مورخ:
1403/12/11
شماره:
140331390002952507
سایر قوانین
درخواست ابطال بند «د» تبصره 8 ماده 29 آییننامه اجرایی ماده 219 ق. م. م به شماره 180718 مورخ 1398/9/13 از هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند (د) تبصره (8) ماده (29) آییننامه اجرایی ماده (219) قانون مالیاتهای مستقیم به شماره 180718 مورخ 1398/09/13
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند (د) تبصره (8) ماده (29) آییننامه اجرایی ماده (219) قانون مالیاتهای مستقیم به شماره 180718 مورخ 1398/09/13
شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته ابطال بند (د) تبصره (8) ماده (29) آییننامه اجرایی ماده (219) قانون مالیاتهای مستقیم به شماره 180718 مورخ 1398/09/13 به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر میباشد:
[مقرره فوق در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
مطابق با جمله پایانی بند (د) مقرره مورد اعتراض بازبینی میتواند با درخواست دادستانی انتظامی مالیاتی و حسب مورد سایر مراجع ذیصلاح مالیاتی ذیربط از جمله اداره کل امور مالیاتی مربوط، واحدهای ستادی ذیربط در سازمان و شورای عالی مالیاتی و توسط حوزه کاری حسابرسی انجام شود.به عبارتی مستنبط از جمله مذکور چنین برداشت میشود که هر واحد ستادی ذیربط و یا شورای عالی مالیاتی میتواند از حوزه کاری حسابرسی یا بدون دلیل درخواست بازبینی در پروندهای را داشته باشد. اختیار درخواست بازبینی توسط هر واحد ذیربطی در شرایطی صادر شده است که طبق قانون مالیاتهای مستقیم شرح وظایف و حیطه اختیارات هر واحدی مشخص شده است. به طور مثال طبق فصل چهارم از باب پنجم ق. م. م. در خصوص وظایف و اختیارات شورای عالی مالیاتی، شورای مذکور صرفاً مجاز به انجام وظایف در حیطه اختیارات مصرح شده طبق ماده (255) و (256) ق. م. م میباشد و حتی بنا به حکم ماده (256) ق. م. م. شورای عالی مالیاتی مجوز ورود و بررسی پرونده به صورت ماهوی را نداشته و صرفاً از لحاظ شکلی در خصوص رعایت تشریفات و کامل بودن رسیدگیهای قانونی و مطابقت مورد با قوانین و مقررات موضوعه که منجر به نقض یا تأیید آرای هیأتهای حل اختلاف مالیاتی میشود را دارد؛ لذا درخواست شورای عالی مالیاتی از حوزه کاری حسابرسی در خصوص بازبینی یک پرونده در حکم توسعه اختیارات شورا بوده و این موضوع در خصوص سایر واحدهای ستادی ذیربط هم قابل تسری میباشد. به نظر میرسد بنا به حکم قانون طبق فصل ششم از باب پنجم ق. م. م در خصوص وظایف و اختیارات دادستانی انتظامی مالیاتی، درخواست بازبینی صرفاً در حیطه وظایف و اختیارات دادستانی انتظامی در راستای مواد (264) و (265) ق. م. م میباشد و درخواست بازبینی توسط سایر واحدهای ذیربط چه ستادی و چه غیر ستادی به طور مستقیم از حوزه کاری حسابرسی در حیطه اختیارات و شرح وظایف آن واحدها نمیباشد و هرگونه درخواست بازبینی در پروندهای صرفاً از مجرای دادستانی انتظامی مالیاتی منطبق با قانون میباشد؛ لذا بنا به توضیحات فوق ابطال مقرره مورد درخواست میباشد.
خلاصه مدافعات طرف شکایت:
1- مطابق ماده 219 قانون مالیاتهای مستقیم، شناسایی و تشخیص درآمد مشمول مالیات، مطالبه و وصول مالیات موضوع این قانون به سازمان امور مالیاتی کشور محول شده است. به تجویز همین ماده نحوه انجام دادن تکلیف و استفاده از اختیارات و برخورداری از صلاحیتهای هر یک از مأموران مالیاتی و اداره امور مالیاتی و همچنین ترتیبات اجرای احکام مقرر در این قانون در آییننامه مربوط تعیین شده که سازمان امور مالیاتی کشور پیشنهاد نموده و توسط وزیر امور اقتصادی و دارایی به تصویب رسیده است.2- بر اساس بند (د) ماده (29) آییننامه اجرایی یاد شده بعد از خاتمه حسابرسی، اداره امور مالیاتی میتواند نسبت به انتخاب برخی از گزارشهای حسابرسی به منظور بررسی و ارزیابی کیفیت آنها اقدام نماید حسابرسی بازبینی میتواند با درخواست دادستانی انتظامی مالیاتی و حسب مورد سایر مراجع ذیصلاح مالیاتی ذیربط از جمله اداره کل امور مالیاتی مربوط واحدهای ستادی ذیربط در سازمان و شورای عالی مالیاتی و توسط حوزه کاری حسابرسی انجام شود؛ بنابراین به طور کلی فرایند حسابرسی از نوع بازبینی معطوف به دو هدف اصلی میباشد که عبارتند: از الف تهیه گزارش متمم حسابرسی مالیاتی و متعاقباً صدور برگ تشخیص مالیات متمم و (ب) ارزیابی کیفی گزارش حسابرسی مالیاتی تهیه شده توسط حسابرسی/حسابرس مالیاتی حسب درخواست مراجع متخلف سازمانی؛3- بر اساس بند (1) ماده 270 قانون مالیاتهای مستقیم، هرگاه بعد از تشخیص مالیات و غیر قابل اعتراض بودن آن معلوم شود که مأموران تشخیص و یا نمایندگان وزارت امور اقتصادی و دارایی عضو هیأت حل اختلاف مالیاتی از روی تعمد یا مسامحه بدون توجه به اسناد و مدارک مؤدی و بدون تحقیقات کافی درآمد مؤدی را کمتر یا بیشتر از میزان واقعی تشخیص دادهاند علاوه بر جبران خسارات وارده به میزانی که شورای عالی مالیاتی تعیین مینماید متخلف به مجازات اداری حداقل سه ماه و حداکثر پنج سال انفصال از خدمات دولتی محکوم خواهد شد. بدیهی است تعیین میزان خسارت وارده توسط شورای عالی مالیاتی در بسیاری از موارد مستلزم درخواست بازبینی گزارش حسابرسی میباشد.