توجه به اظهارنامه مؤدی در خصوص تعطیل بودن کارگاه - منبع مالیاتی: مشاغل

شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 10458 مورخ 18/10/80

مربوط به مالیات: مشاغل

سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1378

شماره حوزه مالیاتی: 0734/35

شماره سرممیزی مالیاتی:

اداره: کل مالیات‌های شرق تهران

تاریخ ابلاغ رأی: 26/10/80

شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9486/4/30 مورخ 24/11/80

خلاصه واخواهی: 1- مبنای محاسبه خرید ریالی و ارزی دقیقاً محاسبه نشده است در سال 78 یک قلم کالای وارداتی به ارزش 60/24.393 پوند انگلیس که با کرایه حمل آن جمعاً 60/24.811 پوند شده است که تمام مدارک آن اعم از خرید ارز از بورس و اعلامیه فروش ارز و مخارج بانکی و برگ سبز گمرکی به پیوست می‌باشد که جمع ریالی آن 347.643.465 ریال می‌شود که با احتساب خرید کمپرسور به مبلغ سه میلیون تومان جمعاً به مبلغ 377.643.465 ریال کل ارزش ریالی خریده بوده است که در محاسبه ممیز مالیاتی مبلغ 448.424.831 ریال در نظر گرفته شده که تفاوت آن مبلغ 70.781.366 ریال است که اضافه حساب شده است

2- در محاسبه تولید نیز فروش سالیانه را دویست دستگاه یخچال در نظر گرفته‌اند در حالی که در سال 78 طی چند فقره نامه اعلام تعطیلی نموده‌ایم که در پرونده موجود است و چون در این سال به علت رکود کلاً دو نفر کارگر داشته اگر هم تولید می‌کردیم با تمام قوا در طول سال بیشتر از 40 دستگاه نمی‌توانستیم تولید نماییم.
قابل ذکر است که در پروانه تولیدی با دو نفر کارگر ظرفیت سالیانه را 200 دستگاه اعلام نموده‌اند.

3- در طی دو مرحله رسیدگی با وجود درخواست تعیین کارشناس جهت رسیدگی دقیق به پرونده کارشناس تعیین نگردیده لذا تقاضای رسیدگی و رأی عادلانه را دارد.

هر چند هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی با عنایت به موقعیت محل، وسعت کارگاه، تعداد کارگر و با عنایت به میزان واردات مؤدی مبادرت به تعدیل درآمد مشمول مالیات مؤدی نموده و هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر نیز آن را مورد تأیید قرار داده است، اما از آنجایی که مؤدی طی اظهارنامه تسلیمی و لوایح متعدد از جمله لایحه مورخ 5/6/80 (برگ 46 پرونده) و لایحه مورخ 24/4/80 (برگ 58 پرونده) اعلام نموده که در سال مورد رسیدگی فاقد فعالیت تولیدی و کارگاه نیز تعطیل بوده حق این بود که هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر در خصوص صحت و یا سقم ادعای مؤدی بررسی و آن‌گاه مبادرت به انشای رأی می‌نمود که به این ترتیب عمل نکرده است.
به علاوه از آنجا که سهم درآمد شرکا با یکدیگر مغایر می‌باشند و به خصوص درآمد حاصل از واردات مربوط به آقای است، لازم بوده است درآمد مشمول مالیات هر یک از شرکا پس از وضع تخفیف جداگانه در متن رأی مشخص شود تا موجب بروز اختلاف بعدی نگردد که آن نیز نادیده گرفته شده است؛ لذا به دلیل نقص رسیدگی رأی صادره نقض و پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.