چگونگی اجرای مقررات بند «الف» اصلاحی ماده 138 ق. م. م.

نظر به اینکه در خصوص چگونگی اجرای مقررات بند «الف» اصلاحی ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم (موضوع ماده 38 اصلاح موادی از قانون مالیات‌های مستقیم) که در تاریخ 7/2/1371 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است و تبصره یک این ماده قانونی که در ارتباط با زمان صدور اجازه توسعه یا تکمیل یا ایجاد واحد صنعتی و معدنی و نحوه مصرف آن می‌باشد سؤالاتی مطرح و ابهاماتی وجود دارد لذا جهت رفع هرگونه ابهام و اتخاذ رویه یکسان یادآور می‌شود:
1- ماده قانونی مذکور در ارتباط با سود ابرازی حاصل از فعالیت‌های صنعتی و معدنی آن هم صرفاً در مورد شرکت‌ها بوده و سود حاصل از سایر فعالیت‌های شرکت یا آن قسمت از سودی که در اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان تسلیمی شرکت منظور نشده است را شامل نمی‌گردد.
2- منظور از کلمه قبلاً مذکور در ماده فوق‌الذکر، زمان قبل از تاریخ اتخاذ تصمیم ارکان صلاحیت‌دار شرکت نسبت به ذخیره نمودن سود ابرازی است.
3- چون موافقت اصولی صادره از وزارت ذی‌ربط نیز از جمله مجوزهای موضوع بند «الف» مذکور در صدر این بخشنامه می‌باشد، بنابراین در مواردی که نسبت به اخذ موافقت اصولی اقدام گردیده است تاریخ صدور این مجوز مبنای محاسبه معافیت برای سال صدور اجازه مذکور و چهار سال بعد خواهد بود و در چنین حالتی مجوزهای صادره بعدی از جمله پروانه تأسیس با بهره‌برداری ملاک عمل نخواهد بود
4- چون به موجب ماده 8 قانون توسعه صنعت ایران گردی و جهانگردی مصوب 7/7/1370 مجلس شورای اسلامی کلیه تأسیسات ایرانگردی و جهانگردی دفاتر خدمات مسافتی و سایر تأسیسات مشابه از لحاظ مالیاتی تابع مقررات بخش منابع شناخته شده است در این صورت مقررات ماده 138 قانون در خصوص شرکت‌های حائز شرایط موضوع قانون مذکور در صدر این بند نیز جاری خواهد بود.
یادآور می‌شود مفاد این بخشنامه به تأیید اعضای هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی نیز رسیده است.