مورخ: 1402/07/01
شماره: 140231390001672504
سایر قوانین
درخواست ابطال از زمان تصویب قسمتی از بخشنامه شماره 230/16289/د مورخ 1401/3/23 از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
شماره پرونده: هـ ت/0200076
شاکی: آقای امید یاهو
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال از زمان تصویب عبارت «نظر به اینکه در سال 1399 با توجه به عدم آگاهی مؤدیان در استفاده از اطلاعات واریزی به حساب‌های بانکی متصل به درگاه‌های ابزار پرداخت بانکی از جمله (POS) و تعیین مالیات بر این اساس …» بخشنامه 230/16289/د مورخ 1401/03/23 معاون درآمدهای مالیاتی سازمان امور مالیاتی
شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته ابطال از زمان تصویب عبارت «نظر به اینکه در سال 1399 با توجه به عدم آگاهی مؤدیان در استفاده از اطلاعات واریزی به حساب‌های بانکی متصل به درگاه‌های ابزار پرداخت بانکی از جمله (Pos) و تعیین مالیات بر این اساس …» بخشنامه 230/16289/د مورخ 1401/03/23 معاون درآمدهای مالیاتی سازمان امور مالیاتی به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد:
[مقرره فوق در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
1- این بند از بخشنامه علاوه بر مخالفت با اصل 167 قانون اساسی و ماده 4 قانون مدنی به لحاظ عطف به ماسبق شدن دستور اداری برخلاف قواعد و اصول تصویب مصوبات دولتی می‌باشد و تعمیم حکم مندرج در قانون بودجه 1400 به عملکرد 99 برخلاف قانون و اصل سالانه بودن قانون بودجه است.
2- در این بند مورد اعتراض به صورت مطلق از عبارت تعیین مالیات از تراکنش‌های دستگاه کارت‌خوان استفاده شده و اطلاق آن باعث می‌شود که حسابرس محترم مالیاتی اصل را بر مطالبه مالیات از تراکنش‌های بانکی متصل به دستگاه کارت‌خوان قرار دهد و مؤدی را مکلف به ارائه اسناد و مدارک جهت اثبات غیر درآمدی و غیر تجاری بودن نماید.
در پاسخ به شکایت مذکور، به موجب لایحه شماره 172 مورخ 1401/12/13 به طور خلاصه توضیح داده است که:
1- از جمله اطلاعات بانکی مورد نیاز برای حسابرسی مالیاتی صورت تراکنش‌های بانکی مربوط به حساب‌های متصل به دستگاه‌های کارت‌خوان است و به موجب ماده 219 قانون مالیات‌های مستقیم شناسایی و تشخیص درآمد مشمول مالیات، مطالبه و وصول مالیات موضوع قانون یاد شده به سازمان امور مالیاتی کشور محول شده است.
2- چنانچه هنگام رسیدگی و حسابرسی مالیاتی مؤدی مدارکی ارائه نماید که حاکی از واریز مبالغی مربوط به فروش کالا و خدمات موضوع فعالیتش نباشد (از طریق ابزار پرداخت‌های بانکی) مبالغ یاد شده به عنوان درآمد شغلی محسوب نخواهد شد و مشخص است که موضوع بند 1 بخشنامه موضوع شکایت اساساً در راستای مقررات فوق‌الذکر بوده و به مقررات بند «م» تبصره 12 قانون بودجه سال 1400 به نحوی عطف به ماسبق کردن آن ارتباط ندارد.
با لحاظ عقیده قضات عضو هیأت تخصصی مالیاتی بانکی در جلسه مورخ 1402/05/29 راجع به پرونده کلاسه هـ ت/0200076 و با استعانت از درگاه خداوند متعال به شرح ذیل اقدام به صدور رأی می‌نماید:
رأی هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
آن قسمت از بخشنامه مورد شکایت به شماره 230/16289/د مورخ 1401/03/23 صادره از سوی معاون درآمدهای مالیاتی سازمان امور مالیاتی که موضوع شکایت شاکی می‌باشد، دلالت بر این دارد که با توجه به عدم آگاهی مؤدیان در سال 1399 در جهت استفاده از اطلاعات واریزی به حساب‌های بانکی متصل به درگاه‌های پرداخت بانکی از جمله (PDS) و تعیین مالیات بر این اساس و به جهت اینکه بخشی از این واریزی‌ها مربوط به فعالیت‌های غیر شغلی و غیر تجاری بوده است صرفاً در محاسبه مالیات، اطلاعات مربوط به بخش تجاری به عنوان درآمد مشمول مالیات قرار داده شود و این حکم مندرج در مقرره مورد شکایت که اصولاً ناظر به مرحله تشخیص مالیات است و در راستای منافع مؤدیان، بخش غیر تجاری را از محاسبه خارج و نسبت به بخش تجاری فعالیت‌ها نیز محاسبه اولیه و تشخیص مالیات طبق ضوابط مدنظر مرجع وضع مصوبه می‌باشد و طبعاً فرایندهای بعدی در جهت اعتراض به این تشخیص طبق عمومات، حاکم بر موضوع می‌باشد و مصوبه دلالتی بر نقض آن‌ها ندارد و صرف نظر از قانون بودجه سال 1400، فلذا به استناد بند ب ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری رأی به رد شکایت صادر می‌نماید. رأی یاد شده ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از سوی ریاست معزز دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات گران‌قدر دیوان عدالت اداری می‌باشد.
محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
مورخ: 1400/01/18
شماره: 200/1400/01
بخشنامه
مورخ: 1394/04/31
شماره: 219
قانون مالیات‌های مستقیم
مورخ: 1358/11/01
شماره: 10170
سایر قوانین