درخواست ابطال بند 6 و 6-1 از دستورالعمل 200/1400/517 مورخ 1400/07/06 از هیات تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت...

شماره پرونده: هـ ت/0400096
شاکی: آقای امید یاهو
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 6 و 6-1 از دستورالعمل 200/1400/517 مورخ 1400/07/06 سازمان طرف شکایت

شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته ابطال بند 6 و 6-1 از دستورالعمل 200/1400/517 مورخ 1400/07/06 سازمان طرف شکایت به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است.

متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد:

[مقرره فوق در بخش اسناد مرتبط در دسترس است.]

دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:

مطابق ماده 443 قانون آئین دادرسی مدنی از نظر احتساب موارد قانونی، سال دوازده ماه، ماه سی روز، هفته هفت روز و شبانه روز بیست و چهار ساعت است و رأی وحدت رویه 385 مورخ 1401/03/03 هیات عمومی دیوان عدالت اداری و رأی شماره 2047949 مورخ 1402/08/09 همان مرجع نیز مؤید همین استدلال است در صورتی که مصوبه مورد اعتراض روزهای ماه در سال حسب مورد 30، 29 روز محاسبه می‌شود.

در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل حقوقی طرف شکایت به موجب لایحه شماره 8725/12/ص مورخ 1404/05/21 به طور خلاصه توضیح داده است که:

سال مالیاتی در ماده 54 مکرر قانون مالیات‌های مستقیم تصریح و در ماده 155 این قانون به صورت سال شمسی که از اول فروردین ماه هر سال شروع به آخر اسفند ماه همان سال ختم می‌شود.

مبنای محاسبه مالیات موضوع ماده 54 مکرر قانون یاد شده، مالیات بر درآمد اجاره است و موعد پرداخت اجاره‌بها ماهانه در عرف، ماه‌های شمسی است، کسر ماه از سی روز و مازاد آن بر سی روز، موجب افزایش یا کاهش مبلغ اجاره ماهیانه نمی‌شود بنابراین مالیات بر درآمد اجاره ماه‌های سی و یک روزه، سی روزه و بیست و نه روزه با هم یکسان است.

رأی هیات تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری

با عنایت به اینکه در قانون مالیات‌های مستقیم به شرح ماده 155 قانون، سال مالیاتی را تعریف نموده است که از ابتدای فروردین ماه شروع و به پایان اسفند ماه در قالب 12 ماه خاتمه می‌یابد و مقررات شکلی مربوط به رعایت مواعد که در دادنامه وحدت رویه هیات عمومی دیوان عدالت اداری آمده است با موضوع مانحن‌فیه که اجرای مقررات ماده 54 مقرر ق. م. م در خصوص مالیات بر خانه‌های خالی است متفاوت بوده چرا که احتساب مواعد در ماده 54 مکرر ق. م. م می‌بایست بر مبنای سال مالیاتی انجام پذیرد زیرا که احتساب ماه 29 روزه و 30 روزه و 31 روزه (حسب ماه‌های فصول بهار و تابستان و پاییز و زمستان) جهت تنسیق بخشیدن به نظام مالیاتی و امکان مطالبه مالیاتی از خانه‌های خالی (حسب ماه‌های خالی بودن منزل یا صاحب سکنه بودن) ضرورت دارد والا اگر در همه موارد ماه را 30 روزه فرض نماییم در خصوص خانه خالی که از 15 اردیبهشت تا مثلاً 15 شهریور خالی می‌باشد 4 روز فاقد حکم قانونی و دارای خلأ خواهیم بود فلذا مفاد مقرره مورد شکایت (بند 6 و 6-1 دستورالعمل شماره 200/1400/517 مورخ 1400/07/06 سازمان امور مالیاتی) که بر مبنای ماده 155 قانون به نحو صحیح تدوین یافته است، مغایرتی با قانون نداشته و به استناد بند ب ماده 84 از قانون دیوان عدالت اداری رأی به رد شکایت صادر می‌نماید رأی مزبور ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از سوی ریاست محترم دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات گران‌قدر دیوان می‌باشد.

محمدعلی برومندزاده
رئیس هیات تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری