بـسـمـه تـعـالـی

 هیات تخصصی مالیاتی، بانکی

* شماره پــرونـــده : هـ ت/0300179 و 0300337  شماره دادنامه سیلور:   140431390002196902    تاریخ:1404/08/27

* شاکی : آقایان آرش موسی زاده حقیقی و امید یاهو 

*طرف شکایت : وزارت آموزش و پرورش- تعاون کار و رفاه اجتماعی- فرهنگ و ارشاد اسلامی- بهداشت، درمان و آموزش پزشکی- علوم، تحقیقات و فناوری- سازمان برنامه و بودجه - سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

*موضوع شکایت و خواسته : ابطال تبصره ماده 2 آیین نامه حمایت از رشد و تربیت اوان کودکی

* شاکی دادخواستی به طرفیت خواندگان صدرالذکر به خواسته ابطال تبصره ماده 2 آیین نامه حمایت از رشد و ترتیب اوان کودکی به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می باشد:

معافیت مالیاتی موضوع ماده 134 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366 با اصلاحات بعدی صرفا شامل کودکستانهای ارایه کننده آموزش رسمی پیش دبستانی در دوره دوم کودکی (ذیل بند 4 ماده 6 اساسنامه) و کودکستانهای مناطق کمتر توسعه یافته و روستاها می گردد.

*دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت :

مغایرت با اصل 51 و 71 و 138 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

مغایرت با ماده 27 قانون پنجساله هفتم توسعه اقتصادی

مغایرت با ماده 134 قانون مالیاتهای مستقیم و تضییق دایره شمول معافیت ماده 134 

* خلاصه مدافعات طرف شکایت :

مقرره معترض عنه در مقام تضییق دایره شمول معافیت مالیاتی موضوع ماده (134) قانون مالیات های مستقیم نبوده و همچنانکه اشاره شد، در ماده (1) آیین نامه اجرایی ماده مذکور، هیات وزیران حسب قانون مواردی که مشمول معافیت موضوع این ماده می شوند را شناسایی نموده است و با این وصف، دولت با توجه به اعتبار آیین نامه اجرایی فوق الذکر و با عنایت به این که علی رغم شناسایی قانونی مراکز پیش دبستانی در ذیل عنوان (مدارس) در ماده (1) آیین نامه به این مراکز اشاره نشده بود، در تبصره ماده (2) آیین نامه مورد شکایت، در رابطه با مراکز تعلیم و تربیت فرزندانی که در اوان کودکی به سر می برند، کودکستان های ارایه کننده آموزش رسمی پیش دبستانی در دوره دوم کودکی که در بند (4) ماده (6) اساسنامه سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک مصوب جلسه شماره 836 شورای عالی انقلاب فرهنگی به آنها اشاره شده، یعنی مراکز « دوره پیش دبستانی » غیر دولتی که به ارایه آموزش رسمی در این دوره می پردازند و همچنین (کودکستان های مناطق کمتر توسعه یافته و روستاها) را مشمول معافیت مالیاتی موضوع ماده (134) قانون مالیات های مستقیم قلمداد نموده و مقرره مذکور بر اساس قاعده (اثبات شی نفی ماعدا نمی کند) نافی شمول معافیت مالیاتی به سایر مراکز مورد اشاره در ماده (134) قانون و ماده (1) آیین نامه اجرایی آن نیست.

بنابراین، مقرره مورد شکایت مغایرتی با اصول (51)، (71) و (138) قانون اساسی و ماده (27) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت ندارد. بنا به مراتب فوق، ضمن درخواست اتخاذ تصمیم شایسته دایر بر رد شکایت مطروحه، خواهشمند است در هنگام طرح موضوع در هیات عمومی دیوان یا هیات تخصصی ذی ربط از نماینده این معاونت جهت ارایه توضیحات لازم دعوت به عمل آید.

* در خصوص ادعای مغایرت مصوبه با شرع : 

ادعای مغایرت با شرع نشده است.