بنا به مراتب فوق، اولاً بند (د) ماده 29 آییننامه اجرایی، مذکور بنا به اختیارات حاصل از ماده 219 قانون مالیاتهای مستقیم، در واقع نحوه برخورداری از صلاحیتهای هر یک از مأموران مالیاتی و اداره امور مالیاتی و همچنین ترتیبات اجرای احکام مقرر در این قانون را در راستای تحقق عدالت مالیاتی و رعایت حقوق مؤدیان تعیین نموده است. ثانیاً مراجع متخلف سازمانی در اثنای وظایف محوله توسط این سازمان به منظور ارزیابی کیفی گزارش حسابرسی مالیاتی تهیه شده توسط حسابرس/حسابرسان مالیاتی و پیشبرد وظایف خود، میتوانند درخواست بازبینی را ارائه نمایند و این امر منافاتی با قوانین نداشته و به منزله بسط و گسترش اختیارات مراجع یاد شده نمیباشد. به عنوان نمونه یکی از وظایف معاونت محترم درآمدهای مالیاتی این سازمان، ساماندهی و نظارت بر شناسایی، تشخیص حسابرسی مالیاتی و وصول مالیات میباشد و در راستای اجرای وظایف محوله، در آییننامه یاد شده این اختیار جهت ارزیابی کیفی گزارشات برای واحدهای ستادی پیشبینی شده است.خاطر نشان میسازد، تهیه گزارش موضوع بند یاد شده صرفاً برای رسیدگی و کشف تخلفات و تقصیرات مأموران مالیاتی و … نیست که محدود به اختیارات و وظایف دادستان انتظامی مالیاتی باشد؛ لذا بند (د) ماده (29) آییننامه اجرایی ماده 219 قانون مالیاتهای مستقیم مطابق قوانین تدوین شده است. ملزم به ذکر است که شاکی به اشتباه ابطال جمله پایانی بند (د) تبصره (8) ماده 29 آییننامه اجرایی قانون مذکور را خواستار شده است، در حالی که حسابرسی بازبینی در بند (د) ماده 29 پیشبینی شده است.نظر به مراتب فوق، از آن جا که این سازمان بر اساس قانون و در حدود صلاحیتها و اختیارات قانونی، مقررات آییننامه اجرایی مذکور را پیشنهاد نموده و وزیر امور اقتصادی و دارایی نیز آن را تصویب کرده است؛ لذا رد شکایت شاکی، مورد استدعاست.
پرونده کلاسه هـ ت 0300111/در جلسه مورخ 1403/11/14 هیأت تخصصی مالیاتی بانکی مورد بررسی و تبادل نظر واقع که با عنایت به عقیده اتفاقی حاضرین با استعانت از درگاه خداوند متعال به شرح ذیل مبادرت به انشای رأی مینماید:
رأی هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری
با عنایت به اینکه ماده (29) آییننامه اجرایی ماده (219) قانون مالیاتهای مستقیم متکفل بیان انواع حسابرسی مالیاتی اعم از حسابرسی اداری و حسابرسی میدانی و بازرسی با محدوده شمول هر کدام از این انواع و احکام متفرع بر آنها میباشد و در مقرره مورد شکایت یعنی بند (دال) تبصره (8) ماده 29 آییننامه اجرایی مذکور راجع به بازبینی پس از خاتمه حسابرسی احکامی را بیان نموده است و این اجازه و اختیار به واحدهای مالیاتی و ادارات مربوطه داده شده است تا برخی از گزارشهای حسابرسی را راستی آزمایی و صحتسنجی نموده و کیفیت تدوین آنها را ارزیابی نمایند تا چنانچه در راستای قانون، ضرورت به انجام اقداماتی نسبت به آنها باشد فیالمثل نیاز به ارائه گزارش به هیأتهای حل اختلاف مالیاتی یا دادستان انتظامی مالیاتی یا هیأت تخلفات اداری و یا اعمال مواد 156 و 157 قانون در خصوص مالیات متمم و یا اعمال ماده 217 ق. م. م و تشویق مأمورین مالیاتی باشد، اقدامات لازمه و قانونی معمول گردد و در این حد حکم، مندرج در مقرره مورد شکایت که ناظر به مرحله قبل از قطعیت مالیات تبیین میشود، مغایرتی با قوانین و مقررات نداشته به استناد مواد 12 و 84 از قانون دیوان عدالت اداری رأی به رد شکایت صادر مینماید رأی یاد شده ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از سوی ریاست معزز دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات گرانقدر دیوان عدالت اداری میباشد.
محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری
مورخ:
1398/09/13
شماره:
180718
آییننامه
مورخ:
1394/04/31
شماره:
219
قانون مالیاتهای مستقیم
مورخ:
1394/04/31
شماره:
270
قانون مالیاتهای مستقیم
مورخ:
1392/04/30
شماره:
25846
سایر قوانین