عدم برخورداری از معافیت بند ک تبصره 19 قانون برنامه دوم توسعه - منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1/278 مورخ 16/5/81

مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی

سال عملکرد: 76

شماره حوزه مالیاتی: 324

شماره سرممیزی مالیاتی: 32

سازمان امور اقتصادی و دارایی استان خوزستان - اهواز

تاریخ ابلاغ رأی: 13/6/81

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 5844-201 مورخ 14/7/81

خلاصه واخواهی: نسبت به رأی صادره از هیأت تجدیدنظر با عنایت به موارد ذیل اعتراض و درخواست رسیدگی دارد.

1- به استناد تبصره 1 ماده 110 قانون مالیات‌های مستقیم زیان سازمان به تأیید سازمان حسابرسی و بازرس قانونی شرکت رسیده و صورتحساب‌های سال مذکور توسط مجمع عمومی شرکت نیز تأیید و تصویب گردیده لذا سال عملکرد 1376 سازمان فاقد درآمد مشمول مالیات می‌باشد.

2- طبق نامه وزیر محترم وقت امور اقتصادی و دارایی از ابتدای سال 1374 و طی برنامه دوم با عنایت به مفاد ک تبصره 19 سود ویژه شرکت مشمول مالیات نخواهد بود.

3- به استناد بند «ک» تبصره 19 قانون برنامه دوم و با عنایت به کلیه طرح‌های تولیدی و انتقال شرکت دارای موافقت‌نامه با سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور بوده و در چهارچوب بودجه مصوب که به تأیید وزیر محترم امور اقتصادی و دارایی رسیده انجام گردیده است ضمن اینکه صورت‌های مالی سال 1376 به تصویب اعضای مجمع عمومی رسیده است.

4- مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی مورخ 6/8/1377 عدم شمول مالیات وجوه سرمایه‌گذاری از محل سود ویژه شرکت‌های وزارت نیرو را طی برنامه دوم توسعه اقتصادی به تصویب رسانده است؛ لذا مطابق رأی شماره 741/4/30 مورخ 10/7/1376 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی سود شرکت مشمول مالیات نخواهد بود.

محتویات پرونده سال عملکرد 1376 شرکت حاکی است اولاً - هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی در خصوص ادعای مؤدی نسبت به اجرای مفاد تبصره یک ماده 110 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه‌های بعدی رسیدگی‌های معموله را انجام داده و به دلیل عدم تطابق آن با بند 2 دستورالعمل شماره 2/122/279/5/30 مورخ 16/4/1379 معاون درآمدهای مالیاتی که به تأیید هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی نیز رسیده است آن را نپذیرفته است.

ثانیاً - در رابطه با ادعای استفاده از معافیت بند (ک) تبصره 19 قانون برنامه دوم توسعه به لحاظ اینکه علی‌رغم زیان ابرازی مؤدی حوزه مالیاتی پس از رسیدگی به دفاتر درآمد مشمول مالیات برای شرکت محاسبه و تعیین نموده است و این درآمد قابل صرف برای هزینه‌های سرمایه‌ای نیست لذا مشمول مقررات فوق‌الذکر نمی‌باشد.
هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر هم پس از رسیدگی به موارد اعتراض مندرج در لایحه تسلیمی مؤدی رأی صادره از هیأت بدوی را کافی به مقصود دانسته با صدور رأی مورد واخواهی آن را تأیید نموده است.
بنا به مراتب از آنجایی که از جهت مندرجات شکوائیه رسیده به رأی مورد واخواهی ایرادی وارد نیست.
شعبه رد شکایت شاکی را اعلام می‌دارد.