مورخ:
1400/02/28
شماره:
140009970905810298
آرا هیات عمومی دیوان عدالت
ابطال حکم مقرر در نامه شماره 267/1997/ص مورخ 1397/10/16 مدیرکل دفتر فنی و اعتراضات مؤدیان مالیات بر ارزش افزوده به شمول مالیات و عوارض ارزش افزوده به خدمات پژوهشی در خارج از پارکهای علم و فناوری
شماره پرونده: 9801887
مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: آقای بهمن زبردست
موضوع شکایت و خواسته: ابطال حکم مقرر در نامه شماره 1997/267/ص مورخ 1397/10/16 مدیرکل دفتر فنی و اعتراضات مؤدیان مالیات بر ارزش افزوده به شمول مالیات و عوارض ارزش افزوده به خدمات پژوهشی در خارج از پارکهای علم و فناوری
مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: آقای بهمن زبردست
موضوع شکایت و خواسته: ابطال حکم مقرر در نامه شماره 1997/267/ص مورخ 1397/10/16 مدیرکل دفتر فنی و اعتراضات مؤدیان مالیات بر ارزش افزوده به شمول مالیات و عوارض ارزش افزوده به خدمات پژوهشی در خارج از پارکهای علم و فناوری
گردشکار:
شاکی به موجب دادخواستی ابطال حکم مقرر در نامه شماره 1997/267/ص مورخ 1397/10/16 مدیرکل دفتر فنی و اعتراضات مؤدیان مالیات بر ارزش افزوده به شمول مالیات و عوارض ارزش افزوده به خدمات پژوهشی در خارج از پارکهای علم و فناوری را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که:
شاکی به موجب دادخواستی ابطال حکم مقرر در نامه شماره 1997/267/ص مورخ 1397/10/16 مدیرکل دفتر فنی و اعتراضات مؤدیان مالیات بر ارزش افزوده به شمول مالیات و عوارض ارزش افزوده به خدمات پژوهشی در خارج از پارکهای علم و فناوری را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که:
در پاراگراف دوم نامه مورد شکایت آمده است: «مستفاد از قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری و صنعتی عرضه کالاها و ارائه خدمات توسط واحدهای پژوهشی و فناوری و مهندسی مستقر در پارکهای علم و فناوری در صورت داشتن مجوز و برخورداری از شرایط مقرر در آن صرفاً در محدوده پارکها از پرداخت مالیات و عوارض ارزش افزوده معاف است. کلیه مبادلات و نقل و انتقال کالا و خدمات به خارج از محدوده پارکها و همچنین تحصیل کالا یا خدمات از خارج محدوده پارکها توسط واحدهای مستقر در پارکهای مذکور مشمول مالیات و عوارض این قانون خواهد بود.» در حالی که کاملاً برعکس بدیهی است که معافیتهای قوانین خاص مانند قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری و صنعتی نافی معافیتهای مقرر در ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده نیست و اگر وفق آییننامه بند 14 ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده ارائه خدمات پژوهشی (تحقیقاتی و فناوری) به طور مطلق و در سراسر ایران معاف شده وقوع شرکت ارائهکننده این خدمات در پارکهای علم و فناوری و برخورداری آن از معافیت مقرر در قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری و صنعتی، نافی معافیت کلی ارائه خدمات پژوهشی از مالیات و عوارض بر ارزش افزوده نخواهد بود؛ لذا با توجه به مغایرت حکم به شمول مالیات و عوارض ارزش افزوده به خدمات پژوهشی ارائه شده در خارج از پارکهای علم و فناوری توسط واحدهای مستقر در این پارکها با بند 14 ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده و آییننامه آن درخواست ابطال حکم خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات را دارم.
متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر است:
بازگشت به نامه شماره 01/ب 10/2193 مورخ 1397/10/12 به آگاهی میرساند: وفق مقررات ماده 9 قانون حمایت از شرکتها و مؤسسات دانش بنیان و تجاریسازی نوآوریها و اختراعات واحدهای پژوهشی و فناوری و مهندسی مستقر در پارکهای علم و فناوری در جهت انجام مأموریتهای محوله از مزایای قانونی مناطق آزاد در خصوص روابط کار معافیتهای مالیاتی و عوارض سرمایهگذاری خارجی و مبادلات مالی بینالمللی برخوردار میگردند. مستفاد از قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری، صنعتی عرضه کالاها و ارائه خدمات توسط واحدهای پژوهشی فناوری و مهندسی مستقر در پارکهای علم و فناوری در صورت داشتن مجوز و برخورداری از شرایط مقرر در آن صرفاً در محدوده پارکها از پرداخت مالیات و عوارض ارزش افزوده معاف میباشد بدیهی است کلیه مبادلات و نقل و انتقال کالا و خدمات اعم از عرضه کالا و ارائه خدمات به خارج از محدوده پارکها و همچنین تحصیل کالا یا خدمات خارج از محدوده پارکها توسط واحدهای مستقر در پارکهای مذکور مشمول مالیات و عوارض این قانون خواهد بود. خاطر نشان میسازد به استناد تصویبنامه شماره 165304/ت 52234 هـ مورخ 1394/12/16 هیأت وزیران در خصوص اصلاح ماده 2 مقررات اجرایی ماده 9 قانون صدرالاشاره واحدهای پژوهشی و فناوری و مهندسی مستقر در پارکهای علم و فناوری و شهرکهای فناوری نسبت به فعالیت مذکور از تاریخ صدور مجوز توسط مدیریت پارک و نیز کارکنان شاغل در واحدهای یاد شده از معافیت موضوع ماده 13 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری - صنعتی جمهوری اسلامی ایران مصوب سال 1372 و اصلاحات بعدی آن برخوردار خواهند بود. تشخیص فعالیت مرتبط با مأموریتهای واحدهای یاد شده و کارکنان شاغل در واحدهای مزبور برای اجرای ماده 9 قانون مدیریت پارک علم و فناوری میباشد که این موضوع به موجب بخشنامه شماره 200/4/95 مورخ 1395/1/22 عنوان ادارات کل امور مالیاتی ابلاغ گردیده است.مدیرکل دفتر فنی و اعتراضات مؤدیان
