شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 301 مورخ 3/8/80
مربوط به مالیات: مشاغل
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 76-77
شماره حوزه مالیاتی: 9211-14
شماره سرممیزی مالیاتی: 921-14
اداره امور مالیاتی شهرستان قرهضیاءالدین
تاریخ ابلاغ رأی: 14/8/1380
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7552/4/30 مورخ 17/9/80
خلاصه واخواهی: در اجرای مقررات ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم نسبت به رأی شماره 301 مورخ 3/8/80 هیأت حل اختلاف تجدیدنظر موضوع عملکرد 76 و 77 پرونده داروخانه آقای دکتر به دلایل زیر معترض بوده تقاضای نقض رأی و تجدید رسیدگی را دارم.
1- به موجب تصویبنامه شماره 30338/ت 419 هـ مورخ 20/1/1373 هیأت محترم وزیران و با توجه به نامه شماره 14844/4/30 مورخ 4/2/1379 رئیس محترم شورای عالی مالیاتی شهرهای واقع در بخشهای محروم و مناطقی که در آن شهرداری ایجاد شده از فهرست مناطق محروم خارج شدهاند، لذا چون بخش قرهضیاءالدین به مرکز چای پاره با داشتن سابقه چندین ساله شهرداری و بخشداری جزء مناطق محروم نمیباشد.
2- به موجب بند «ب» تصویبنامه هیأت وزیران فوقالذکر اعلام فهرست مناطق محروم از طرف مراجع ذیصلاح در برنامه دوم توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران فقط به لحاظ استفاده از تسهیلات ارزان بانکی و معافیت مالیاتی واحدهای تولیدی بوده بنا به مراتب فوق تقاضای نقض رأی مذکور و تجدید رسیدگی را دارم.
شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه رسیده و پس از بررسی محتویات پرونده امر به شرح آتی انشای رأی مینماید:
نظر به اینکه طبق ماده 139 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه مصوب 7/2/1371 درآمد حاصل از رشتههای مختلف پزشکی، بهداشتی و درمانی در نقاط محروم طبق فهرست سازمان مدیریت و برنامهریزی از مالیات بر درآمد معاف میباشند و از طرفی فهرست مناطق محروم نیز طبق تبصره 2 ماده 132 قانون فوقالذکر در آغاز هر برنامه توسط سازمان مدیریت و برنامهریزی تهیه و به تصویب هیأت وزیران میرسد بنابراین با توجه به بند 1 تصویبنامه شماره 30338/ت 419 هـ مورخ 20/1/1373 هیأت محترم وزیران در طول برنامه دوم توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران فقط تعداد 997 دهستان در سطح استانهای کشور جزء نقاط محروم شناخته شدهاند و شهرها برابر بند 2 تصویبنامه مزبور از لیست مناطق محروم خارج شدهاند و فقط از تسهیلات ارزان بانکی و معافیت مالیاتی واحدهای تولیدی همچنان تا پایان برنامه دوم بهرهمند میگردند.
بنابراین اعطای معافیت موضوع ماده 139 قانون مالیاتهای مستقیم به مؤدی بابت مالیات عملکرد سالهای 76 و 77 موجه و قانونی نمیباشد و از این حیث شکایت آقای ممیز کل از رأی اکثریت هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر وارد میباشد و شعبه رأی مورد واخواهی را به دلیل فوق نقض و پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون پیش گفته احاله مینماید.
محمدعلی ترابزاده
محمدعلی سعیدزاده
غلامحسین مختاری