⭕️کدام یک از مزایای حقوق معاف از مالیات شد؟

سه نکته مهم در بخشنامه جدید معافیت مزایای حقوق:

✅️نکته اول: منظور از مزایای انگیزشی و رفاهی چیست؟ بر اساس نامه 71290 معاونت روابط کار، مزایای انگیزشی و رفاهی شامل هزینه مسکن، بن کارگری، کمک عائله مندی و پاداش افزایش تولید است. به صورت کلی هر پرداختی که در حد متعارف باشد و جهت افزایش انگیزه کار کنان باشد جزو مزایای انگیزه ای و رفاهی است.

✅️نکته دوم: این بخشنامه مزایای چه سالهایی را معاف محسوب میکند؟ بر اساس این بخشنامه و عبارت کلیه سنوات مربوطه، میتوان گفت جدای از سال جاری برای سالهای قبل هم قابل تسری است.

✅️نکته سوم: در این بخشنامه گفته شده مزایای انگیزه ای و رفاهی در حدود متعارف مشمول مالیات نیست. منظور از عبارت در حدود متعارف را در بند سوم بخشنامه توضیح داده و قرار است بر اساس ضرایبی که خود دارایی اعلام میکند، حدود متعارف مشخص شود.

نویسنده و ویدیو از جناب علی نجمی

نامه شماره ۷۱۲۹۰ مورخ ۲۳/۴/۱۴۰۰ معاونت روابط کار

برادر گرامی جناب آقای قره سیدرومیانی

معاون محترم امور مجلس، حقوقی و استان‌ها

سلام علیکم؛

احتراماً؛ بازگشت به نامه شماره ۵۲۲۲۷ مورخ ۲۶/۳/۱۴۰۰ و در خصوص نامه شماره ۱۸۱۸۲/۲۰۰/ص مورخ ۲۴/۱۰/۱۳۹۹ رییس کل محترم سازمان امور مالیاتی مبنی بر اعلام مصادیق مزایای رفاهی و انگیزه‌ای در قانون کار به استحضار می‌رسانم:

به منظور تضمین برداشت دقیقی از مزایای رفاهی انگیزه‌ای مشمولان قانون کار، توجه به مواد ۳۴، ۳۵، ۳۶ و ۴۷ قانون کار ضرورت دارد. به استناد ماده ۳۴ قانون کار: «کلیه دریافتی‎‌های قانونی که کارگر به اعتبار قرارداد کار اعم از مزد یا حقوق، کمک هزینه عائله‌مندی، هزینه‌های مسکن، خوارو بار، ایاب و ذهاب، مزایای غیرنقدی، پاداش افزایش تولید، سود سالانه و نظایر آنها دریافت می‌نماید را حق‌السعی می‌نامند.» همچنین حسب ماده ۳۵ قانون کار مزد عبارت است از وجوه نقدی یا غیرنقدی و یا مجموع آنها که در مقابل انجام کار به کارگر پرداخت می‌شود. در تبصره ۳ ماده ۳۶ قانون کار نیز ضمن تعریف واژه مزد ثابت به عنوان جمع مزد شغل و مزایای ثابت پرداختی به تبع شغل و مزد مبنا به عنوان سرجمع مزد گروه و پایه، در چارچوب تبصره ۳ ماده مذکور مصادیق مزایای رفاهی و انگیزه‌ای به شکل تمثیلی تبیین شده است: «مزایای رفاهی و انگیزه‌ای از قبیل کمک هزینه مسکن، خواروبار و کمک عائله‌مندی، پاداش افزایش تولید و سود سالانه جزء مزد ثابت و مزد مبنا محسوب نمی‌شود.» بنابراین حسب تبصره مذکور، کمک هزینه‌های مسکن، بن کارگری، کمک عائله‌مندی، پاداش افزایش تولید از مصادیق مزایای رفاهی و انگیزه‌ای محسوب می‌شوند. لازم به ذکر است که در ماده ۴۷ قانون کار نیز «پاداش افزایش تولید» در حکم مزایای رفاهی و انگیزه‌ای تلقی می‌شود.

بنابراین با عنایت به مراتب قانونی فوق، حقوق در قانون کار مشتمل بر مزد ثابت مرکب از مزد شغل و مزایای ثابت پرداختی به تبع شغل و یا مزد مبنا در کارگاه‌های دارای طبقه‌بندی مشاغل است که سرجمع مزد گروه و پایه را تشکیل می‌دهد. اما چنانکه در دادنامه‌های شماره ۶۰۱ مورخ ۹/۱۲/۱۳۸۹ و شماره ۱۹۵۶- ۱۹۵۷ مورخ ۱۹/۱۲/۱۳۹۹ صادره از سوی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری خاطر نشان گردیده است، «وجوه پرداختی تحت عناوین مهد کودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب و بن کالا»، «داخل در عناوین حقوق و مزایای مذکور در ماده ۸۳ قانون مالیات‌های مستقیم نمی‌باشد.» بنابراین با عنایت به منطوق دادنامه‌های اخیرالذکر، کمک هزینه‌های عائله‌مندی، مسکن، خواروبار، بن کارگری، ایاب و ذهاب، مزایای غیرنقدی، پاداش افزایش تولید، سود سالانه، کمک هزینه مهد کودک و نظایر آنها که به لحاظ ماهیتی برای ارتقای رفاه و انگیزش کارگران در وجه ایشان پرداخت می‌شود در زمره مزایای مربوط به شغل نیستند و به موجب دادنامه‌های مذکور از دایره تعریف حقوق و مزایای مربوط به شغل موضوع ماده ۸۳ قانون مالیات‌های مستقیم خارج و کسر مالیات از آنها فاقد مستند و توجیه قانونی است.