اجرای معافیت مالیاتی ماده 138 قانون مالیات‌ها - منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 9 مورخ 16/10/1381

مربوط به مالیات: اشخاص حقوقی

سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1379

شماره حوزه مالیاتی: 9213-19

شماره سرممیزی مالیاتی: 921-19

سازمان امور اقتصادی و دارایی استان خراسان - خواف

تاریخ ابلاغ رأی: 18/10/81

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9590-201 مورخ 16/11/81 و 979-201 مورخ 14/2/82

خلاصه واخواهی: نسبت به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر به دلایل زیر معترض بوده و خواستار نقض رأی و استفاده از معافیت بند «الف» ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم می‌باشد.
این شرکت مجوز شماره 11644/100 مورخ 25/10/79 را برای طرح توسعه فرایند خرد آیش فرآوری سنگ آهن به مبلغ 330.000.000 ریال و مجوز شماره 1022582 مورخ 25/12/80 را برای طرح خط خرد آیش و فرآوری سایت سنگ شکن شماره 1 و 2 به مبلغ 2.210.576.044 ریال از بالاترین مقام اجرایی وزارت صنایع و معادن اخذ و متعاقباً مجمع عمومی عادی سالانه مورخ 27/4/80 شرکت نیز سود ابرازی عملکرد 79 را برای اجرای طرح‌های توسعه مذکور اندوخته نموده است.
در نتیجه اندوخته مزبور تا حد هزینه طرح‌های یاد شده به حکم تبصره 35 قانون بودجه سال 79 و بند «الف» ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم از مالیات معاف می‌باشد ولی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر به اعتراض شرکت در این مورد توجهی ننموده و حتی در مورد طرح مربوط به مجوز شماره 11644/100 مورخ 25/10/79 به مبلغ 330.000.000 ریال که مجوز آن قبل از تشکیل مجمع عمومی عادی سالانه مورخ 27/4/80 کسب شده بود از اعطای معافیت خودداری نموده است.

گرچه هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدیدنظر به لحاظ اینکه مجوز شماره 1022582 مورخ 25/12/80 طرح توسعه بعد از تشکیل جلسه مورخ 27/4/80 مجمع عمومی عادی سالانه مربوط به سال مالی 79 صادر گردیده مؤدی را مشمول معافیت مقرر در ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم بابت طرح مذکور ندانسته‌اند و از این حیث ایرادی به آرای صادره آنان وارد نمی‌باشد لیکن چون مجوز شماره 11644-100 مورخ 25/10/79 طرح توسعه به مبلغ 330.000.000 ریال قبل از تشکیل مجمع عمومی مذکور دریافت و طبق بند 9 صورت‌جلسه مجمع عمومی عادی سالانه 90% سود خالص شرکت برای اندوخته طرح توسعه اختصاص یافته و ظاهراً شرکت مؤدی شرایط استفاده از معافیت را داشته است، مع‌الوصف هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی علی‌رغم اینکه در تبصره‌های 35 قوانین بودجه سال‌های 79 و 80 معافیت مزبور پیش‌بینی شده بود به دلیل اینکه متن تبصره 35 قانون بودجه سال 79 توسط مؤدی ارائه نگردیده از اعطای معافیت مزبور خودداری و هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر نیز بدون اظهارنظر موجه راجع به طرح توسعه اخیرالذکر صرفاً با اظهارنظر نسبت به طرح توسعه دیگر که مشمول معافیت نبوده ضمن تأیید رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی مبادرت به صدور رأی نموده که رأی صادره متضمن اظهارنظر موجه و قانونی نسبت به ادعای مؤدی در خصوص برخورداری از معافیت موضوع ماده 138 بابت مجوز طرح توسعه اخذ شده در سال 79 نبوده و مغایر مفاد ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم می‌باشد.
علی‌هذا این شعبه رأی مورد واخواهی را از این حیث به لحاظ عدم رعایت مقررات و نقص رسیدگی نقض و پرونده امر را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌نماید.