال می‌شود.
خلاصه پیام رأی:
* وفق مقررات مورد شکایت، پذیرش سود و کارمزد پرداختی بابت تسهیلات دریافتی از بانک‌های خارجی، به عنوان هزینه‌های قابل قبول مالیاتی حداکثر به میزان نرخ LIBOR + 2/5 درصد، مورد پذیرش قرار گرفته است.
* شاکی مدعی است مقررات معترض‌عنه برخلاف بند 18 ماده (148) «قانون مالیات‌های مستقیم» اصلاحی مصوب 1380 است که به موجب آن سود و کارمزد پرداختی به مطلق بانک‌ها از جمله بانک‌های خارجی بدون تعیین سقف حداکثری، به عنوان هزینه قابل قبول پذیرفته شده است.
* به موجب دادنامه دیوان، با عنایت به بند 18 ماده 148 و تبصره ماده 145 ق. م. م، سود و کارمزد پرداختی به بانک‌ها و مؤسسات اعتباری که دارای تأیید از بانک مرکزی باشند، به عنوان هزینه قابل قبول تلقی می‌شوند؛ بنابراین از آنجا که بانک‌های خارجی مجوزی از بانک مرکزی ندارند، سود و کارمزد پرداختی مؤدیان به بانک‌های خارجی مشمول احکام مندرج در مواد قانونی مذکور نخواهد بود؛ از این روی مقررات معترض‌عنه که در چهارچوب اختیار حاصل از تبصره 1 ماده 148 قانون مذکور با پیشنهاد سازمان و موافقت وزیر امور اقتصادی و دارایی، میزان مشخصی را برای پذیرش هزینه‌های مذکور مقرر نموده است، مخالف با قوانین و مقررات ناظر بر موضوع نمی‌باشند.
مطلب فوق حاوی خلاصه رأی است و لزوماً منعکس‌کننده تمامی ابعاد مطروحه در دادنامه اصداری نیست.
حسین عبداللهی
مدیرکل دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی