ماده 1 - عبارات و اصطلاحات این قانون در معانی مشروحه زیر بهکار میرود:
1ـ طرح (پروژه): عبارت است از مجموعه فعالیتهای هدفدار (طراحی ـ مهندسی، تولید، تدارکات، اجراء و یا راهاندازی) که منجر به تولید یا احداث یک واحد جدید، توسعه و اصلاح واحد موجود و یا خرید محصولات مبتنی بر سفارش طراحی ـ ساخت شود.
2ـ ارجاع کار: عبارت است از انجام دادن و یا واگذاری مسؤولیت انجام فعالیتهای مختلف طرح (پروژه) بهصورت کامل و یا بخشی از یک طرح (پروژه)
3 ـ دستگاه مرکزی: واحد مرکزی دستگاهها که طبق مقررات وظیفه راهبری واحدهای تابعه را برعهده دارند.
4ـ پیمانکار: هر شخص حقیقی یا حقوقی که طی قرارداد به آن ارجاع کار میشود.
5 ـ پیمانکار طراحی و ساخت: به پیمانکاری اطلاق میشود که مسؤولیت انجام خدمات طراحی تفصیلی و اجرائی، طراحی مهندسی یا مهندسی فرآیند، تولید، تهیه و تأمین کالا و تجهیزات، عملیات اجرائی و نصب و راهاندازی و مدیریت انجام این فعالیتها در یک طرح (پروژه) را بر عهده دارد.
6 ـ کالا: محصولی که فرآیند مصرف آن از فرآیند تولیدش قابل تفکیک است و مالکیت آن میتواند از یک شخص به شخص دیگری منتقل شود.
7ـ خدمت: محصولی که فرآیند مصرف آن از فرآیند تولید یا ایجاد آن قابل تفکیک نباشد، شامل انواع تغییرات سفارشی و خاص که به درخواست مشتری در وضعیت، شکل، موقعیت و مکان اشیاء یا اشخاص صورت پذیرد و شامل انواع خدمات مشاوره، آموزشی و درمانی یا انواع پیمانکاری از جمله پیمانکاری احداث، پیمانکاری ترابری، پیمانکاری تعمیر، نگهداری یا بهرهبرداری میشود.
8 ـ محصول داخلی: عبارت از کالای تولیدشده یا خدمتی که با طراحی متخصصان ایرانی یا به طریق مهندسی معکوس یا انتقال دانش فنی و فناوری آن بهمنظور ایجاد ارزش افزوده در داخل کشور انجام میشود.
9ـ عمق ساخت داخل: میزان سهم عوامل تولید و نهادههای بهکاررفته در فرآیند ساخت محصول داخلی که در قلمرو جغرافیایی کشور ایجاد شده باشد.
10ـ مشارکت ایرانی ـ خارجی: شرکت متشکل از اشخاص حقیقی یا حقوقی ایرانی و خارجی و یا گروه اقتصادی که با منافع مشترک(کنسرسیوم) از این اشخاص براساس قرارداد قانونی معتبر برای انجام طرح(پروژه) مشخص، تشکیل شده است.
11ـ تأمین مالی مقید: تأمین مالی طرحها(پروژهها) در داخل کشور مشروط به ارجاع کار توسط کارفرما به پیمانکار ایرانی یا مشارکت ایرانی ـ خارجی بهگونهای که سهم شرکت ایرانی حداقل پنجاهویکدرصد (51%) باشد.
12ـ تأسیسات عمومی: تأسیساتی که در مصارف عمومی نظیر ساختمان اداری، محوطهسازی و یا قسمتهای غیرصنعتی طرح(پروژه) مورد استفاده قرار میگیرد.
13ـ استاندارد غیرمتعارف: استانداردهایی که مطابق قانون تقویت و توسعه نظام استاندارد مصوب 1396/09/04 در تقسیمبندی استانداردهای ملی، منطقهای و بینالمللی قرار نداشته باشند.
14ـ اتاقها: اتاق بازرگانی صنایع، معادن و کشاورزی که در این قانون مختصراً «اتاق ایران» نامیده میشود، «اتاق تعاون» و «اتاق اصناف» که هر سه بهموجب قوانین مربوطه تشکیل شدهاند.