درخواست ابطال بخشنامه شماره 200/15428 ص مورخ 1392/9/2 از هیأت تخصصی اقتصادی، مالی و اصناف دیوان عدالت اداری

بخشنامه شماره 200/15428 ص مورخ 2/9/1392:

[بخشنامه فوق‌الذکر در سربرگ اسناد مرتبط در دسترس است.]

1. در ماده 273 صرفاً قوانین و مقررات مغایر لغو شده است در حالی که در خصوص موضوع مذکور در تبصره ماده 5 فوق‌الذکر در هیچ یک از مواد قانونی مالیات‌های مستقیم تصمیم جدیدی اتخاذ نگردیده تا به استناد آن بتوان مغایرت را احراز کرد.
   
   
2. آیین‌نامه اجرایی قانون ایجاد شهرهای جدید در مورخ 24/6/1382 به تصویب رسیده که مبین نظر مرجع صالح تدوین آیین‌نامه مبنی بر عدم لغو حکم تبصره ماده 5 مرقوم است و سازمان امور مالیاتی اختیار لغو مصوبه هیأت وزیران را نداشته است.
   
   
3. بخشنامه مورد اعتراض در واقع تفسیر قانون است که بر اساس قانون اساسی از اختیارات مجلس شورای اسلامی است.

با عنایت به حکم ماده 273 قانون مالیات‌های مستقیم که تاریخ تصویب آن مؤخر بر تبصره ذیل ماده 5 قانون ایجاد شهرهای جدید می‌باشد، تبصره قانونی مذکور فسخ ضمنی شده است و آیین‌نامه اجرایی مصوب هیأت وزیران اگرچه پس از قانون اصلاح قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 27/11/1380، تصویب گردیده لیکن چون اساساً آیین‌نامه نمی‌تواند موجب از بین رفتن تأثیرات حکم قانون باشد مؤثر در مقام نیست. حکم تبصره 5 قانون ایجاد شهرهای جدید در واقع نوعی معافیت مالیاتی است که با روح قانون مالیات‌های مستقیم مغایر است.

با مداقه در اوراق و محتوای پرونده، بر مبنای ماده 273 قانون اصلاح موادی از قانون مالیات‌های مستقیم تاریخ اجرای این قانون از اول سال 1381 خواهد بود و کلیه اشخاص حقوقی که شروع سال مالی آن‌ها از اول فروردین ماه 1380 به بعد باشد نیز از لحاظ ترتیب رسیدگی و نرخ مالیاتی مشمول این قانون خواهند شد. از تاریخ اجرای این قانون کلیه قوانین و مقررات مغایر به استثنای احکام مالیاتی مقرر در قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در دوران برنامه مزبور و نیز ماده 13 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری، صنعتی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1372 و استفساریه مصوب 21/1/1374 قانون اخیرالذکر لغو می‌گردد. این حکم شامل قوانین و مقررات مغایری که شمول قوانین و مقررات عمومی بر آن‌ها مستلزم ذکر نام یا تصریح نام است نیز می‌باشد. نظر بر اینکه تبصره ذیل ماده (5) قانون ایجاد شهرهای جدید مصوب 16/10/1380 بوده و ماده 273 قانون یاد شده مؤخر بر آن و ناسخ تبصره قانونی است و از طرفی در قانون مالیات‌های مستقیم اصلاحی 27/11/1380 مصادیق معافیت مالیاتی و هزینه‌های قابل قبول مشخص گردیده و به شرح ماده 273 قانون موصوف‌الذکر قوانین مغایر لغو شده است؛ لذا بخشنامه مورد شکایت در تبیین حکم مقنن و شیوه‌های اجرایی آن بوده، خلاف قانون و خارج از اختیار نبوده به استناد بند (ب) ماده 84 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رأی به رد شکایت صادر و اعلام می‌کند، رأی صادره ظرف مدت بیست روز از تاریخ صدور از سوی ریاست ارزشمند دیوان و یا ده نفر از قضات گران‌قدر دیوان قابل اعتراض است.