تشخیص علی‌الرأس به دلیل قانونی نبودن فرم فاکتورهای فروش در اجرای بند 2 ماده 97 - منبع مالیاتی:...

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 15389 مورخ 16/4/81

مربوط به مالیات: شخص حقوقی

سال عملکرد: 77

شماره حوزه مالیاتی: 1633/37

شماره سرممیزی مالیاتی:

تاریخ ابلاغ رأی: 29/5/81

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4787-201 مورخ 12/6/81

خلاصه واخواهی: بدین وسیله این شرکت اعتراض خود را نسبت به تعیین مالیات مورد رأی سال 77 به مبلغ 90.000.000 ریال اعلام می‌دارد و خواهشمند است جهت رسیدگی به اعتراض این شرکت نسبت به رأی هیأت حل اختلاف تجدیدنظر اقدامات لازم را معمول فرمایید.

رأی:حوزه مالیاتی به شرح گزارش خود، فعالیت مؤدی را در سال 77 منحصر به درآمد حاصل از پیمانکاری گاز رسانی به مبلغ 147.693.000 ریال متکی به قراردادهای موجود در پرونده مالیاتی و همچنین فروش لوازم به وزارت راه و ترابری و شهرداری منطقه 3 تهران کلاً طی سه فقره و جمعاً به مبلغ 1.411.595.880 ریال که مبالغ مذکور عیناً در اظهارنامه و دفاتر و اسناد مالی شرکت هم منعکس می‌باشد. ولی حوزه مالیاتی به دلیل قانونی نبودن فرم فاکتورهای فروش و اسناد درآمدی در اجرای بند 2 ماده 97 قانون اقدام به تشخیص علی‌الرأس و اعمال ضریب مربوطه به دریافتی‌های مذکور نموده است. در صورتی که صدور فاکتور فروش در مورد فعالیت پیمانکاری اصولاً مصداق عملی نداشته و در مورد سه فقره فروش به دولت و شهرداری، چنانچه اسناد و مدارک ابرازی و فرم فاکتورها به علت عدم رعایت موازین قانونی و یا آئین‌نامه‌های مربوطه مورد قبول حوزه مالیاتی نبوده موضوع قابل ارجاع به هیأت موضوع بند 3 ماده 97 قانون مالیات‌های مستقیم بوده و لذا اقدام حوزه در تشخیص علی‌الرأس در اجرای بند 2 ماده 97 متعاقباً اظهارنظر مجری قرار در تأیید نظر حوزه و غیر قانونی بودن فاکتورها و افزایش فروش ابرازی در دفاتر نسبت به اسناد و مدارک موجود مؤدی و صدور رأی هیأت تجدیدنظر بر همین مبنا و بدون رعایت تبصره ماده 169 و قسمت اخیر ماده 229 همان قانون، ایراد عدم کفایت رسیدگی و نقض قانون و مقررات موضوعه مشهود است و لذا پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.