پروندههای کلاسه 0300179 و 0300337 به خواسته ابطال تبصره ماده 2 آییننامه حمایت از رشد و تربیت اوان کودکی مصوب 1403/04/13 هیات وزیران از تاریخ تصویب در هیات تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری مطرح شد و پس از بحث و بررسی، اکثریت اعضای حاضر مقرره مذکور را قابل ابطال تشخیص نداده و رای به رد شکایت به شرح زیر صادر میکنند : 

رای هیات تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری

براساس مصوبه جلسه شماره 834 مورخ 1399/09/25 شورای عالی انقلاب فرهنگی :«به منظور ساماندهی امور مرتبط با تعلیم و تربیت دوره کودکی، تمامی امور مربوط به مهدهای کودک و سایر مراکز نگهداری کودکان اعم از صدور مجوز، برنامهریزی، هدایت و نظارت، تقویت استانداردها و ارزیابی به وزارت آموزش و پرورش محول میشود» و برمبنای تبصره 2 ماده 5 اساسنامه سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک مصوب 1399/11/07 شورای عالی انقلاب فرهنگی : «از تاریخ تاسیس و شروع به فعالیت رسمی سازمان {سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک} و ابلاغ دستورالعملها و مقررات، کلیه مهدهای کودک، کودکستانها، مراکز پیش دبستانی و سایر مراکز نگهداری و آموزش کودکان، در بخش دولتی، غیردولتی، عمومی و خصوصی که تحت هر عنوان فعالیت مینمایند، مکلفند حداکثر ظرف مدت شش ماه، وضعیت خویش را با مقررات و دستورالعملهای ابلاغی سازمان تطبیق دهند» و در بند (ت) ماده 1 آییننامه تاسیس، اداره و انحلال کودکستانها ابلاغی 1401/08/07 معاون وزیر آموزش و پرورش، کودکستانها به دو نوع کودکستان دوره اول (بدو تولد تا پایان سه سالگی) و کودکستان دوره دوم (ابتدای چهار سالگی تا پایان شش سالگی) تقسیم شده است. لذا با توجه به مراتب فوق و با عنایت به اینکه در ماده 134 قانون مالیاتهای مستقیم اصلاحی 1394/04/31 به معافیت درآمد مهدهای کودک در مناطق کمتر توسعه یافته و روستاها تصریح شده و با لحاظ تغییر قالب فعالیت مهدکودکها و مراکز پیش دبستانی که قبلا مجوز فعالیت اخذ کرده بودند به کودکستانهای نوع اول و دوم و با امعان نظر به این موضوع که آییننامه حمایت از رشد و تربیت اوان کودکی مصوب 1403/04/13 در حقیقت آییننامه اجرایی ماده 134 قانون مالیتهای مستقیم نبوده و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب شده و در رابطه با موضوع خاص کودکان است، لذا حکم مقرر در تبصره ماده 2 این آییننامه که در موضوع معافیت مالیاتی موضوع ماده 134 قانون مالیاتهای مستقیم و شمول آن بر کودکستانهای ارایهکننده آموزش رسمی پیش دبستانی در دوره دوم کودکی و کودکستانهای مناطق کمترتوسعه یافته و روستاها تعیین تکلیف کرده، خلاف قانون و خارج از حدود اختیار نیست و به استناد بند (ب) ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 رای به رد شکایت صادر و اعلام میکند. این رای مستند به ماده 93 قانون دیوان عدالت اداری (اصلاحی مصوب 1402/02/10) در رسیدگی و تصمیمگیری مراجع قضایی و اداری معتبر و ملاک عمل بوده و ظرف مدت بیست روز از تاریخ صدور توسط رییس دیوان عدالت اداری و یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است. 

    ابوالفضل حسن زاده

نایب رییس هیات تخصصی مالیاتی بانکی

  دیوان عدالت اداری