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر حقوقی سازمان امور مالیاتی کشور به موجب لایحه شماره 26013/212/د مورخ 1398/6/2 به طور خلاصه توضیح داده است که:
1- نامه مورد شکایت در پاسخ به نامه مؤسسه میزان گستر شریف تهیه و برای این مؤسسه ارسال شده و مفاد آن متضمن وضع مقررات مستقل نیست.2- مطابق ماده 47 قانون برنامه چهارم توسعه به منظور ایجاد توسعه شرکتهای دانش بنیان و تقویت همکاریهای بینالمللی اجازه داده میشود واحدهای پژوهشی و فناوری و مهندسی مستقر در پارکهای علم و فناوری جهت انجام مأموریتهای محوله از مزایای قانونی مناطق آزاد در خصوص روابط کار، معافیتهای مالیاتی و عوارض سرمایهگذاری خارجی و مبادلات مالی بینالمللی برخوردار گردند. ماده 2 آییننامه اجرایی واحدهای فناوری که در پارک به فعالیت اشتغال دارند نسبت به فعالیتهای مذکور از تاریخ صدور مجوز توسط مدیریت پارک از معافیت موضوع ماده 13 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری - صنعتی مصوب سال 1372 برخوردار خواهند شد. مطابق ماده 13 قانون مذکور این معافیت 15 سال است که بر اساس اصلاحیه مصوب 1388/6/3 مجلس شورای اسلامی به 20 سال افزایش یافته است.3- ماده 28 آییننامه اجرایی قانون حمایت از شرکتها و مؤسسات دانش بنیان و تجاریسازی نوآوریها و اختراعات مصوب سال 91 و دیگر مقررات مورد اشاره صرفاً فعالیتهای واحدهای پژوهشی، فناوری و مهندسی مستقر در پارک مشمول معافیتهای مذکورند.4- بند 14 ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده در مورد معافیت از مالیات بر ارزش افزوده، انواع خدمات پژوهشی و آموزشی مشمول را طبق آییننامه مصوب دانسته و به موجب ماده 1 آییننامه مصوب سال 1387 ارائه خدمات مراکز مقرر که دارای مجوز از مراجع ذیصلاح قانونی باشند و انجمنهای علمی که وزارتخانههای علوم تحقیقات و فناوری و بهداشت درمان و آموزش پزشکی مجوز دریافت کرده باشند مشمول معافیت ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده بوده و مطابق تبصره همین ماده خدمات غیر مرتبط با خدمات آموزشی و پژوهشی و سایر فعالیتهای خارج از مجوز واحدهای یاد شده مشمول پرداخت مالیات و عوارضند، با عنایت به مفاد نامه صدرالذکر دفتر فنی و اعتراضات مؤدیان مالیات بر ارزش افزوده که برای پاسخگویی به استعلام مؤسسه میزان گستران شریف صرفاً به بازگو کردن مقررات اجرایی پرداخته و خود وضع مقررات نکرده است و توضیحات پیش گفته، تقاضای رسیدگی و رد شکایت شاکی را دارد.
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1400/2/28 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آرا به شرح زیر به صدور رأی مبادرت کرده است.
رأی هیأت عمومی
به موجب بند 14 ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده، عرضه و ارائه انواع خدمات پژوهشی و آموزشی که طبق آییننامهای که با پیشنهاد مشترک وزارتخانههای علوم، تحقیقات و فناوری، امور اقتصادی و دارایی، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، آموزش و پرورش و تعاون، کار و رفاه اجتماعی ظرف مدت شش ماه از تاریخ تصویب این قانون به تصویب هیأت وزیران میرسد، به نحو اطلاق از پرداخت مالیات معاف است و حکم مقرر در نامه شماره 1997/267/ص مورخ 1397/10/16 مدیرکل دفتر فنی و اعتراضات مؤدیان مالیات بر ارزش افزوده از جهت محدود نمودن این معافیت مالیاتی به واحدهای پژوهشی، فناوری و مهندسی مستقر در پارکهای علم و فناوری خلاف قانون و خارج از حدود اختیار بوده و مستند به بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال میشود.
محمد مصدق
رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
مورخ:
1403/10/11
شماره:
140331390002432139
آرا هیات عمومی دیوان عدالت
مورخ:
1395/01/22
شماره:
200/95/04
بخشنامه
مورخ:
1394/12/16
شماره:
165304/ت 52234 هـ
تصویبنامه و تصمیمنامه
مورخ:
1392/04/30
شماره:
25846
سایر قوانین
مورخ:
1389/09/16
شماره:
195602
سایر قوانین
مورخ:
1383/09/25
شماره:
211/3720/16468
بخشنامه
مورخ:
1372/06/30
شماره:
9593
سایر قوانین